Ρίξε λίγο χρώμα!

Κεφάλαιο 23ο

Άνοιξα τα μάτια μου με σχετική ευκολία. Κοίταξα γύρω μου. Αρχικά παραξενεύτηκα από το γκρίζο που αντίκρυσα στους τοίχους.

Ύστερα θυμήθηκα πως κοιμόμουν στο δωμάτιο του Φερνάντο. Κοίταξα το ταβάνι και τέντωσα τα άκρα μου.

Πρώτη μέρα στην Ανδαλουσία!

Έτρεξα μέχρι το παράθυρο και τράβηξα την κουρτίνα. Ανοίγοντας το παράθυρο, μια έκρηξη μυρωδιών έφτασε στα ρουθούνια μου. Ο κόσμος έρρεε στους δρόμους.

Χτες το βράδυ η γειτονιά μου φαινόταν έρημη αλλά τώρα που ήταν ήδη πρωί ο δρόμος έσφυζε από ζωή.

Καθώς χάζευα έξω, είδα τον Φερνάντο στην είσοδο έτοιμο να μπει μέσα στο σπίτι. Σήκωσε τα μάτια του και με κοίταξε.

"Καλημέρα" φώναξε.

"Καλημέρα" φώναξα κι εγώ.

"Κοιμήθηκες καλά;" ρώτησε.

"Θα μιλάμε από το παράθυρο να μας ακούνε όλοι;"

"Δεν καταλαβαίνουν έτσι κι αλλιώς"

"Κοιμήθηκα μια χαρά" είπα τελικά.

Ένεψε καταφατικά και χάθηκε απ'το οπτικό μου πεδίο. Μπήκε στο σπίτι.

Χάζεψα την θέα για δύο δευτερόλεπτα ακόμη και έκλεισα το παράθυρο.

Περπάτησα μέχρι την βαλίτσα μου κι αφού την άνοιξα βρήκα τα απαραίτητα για ένα μπάνιο.

Έκανα που έκανα κατάληψη στο υπνοδωμάτιο του αλλά θα χρησιμοποιούσα το μπάνιο των ξένων.

Μην είμαστε και εντελώς γίφτοι!

Εξάλλου έχω σχέδιο. Μόλις τελειώσω το μπάνιο θα κυκλοφορώ με την πετσέτα στο σπίτι επειδή και καλά χάθηκα.

Έτσι, επειδή μπορώ!

Με ένα ύπουλο χαμόγελο στα χείλη μου άρχισα να ανοίγω πόρτες μέχρι να βρω το μπάνιο.

"Επιτέλους" έτριξα μέσα απ' τα δόντια.

Άνοιξα την πόρτα του μπάνιου και την έκλεισα απαλά.

Μιας και υπήρχε το κλειδί κλείδωσα κιόλας. Μην έχουμε κι απρόοπτα.

Κοίταξα γύρω μου. Μαύρα πλακάκια.

Τρομαχτικό είναι!

Άφησα την πετσέτα στον νιπτήρα κι άρχισα να βγάζω τα ρούχα μου. Ήμουν έτοιμη να μπω στην ντουζιέρα αλλά θυμήθηκα πως ξέχασα το σαμπουάν μου.

Εγώ χωρίς το σαμπουάν μου, ΔΕΝ ΖΩ!

Άφησα το νερό να τρέχει μέχρι να έρθει το ζεστό κι αφού τύληξα την πετσέτα γύρω μου, έτρεξα μέχρι το δωμάτιο του Φερνάντο.