Ρίξε λίγο χρώμα!

Κεφάλαιο 4ο

Πήγε 6 μέχρι να τελειώσω μια ξενάγηση στην Πλάκα. Γκρουπ Γάλλων και πάλι. Ένας απ' αυτούς καλός ήταν.

Δεν πρόλαβα να μπω μέσα στο σπίτι, άρχισε να χτυπάει το τηλέφωνο. Ήμουν έτοιμη να το κλείσω αλλά τελικά το έπαιξα καλή κι ευγενική και το απάντησα.

"Παρακαλώ;"

"Έλα Ρωξάνη, η Ζωή είμαι"

"Α, γεια σου Ζωή" απάντησα βγάζοντας τις γόβες μου. "Πως είσαι;"

"Μια χαρά" απάντησε. "Να σου πω, ξέρεις γιατί ακυρώθηκε το σημερινό μάθημα;"

Ωχ. Τι της λες τώρα;

"Δεν έχω ιδέα!" είπα ένα αθώο ψεματάκι.

"Ούτε οι υπόλοιπες"

"Τστστς ένας Θεός ξέρει τι τον έπιασε κι ακύρωσε το μάθημα. Σαν δεν ντρέπεται"

Καλά, το παράκανα. Αλλά δεν βαριέσαι! Αφού είπαμε ακόμη 2-3 άσχετα, κλείσαμε. Κοίταξα το ρολόι.

7 παρά 20.

Κατά τις 9 θα ερχόταν η Βάνα να με πάρει. Προλαβαίνω να κοιμηθώ για καμιά ωρίτσα.

Ναι, εννοείται ότι θα κοιμηθώ και μετά δεν θα προλάβω να ετοιμαστώ αλλά είμαι κουρασμένη.

Είμαι εργαζόμενη γυναίκα.! Αλλά επειδή δεν ήθελα να ακούω την μουρμούρα της Βάνας, φρόντισα να βρω ένα κοντό γκρι φόρεμα και μαύρες γόβες για να μην αργήσω περισσότερο μετά.

Και μπουμ!

Έπεσα ξερή στο κρεβάτι και αποκοιμήθηκα πριν καν το καταλάβω.
Σχεδόν να πέσω στο πάτωμα μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι. Έβαλα ένα μέταλ τραγούδι για να σιγουρευτώ πως θα ξυπνούσα, έξυπνο το Ρωξανάκι!

Κοίταξα το ρολόι. Πήγε 7 και 45. Τρέχα Ρωξάνη, τρέχα! Έβγαλα τα ρούχα μου γρήγορα και μπήκα στο μπάνιο.

"Δεν θα προλάβω" αναφώνισα.

Δεν είχα καν χρόνο να κάνω μπάνιο με ζεστό νερό, ποιος προλαβαίνει να το ρυθμίσει στην σωστή θερμοκρασία;

Έκανα με το κρύο.

Έτσι, να σφίξει και το δέρμα.

Τύλιξα μια πετσέτα γύρω μου και μπήκα στο δωμάτιο. 8:03.

Το 'χεις! Έλα Ρωξάνη, μπορείς!

Αφού φόρεσα μαύρα μου εσσώρουχα άρχισα να στεγνώνω τα μαλλιά μου με το πιστολάκι. Όταν τελείωσα τα μάζεψα σε ένα ψηλό κότσο. Τελικά μπορεί και να μην τα κόψω, ωραία είναι και μακριά.

Κάνουν παρέα και στον κώλο μου.

"Έλεος, συγκεντρώσου Ρωξάνη!" μάλωσα τον εαυτό μου.

Με τα εσσώρουχα ακόμη κάθισα μπροστά στον καθρέφτη. Άρχισα να βάφομαι με τα απαραίτητα. Έβαζα eyeliner όταν κοίταξα το ρολόι.

8 και 52!!! Γαμώτο.

Πριν τελειώσω το μακιγιαζ φόρεσα στα γρήγορα το φόρεμα μόνο που δεν έφτανα να κουμπώσω το φερμουάρ.

"Δεν γαμιέται; Θα με κουμπώσει η Βάνα" αναφώνισα και επέστρεψα στο μακιγιάζ.

Τελείωσα το μακιγιάζ στα μάτια μου και έβαλα λίγο κραγιόν. Κατακόκκινο εννοείται. Ψέκασα 2 φορές με το άρωμα μου στον αέρα και πέρασα μέσα από το νέφος σαν μοντέλο.

Οι συνήθειες δεν κόβονται.

Βρήκα τις γόβες μου και τις φόρεσα. Χτύπησε το κουδούνι κι εγώ έψαχνα ακόμη το τσαντάκι μου. Κάπου το έχωσα.

"Μισό!" αναφώνισα στην Βάνα.

Το βρήκα στον πάγκο της κουζίνας, δεν έχω ιδέα τι έψαχνε εκεί. Έβαλα το κινητό μου και το πορτοφόλι μου. Άνοιξα την πόρτα και γύρισα πλάτη.

"Φιλενάδα, κούμπωσε με λίγο" της είπα προσπαθώντας να δω αν έλειπε κάτι από την τσάντα μου.

Με μια κίνηση τράβηξε το φερμουάρ μέχρι επάνω.

"Ευχαριστώ Βαν..." άρχισα να λέω αλλά μόλις γύρισα να την δω..

ΣΟΚ!

Ο Ισπανός!

Μικρούλι είναι αλλά έχω τους σκοπούς μου βρε 3:) ΜΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑ!!!

Το επόμενο θα ανέβει σύντομα! Να το περιμένετε, θα έχει πλάκα!

Τα λέμε ομορφιές ;) 💖❤️