Ρίξε λίγο χρώμα!

Κεφάλαιο 21ο

Το επόμενο πρωί, ξύπνησα από τον σπαστικό ήχο του τηλεφώνου. Ποιος τολμά να με ξυπνά;

"Ναι" είπα κοφτά.

"Έλα Ρωξάνη" άκουσα την φωνή της Βάνας.

"Κλείστο" άκουσα βραχνή την φωνή τπυ Φερνάντο.

Πέρασε το χέρι του από πάνω μου, άρπαξε το κινητό και το έκλεισε. Αυτός, γιατί κοιμάται μαζί μου;

Κάναμε μια συμφωνία.

"Τι κάνεις εδώ;" ρώτησα έτοιμη να σκάσω στα γέλια.

"Κοιμάμαι" μούγκρισε.

"Α, αυτό δεν είναι σωστό" άρχισα με την σπαστική μου φωνή.

"Ε;"

"Καθηγητής με μαθητευόμενη;" ρώτησα δήθεν άναυδη.

"Απαπαπαπα ντροπής πράγματα"

"Κόφτο, κοιμάμαι"

"Τστστστς" έκανα.

Έδιωξα τα σκεπάσματα από πάνω μου κι ήμουν έτοιμη να σηκωθώ, όταν ένιωσα το χέρι του να με αρπάζει από το μπράτσο.

"Να μου σπάσεις τα νεύρα από το πρωί προσπαθείς;" είπε με την βραχνή του φωνή.

Αυτή η βραχνή φωνή μ' ανάβει αλλά το θέμα δεν είναι ν' ανάψω εγώ αλλά αυτός για να δει πως δεν μπορεί να μου αντισταθεί.

Και τα ανακατεμένα μαλλιά είναι σέξυ.

"Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς"

Ελευθερώθηκα από την λαβή του και πήγα στο μπάνιο. Σήμερα έπρεπε να φτιάξω βαλίτσες. Απόψε πετάμε για Αθήνα, κι απ' εκεί για Ισπανία.

Δεν είχα ιδέα τι να πετάξω μέσα στην βαλίτσα. Στην Ισπανία αυτή την περίοδο κάνει αρκετό κρύο αλλά νομίζω πως μπορώ να εκμεταλλευτώ 1-2 φορεματάκια.

Έτσι, τα πόδια τα έχουμε για να τα δείχνουμε κοπελιά!

Ειδικά τώρα που πρέπει να σπάσουμε τις άμυνες τπυ Ισπανού. Να μάθει να μην με προκαλεί. Τώρα θα υποστεί τις συνέπειες.

"Τι ώρα θα φύγουμε;" ρώτησα κοιτώντας τον.

Είχε μόλις κατεβεί κάτω. Μην ανησυχείς Φερνάντο μου, θα σου σπάσω εγώ τα νεύρα σου! Γι' αυτό είμαι εδώ.

"Κατά τις 6"

"Οκ" συνέχισα κοιτώντας την βαλίτσα που ήταν σχεδόν γεμάτη.

Κοίταξα το ρολόι μου. Είχαμε ΑΡΚΕΤΗ ώρα μπροστά μας. Θα πήγαινα στην ταβέρνα αλλά η Σαμ μου είπε να μείνω να φτιάξω τις βαλίτσες μου.