Ρίξε λίγο χρώμα!

Κεφάλαιο 17ο

"Θες να φοβάμαι;" ρώτησα σηκώνοντας το φρύδι μου.

"Ας πούμε πως θα με άναβε"

"Λυπάμαι" απάντησα. "Απόψε θα μείνεις σβηστός"

"Μην είσαι και τόσο σίγουρη" σχολίασε.

"Ναι;" ρώτησα, αρχίζοντας να βηματίζω εγώ αυτή την φορά.

Με κάθε μου βήμα, οπισθοχωρούσε προς το κρεβάτι. Βρε το ισπανάκι, ξέρει τι κάνει...Νομίζει!

"Ναι" απάντησε στα Ισπανικά.

Το χέρι μου ταξίδεψε από τα κατάμαυρα του μαλλιά μέχρι το στέρνο του. Έφτασα μέχρι τους κοιλιακούς του κι άρχισα ήδη να τον νιώθω να ανάβει.

Τελικά τον έσπρωξα στο κρεβάτι κι άρχισα να γελάω. Έκανα λίγα βήματα μακριά από το κρεβάτι.

"Καλύτερα να φύγεις. Είμαι κουρασμένη και θα κοιμηθώ"

"Α, δεν σ'το είπα;" ρώτησε παριστάνοντας τον ανήξερο.

"Τι;" ρώτησα απορημένη.

"Θα κοιμηθούμε αγκαλίτσα απόψε" σχολίασε γελώντας ειρωνικά.

Φαινόταν να διασκεδάζει πολύ την όλη κατάσταση.

"Τι;!" αναφώνισα. "Αυτό αποκλείεται"

"Κι όμως. Δεν έχω κλείσει δωμάτιο σε ξενοδοχείο και μου έχουν κλέψει το πορτοφόλι μου"

Εγώ τώρα, γιατί δεν το πιστεύω αυτό; Μαλακίες λέει!

"Θα σου δώσω εγώ χρήματα να μείνεις σε ξενοδοχείο"

"Φοβάσαι να κοιμηθείς μαζί μου;" ρώτησε τεντώνοντας τα χέρια του πίσω απ' το κεφάλι του. "Αφού είμαι γκέι"

Εκεί δεν άντεξα, έβγαλα την μια γόβα και του την έριξα. Την απέφυγε με πολλή ευκολία. Άρπαξα το νυχτικό μου και πήγα στο μπάνιο.

Έβγαλα το φόρεμα, έβγαλα και το make up από το πρόσωπο μου και χτένισα τα μαλλιά μου. Χασμουρήθηκα για τα καλά.

Άνοιξα την πόρτα του δωματίου μου και τον αντίκρυσα να ξαπλώνει. Από την μέση και πάνω ήταν γυμνός. Από την μέση και κάτω κάλυπτε το σεντόνι.

"Σε παρακαλώ, πες μου πως δεν είσαι γυμνός στο κρεβάτι μου"

"Από τώρα;"

"Φερνάντο!" αναφώνισα.

"Φοράω μποξεράκι"

"Τουλάχιστον φόρεσε φόρμα ή κάτι!"

"Κανονικά κοιμάμαι γυμνός, χάρη σου κάνω που φοράω κάτι"

Δάγκωσα την γλώσσα μου προσπαθώντας να συγκρατήσω έναν αναστεναγμό. Ας έχει χάρη που νυστάζω αφάνταστα.