Ρίξε λίγο χρώμα!

Κεφάλαιο 28ο

Έβγαλα το εισητήριο μου και το έδειξα στην κοπέλα που στεκόταν στην θύρα αναχώρισης.

"Περάστε" είπε χαμογελαστή και μετακινήθηκε ώστε να διασχίσω την ράμπα και να μπω στο αεροπλάνο.

Αυτή η κατασκευή δεν είναι καθόλου σταθερή, πάντα ένιωθα πως θα έπεφτα ενώ περπατούσα επάνω της.

"Ρωξάνη!" άκουσα την φωνή του να με φωνάζει.

Έκανα μεταβολή και τον κοίταξα να έρχεται τρεχτός προς το μέρος μου. Κοίταξα βιαστικά το ρολόι μου.

Αναστέναξα και τον κοίταξα να φτάνει μπροστά μου.

"Μη φύγεις" είπε αναπνέοντας βαριά, λαχάνιασε από το τρέξιμο. "Μείνε μαζί μου, σε χρειάζομαι" συνέχισε.

*15 ώρες πριν*

Το φιλί μου με τον Σαντιάγο ηρέμησε, μέχρι που απομακρυνθήκαμε ο ένας από τον άλλο. Ο Φερνάντο δεν είχε φτάσει ακόμη σε μας.

"Έχω την αίσθηση πως θα πεθάνω σε 5 δευτερόλεπτα" είπε χαμογελώντας.

"Τι στο διάολο νομίζεις ότι κάνεις;" μούγκρισε ο Φερνάντο κοιτώντας με.

"Κι εσύ πως τολμάς να την φιλάς;" συνέχισε κι έσπρωξε τον Σαντιάγο.

Ήταν έτοιμος να του δώσει μια μπουνιά την οποία ευτυχώς απέφυγε.

Χωρίς να πτοηθεί, προσπάθησε να τον χτυπήσει ξανά αλλά δεν το έκανε αφού η καλή μας η Κλαούντια τον τράβηξε από το μανίκι.

Πορνίδιο.

"Χαλάρωσε" είπε ο Σαντιάγο. "Ένα φιλί ήταν, εσύ μια χαρά πηδήχτηκες με την κοπελιά απ' εδώ" συνέχισε και με κοίταξε με ένα βλέμμα του τύπου "άσ'το πάνω μου'.

Ο Φερνάντο ελευθερώθηκε από την χαλαρή λαβή της Κλαούντιας και ήταν έτοιμος να χυμίξει στον Σαντιάγο.

"Δεν αντέχεις καν να ακούς την αλήθεια" του είπα έξαλλη κι άρχισα να περπατώ προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Δεν πρόλαβα να κάνω δυό βήματα κι ένιωσα το χέρι του να με αρπάζει από το μπράτσο σφιχτά. Τον κοίταξα και τα μάτια του πετούσαν σπίθες.

"Που νομίζεις ότι πας;" αναφώνισε. "Πρέπει να μου εξηγήσεις τι ήταν αυτό που μόλις είδα"

Ο άνθρωπος είναι απίστευτος. Δεν μπορώ να πιστέψω πως είμαι ακόμη ερωτευμένη με κάποιον τόσο απαίσιο και εγωιστή.

Με αηδίαζε.

Έτσι το μόνο που έκανα ήταν να τον φτύσω και να ελευθερωθώ από την λαβή του.