paint • cameron dallas

3

Bağdaş kurduğum ayaklarımı iyice kendime doğru çektim. Hıçkırıklarımı duyana kadar ağladığımı bile fark etmemiştim. Canım acıyordu. Buraya gelerek ne yapmaya çalışmıştım ki! Neyin değişeceğini sanmıştım.

-'AAA yeter !' dedi Claire . Sağımda duran kumandayı aldı ve televizyonu kapatma düğmesine bastı. 'Neden ağlıyorsun!'

-'Neden mi ağlıyorum!' sinirle bağırdım ' Neden ağlıyorum. Hmm .Sabahleyin ölesiye sevdiğim ama şuan zerre kadar duygu beslemediğim erkek arkadaşımdan ayrıldım. Her şeyimi kaybettim. Ailemi ,çoğu arkadaşımı , geleceğimi ,geçmişimi , Herşe-' sinirli bir şekilde sözümü kesti.

-'Bak bir şeyler kaybetmediğim için bana öfke duyabilirsin!. Ama sana yardım etmeye çalışıyorum! Sense bana bağırıyorsun. Sen sen . Bir bencilsin. İnsanlar sana yardım etmek istiyor ama sen onları geri çeviriyorsun! Asıl sen herkesi kaybediyorsun. Ben hiçbir şeyimi kaybetmedim tamam mı ! 'Sinirden ağlıyor bir andan da deli gibi bağırıyordu. Üst komşular gelse şaşırmazdım ' Biliyor musun ? Ben çok mutluyum ama sen değilsin!Bunun nedeni bir şey kaybetmemem değil. İnsanlar bana yardım etmeye çalıştıklarında onların kalplerini kırmıyor olmam. Bir bencil olmamam! Herkes bir şeyler kaybetti. 'Balkonu gösterdi 'Karşına çıkan herkes hatta o aptal çocuk bile Tek sen değilsin! '

Titrediğimi anladığımda bir şeye tutundum. Claire koşarak yanıma geldi ve diğer kolumdan tuttu. Sanki her şey dönüyordu. Sesler bir artıyor bir azalıyordu. En sonunda bir çınlamadan başka bir şey duymamaya başladım. Gözlerim karardı...

....

-'Hey Sky !' gözlerimi açtığımda .gözlerimi kırmızı çanaklara dönmüş bir adet Claire gördüm ' Aptal ,beni ne kadar korkuttun haberin var mı!'

-'Hey iyiyim. Sakin ol' dedim sırtımı yatağın başlığına yaslarken

-'Sakin ol ' dedi gülerek ' Demesi kolay!'

-' Claire?" Dedim zorla gülümseyerek."Fazla negatifim ve fazlada bencilim. Kabul ediyorum. Sadece dediklerim içimde birikmiş şeylerdi. Söylemeye korktuğum' O an insanın en büyük korkusu kendisinin olduğunu anladım

-'Ah bende. Dediklerim' dedi bir andan eliyle önemsiz anlamıyla salladı ' Onlarda gerçekçi değildim. Yani ya-'

-'Onlar gerçekçi ve çokta doğruydu' dedim parmaklarımla oynarken. 'Haklıydın. Birilerini kaybeden sadece ben değilim' ona buruk bir sırıtış gönderdim

-'Yaa' dedi boğumlanan sesiyle .Claire çok neşeli hiç bir şeyi kafasına takmayan biri olarak tanımlıyor olabilirsiniz. Ama o öyle değil. Her şeye hemen ağlayan, duygusal ve güçlü görünmeye çalışan bir kız ki bana bakılırsa bunu çok iyi yapıyor. ' Öyle deme' dedi bana sarılırken

-'Her neyse bu kadar duygusallık sıktı' bekledi ' Şu haplar çantanın hangi gözünde '

-'Yaa' dedim sızlanarak. Kafamı hızla yastığa gömdüm

-'Nerede!' kafamı kaldırmadan cevap verdim

-'Ön cepte!' Claire haplar ve bir bardak su ile yanıma geldi. İkisini de bana uzattı.

Bu hapları ailemden dolayı doktor vermişti. Antidepresan ve krizlerimin ,bayılmamın azalması içindi. Yan etkileri ise fazla uyku , uyuşukluk hatta kusmaydı. Bı yüzden pek kullanmak istemiyordum.

İçtikten sonra bardağı komidinin üzerine bıraktım.

-'Ah çok acıktımm. Polis merkezinde bir polisin donutlarına atlayacaktım az kalsın. Bu mide göründüğünde daha çok şey yiyor ' midesini gösterdi.