22

1.1K 92 83
                                        

-"Hayır" dedim zorlukla "İstemiyorum." Çoktan yeniden dolan gözlerini bana çevirdi.
-"Ne?" Sesi fısıltı gibi çıkarken konuştum.
-"İstemiyorum. Ya seni, ya da seninle ilgili olan her hangi bir şeyi."
Yalandı. Onun yanında olmak istiyordum. Sadece şuan onun benim gibi acı çekmesini istiyordum. Yorgunluktan çökmüş olan gözlerini kırpıştırdı.
-"Neden?" Sesi boğumlanarak geldi."Özür dile-"
-"Özürünü istemiyorum. "Zorla yutkunduğumu hissettim."Senide ."
Dediklerimi sindirmeye çalışırcasına zorla yutkundu. İlk kez onun karşısında kendimi bu denli güçlü hissediyordum. Aynı zamanda da güçsüz.
Kalp kırmak bu kadar iyi mi hissettiriyordu? Hayır. Sadece ne nadar acı çektiğimi görmesini istiyordum.
-"Şuanlık bir şey değil." Dedikten sonra yanaklarımda olan ellerini ittirdim. "Hiç bir zaman."
Bir iki adım geriye adım attım. O ise gözlerini yere sabitlemiş dokunsan bağıracak gibiydi.
-"Neden böyle yapıyorsun? Bende acı çektim, bende-"
-"Cameron." Sözünü kestiğimde bana baktı."Canının yanması umrumda değil, senin gibi."
Ona son kez ona baktım ve arkama döndüm. Aslında bir andan onu istiyordum, ama güçlü durmalıydım. Arkamı dönüp ona sarılmam aptalcaydu. Ve bit daha tekrarlanmayacak bir hareketti. Arkamdan fısıltı gibi ismimi söylerken gözlerim doldu yeniden o acıyı hissederken dönmeyi düşündüm ama yapmadım. Kararlıydım.
-"Skylar... lütfen bırakma beni... lütfen yolumu bir daha bulamamaktan korkuyorum....lütfen Skylar."
Arka cebimdeki kartı çıkardım ve girişteki yerine soktum.
-"Skylar lütfen." Yanağımdan bir damla daha süzülürken ona bakmamaya özen gösterdim ve hızla içeri girdim.
Kapıya yaslanıp yere yavaşça oturdum ve bu zamanlarda rütin olarak tekrarladığım , ayaklarımı kendime çektim ve ağladım.

bir daha yolumu bulamamaktan korkuyorum.

Daha çok hıçkırdım.

Lütfen?

-"Özür dilerim."
****

Sonraki bir hafta çok b*ktandı.
Aynı bugün ki gibi. Yine o harika günlerden birine uyandığımda küfür ettim.
Uyanmak istemiyordum , uyumak ve bir daha uyanmamak istiyordum ben.
En azından rüyalarıma giriyordu ve onun ganında oluyordum.
Alarımın o akıl almaz sesi daha çok artarken pes ettim ve ayağa kalktım.
Ağlamaktan şişmiş gözlerim artık o kadar dikkatımı çekmiyorlardı. En azından şu son 2 aydır?
*
Okulun kapısından hızla içeriği girdiğimde bana dönen bakışlara aldanmadan Samın yanına gittim.
-"Hey ağlayan prenses." Dedi küçük burnumu sıkarken. Elini ittirdiğimde güldü. "Keyifsizsin galiba?"
-"Keyifli bir halimi hiç gördün mü Sam?" Dediğimde parmağını düşünürcesine yanağına koydu.
-"Hayır." Dedi kısık sesiyle.
Herneyse deyip yanından ayrıldım ve sınıfıma ilerledim.

Çoğu dersimin Claire ile ortak olması artık eskisi gibi beni rahatsız etmiyordu. Yanıma otursada -ki hep öyle yapıyor hiç onu umursamıyordum. Tabi o her fırsatta konuşmaya çalıştığı zamanlar dışında.
Artık ona pek kırgın değildim. Sadece sinirli, öfkeli o kadar.
-"Hey." Dedi Claire rütin işini yerine getirirken. "Naber."
-"İyi." Dedim çantamdan kitabımı çıkarırken.
-"Hala bana kırgın mısın? " sözünü kesmeyi tercih ettim.
-"Hayır kırgın değilim. Aslında şuan içimde sana daire en ufak bir duygu yok." Omuzlarımı silkerken bu sefer gülen ben, yüzü asık olan oydu.
-"Skylar eve dön lütfen?"
-"Sonra."
-"Yani döneceksin." Dedi kapanmış olduğu sıradan hızla kalkarak."Elinde sonunda-."
-"Onu gördün mü?"  Bu konuşmadan sıkılmıştım.
-"Kimi?" Dedi önüne dönerken. Biraz bekledi "Hayır, yani en son sen otele gittiğin gün sabaha doğru biri onu getirdi ve gitti."
Tamam deyip içeriye giren hocaya bakmaya başladım.
Onun için endişelenmiyor değildim doğrusu. Onu seviyordum, ama bu sanmi ömür boyu içinde küçük bir sır olarak kalacaktı. Galiba.

Küçük otel odama geldiğimde ilk işim bit daha uyanmamak üzere uyumak oldu...

23:47
Yanı başımda duran telefonumda saate baktığımda gözlerim hızla açıldı.

Odanın ışığını açtım ve yüzümü yıkayıp televizyonu açtım. Kanalları belkide yüz kere değiştirdikten sonra bir şey olmadığına karar verdim ve hızla kapadım.
Komidinimin üzerinde çalan telefonu elime aldım.
Bilinmeyen numara..
Beni bilinmeyen numara gecenın bu yarısında neden arıyordu ki?
-"Alo?" Ses gelmeyince yeniledim "Aloooo?" Yine gelmedi "Hey kimsin ve telefonumu nereden buldun?"
-"Skylar." Sesi kulaklarımı doldururken telefonu kapatmayı düşündüm.
-"Efendim." Dedim zorlukla
-"Dayanamıyorum." Hıçkırığını duyduğumda gözümde çoktan toplanan yaş kendi özgürlüğünü istan ederken devam etti. Kalbimin kırıldığını hissettim. Onbinlerce kez."Denedim ama olmuyor , yapamıyorum."
-"Cameron neresin?" Dedim çoktan ceketimi üzerime geçirirken.
-"Özür dilerim, çok çok ."
-"Nerdesin?" Dedim kapıyı kapatırken. Çoktan aşağıya doğru koşmaya başlamıştım.
-"Seni seviyorum."
Telefonun o kapandığını anladığım ses kulaklarımı doldurduğunda sinirle yeniden aradım.
*

Taxicinin parasını verdip üzerini beklemeden koşturarak binanın içine girdim.
Şuan ölüyordum. Gerçekten.
Ya bişey yaptıysa olanağı aklıma geldikçe daha çok ağlıyordum. Sanki zaman durmuştuda yanına gitmem zorlaşmıştı.
Ona bir şey olsun istemiyordum. Ne kadar onu istemesemde, kalbini kırsamda canı acısın istemiyordum.
Telefondaki dedikleri aklıma geldikçe kalbim göğüs kafesimden çıkacak gibi atıyordu.  Benim gibi acı çekmesinide istemiyordum.

Paspasın altındaki anahtarla kapıyı hızla açıp içeri girdim.
-"Cameron!" Hızla koridorda koşarken durup odalara bakıyordum.
Yerlerdeki kırık camların üzerlerine dikkatlice basarken ceketimi çıkartıp kenara attım. Ev berbat kötü gözüküyordu.
-"Cameron!"
Evdeki tek ışığı açık oda yatak odasıydı. Odaya giderken ayaklarımın beni taşıyamayacağını sandım.
Kendinizi ,güçlü görünmeye çalışıp ama yapamadığınızı düşündüğünüz zamanlar hiç oluyor mu?
Çığlıklarınızın, hıçkırıklarınızın içinde boğuluyorda, sizi kurtaracak hiçbir kimsenin olmadığını düşündüğünüz zamanlar?
Umutsuzca beklediğiniz zamanlar.
Çaresizce...
Şuan aynı bunun içindeydim.
Gördüğüm manzara ile yerdeki bedenine koşmaya başladım. Yüzünü ellerim arasına aldım ve ağlayarak ismini tekrarlamaya başladım.

Sanki gözlerini bir daha açmamayacaktı.
Asla...


Siz skylar ölmesin dediniz yanii
Yb attıııım
Yeyy
Nasıl olmuş
Yeniden yazmalı mıyım?
Cameroooon_cam teşekkürler.
Ve loooreeenzooo ya asdfhkş
Herneyse.
xxxxxxxzzz
Vote ve yorum
Xxxx
Sınır:60 yorum 30 votee lütfen?

BROKEn HOME BAKMAYI UNUTMAYIN

paint • cameron dallasBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin