I live with the badboy

Hoofdstuk 7

>Pov Jess<

'Waarom is Brianna nou nog niet beter?' mopper ik terwijl ik me omkleed. Ik moet nog twee lesuren zien te overleven en dan heb ik weekend. De laatste twee uur hebben we sport. Ik strik nog snel mijn veters en loop dan naar de zaal. De meeste jongens staan er al en ook een paar meiden. Ik ga bij Ethan staan en praat een beetje met hem.

Austin en de coach komen binnen en langzaam wordt iedereen stil. 'Goeiemiddag allemaal. Vandaag hebben we in deze zaal volleybal en in de zaal hiernaast voetbal. Kies wat je wilt, jullie maken zelf teams, bespreken de regels en zetten alles klaar. Succes en als de les voorbij is mogen jullie weg!' Als de coach klaar is splitst de groep zich op. Uiteindelijk blijven Ethan, Blake, Jake, Allie, Sydney, Caleb, ik en nog wat andere mensen over bij volleybal. Terwijl we bezig zijn met het net opzetten hoor ik de coach en Austin wat tegen elkaar praten. 'Maar, ik blijf bij de groep hiernaast. Jij blijft hier oké. Als er iets is kom je maar naar me toe.' Als dat is gezegd loopt de coach naar de zaal hiernaast.

Caleb slaat de bal op en het spel begint. Ik zit in een team met Ethan, Blake, Brooklynn, Alex en Jake. Austin is bij het andere team ingesprongen aangezien zij met vijf waren en wij met zes. Ik kijk even snel achter me en draai me weer terug naar het spel. Ik voel nog net een bal tegen mijn gezicht voor ik op de grond val.

'Fucking hell, wie sloeg die?' kreun ik als ik recht op ga zitten. 'Oh god, sorry, sorry, sorry, het spijt me zo erg' piept Allie terwijl ze naar me toe komt rennen. Ik glimlach een beetje, 'Geen probleem.' Ik voel dat er een doek tegen mijn neus wordt gedrukt waardoor ik op kijk. Austin heeft de doek vast en staart gebiologeerd naar mijn gezicht. Hij haalt de doek weg en kijkt even naar mijn neus. 'Zo te zien niks ernstigs, alleen een bloedneus' mompelt hij. Allie kijkt me schuldig aan. Ik leg een hand op haar arm en glimlach geruststellend.

Ik zit op de bank met de doek tegen mijn neus aangedrukt. De rest is verder gegaan met volleyballen. Austin is ook gestopt zodat de teams weer eerlijk waren. Als mijn team een punt maakt komt Blake vrolijk naar me toe. 'Gaat het kleintje?' Ik glimlach, 'Ja, ik heb nu alleen een beetje hoofdpijn.' 'Ahw, arme meid. Ik zal wel goed voor je zorgen straks' grinnikt hij. Ik steek lachend mijn tong uit en hij gaat weer terug naar het veld.

Als de coach terug komt en zegt dat we mogen gaan, sta ik op en pak mijn flesje water. Vanuit mijn ooghoeken zie ik Austin naar me toe komen. Ik loop door maar stop als hij me roept. Ik draai me om en kijk hem vragend aan. 'Sorry' begint hij. Ik kijk hem ongelovig aan, 'Je zegt sorry?' Hij knikt, 'Het spijt me van gisteren. Ik was nogal een klootzak' mompelt hij. Ik knik, 'Klopt.' Hij grinnikt, 'Ik heb geen idee waarom ik zo deed eigenlijk. Ik wil alleen sorry zeggen. Ik hoop dat je me wilt vergeven' mompelt hij weer. 'Ja, waarom ook niet. Ik bedoel ja je was een idioot, maar daar kan ik mee leven. Dus je bent vergeven' reageer ik simpel. Hij glimlacht, 'Bedankt.' Ik glimlach terug, 'Ik zie je volgende week.' Hij knikt en ik loop naar de kleedkamer.

'Echt, nog sorry van die bal. het was niet de bedoeling' zegt Allie als we ons aan het omkleden zijn. Ik haal mijn schouders op, 'Het is oké, je kon er niks aan doen' glimlach ik. Ze zucht opgelucht. 'Nog plannen voor dit weekend dan?' vraagt ze vervolgens. 'Brianna en ik zouden uit gaan. Aangezien ze zich al beter voelt gaat dat waarschijnlijk wel door' reageer ik. Ze knikt als antwoord. 'Je mag wel mee hoor, Bri vindt dat heus geen probleem. Ik bedoel ze mag je graag dus ze zal het er wel mee eens zijn' vervolg ik glimlachend. Ze glimlacht blij, 'Ja gezellig.' 'We appen nog wel over de details!' roep ik nog voor ik de kleedkamer verlaat.

'Hé Blake, kan ik mee rijden?' vraag ik als ik hem richting zijn auto zie lopen. Hij schudt zijn hoofd, 'Nee, ik moet nog wat dingen afhandelen voor ik naar huis ga.' Ik trek mijn wenkbrauw op. Hij negeert het, stapt in zijn auto en rijdt weg. Ik zucht geïrriteerd, vaag persoon. Dan maar lopen. Ik vraag me echt af wat Blake allemaal doet als hij iets moet 'afhandelen'. Wil ik het eigenlijk wel weten? Misschien vermoord hij mensen, of handelt hij in drugs. Ik schud de gedachtes van me af en loop verder naar huis?