I live with the badboy

Hoofdstuk 25

>Pov Jess<

'Wacht wat?' vraagt Blake verward als we elkaar loslaten. Ik kijk hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. 'Maar jij en Ethan en-' stamelt hij. Mijn ogen vergroten zich, 'Je dacht dat Ethan en ik, dat wij samen-' Blake knikt beschaamd. Ik grinnik, 'Ethan is mijn beste vriend oké. Ik zou nooit zijn vriendin kunnen zijn en hij mijn vriend. Ik weet letterlijk alles van hem, en dat is te veel. En daarbij heeft Ethan een crush op Brianna.' Blake kijkt me nog steeds verward aan, blijkbaar moet hij het nog even laten bezinken.

'En wij? Hoe gaan wij nu-?' Blake valt langzaam stil en kijkt even naar zijn handen. We hebben ons inmiddels verplaatst naar de bank. Ik haal mijn schouders twijfelend op. Een lange stilte volgt en zwijgend zitten we naast elkaar.

'Ik moest nog even naar Jake toe' mompelt Blake terwijl hij opstaat. 'Ja, ik ga douchen' mompel ik ook. Ik zucht, waarom doen we nou zo ongemakkelijk tegen elkaar? We splitsen op en terwijl ik de trap op loop hoor ik de voordeur dichtslaan. Ik loop zuchtend verder. Boven aangekomen pak ik mijn spullen en loop naar de badkamer. Ik zet de douche aan en trek mijn kleding uit. Als het water op temperatuur is stap ik onder de warme stralen.

Dus Blake is verliefd op mij, en ik op hem. Waarom kunnen we dan nu niet normaal doen? Zo raar is het toch niet? Misschien ook wel, Blake gebruikt meiden alleen maar en zit midden in het hele maffiacircuit. En ik wilde hem juist op afstand houden, zoals ik liever bij iedereen doe. Maar wat doe ik? Juist ja, ik laat hem dichtbij komen. Is dat wel een slimme keuze? Ja, ja dat is slim. Blake is zorgzaam en aardig, toch? Of is hij toch die echte badguy en is dit één groot toneelstuk? God, ik word soms zo moe van mezelf en mijn gedachten.

Als ik klaar ben draai ik de kraan dicht en pak een handdoek. Ik droog mezelf af en trek gemakkelijke kleding aan. Mijn haren doe ik in een hoge knot en ik doe warme sokken aan. Ik heb een trainingsbroek en een oversized trui aan. Ik ruim alle spullen die ik heb gebruikt weer op en loop met mijn mobiel naar beneden. Beneden zet ik de televisie aan en ik plof op de bank. Ik zap een beetje door de zenders heen tot ik op MTV uit kom. Catfish is net begonnen en ik zak wat onderuit op de bank. Ik pak een deken die over de leuning ligt en ga ermee in de hoek liggen. Als ik net lekker lig bedenk ik me dat ik nog moet eten. Ik zucht even, dat doe ik wel als er reclame is.

Zo gezegd, zo gedaan. Als de reclame begint sprint ik naar de keuken en doe zo snel mogelijk een blik soep in een kom. Ik zet de kom in de magnetron en zet die aan. Ik pak een lepel en wacht ongeduldig tot de magnetron klaar is. Als ik het piepje hoor trek ik de magnetron zo hard open dat ik het idee heb dat het deurtje eruit gaat vallen. Ik haal de kom uit de magnetron, pak de lepel en loop zo snel mogelijk terug naar de woonkamer. 'Au, au, au' mompel ik terwijl ik de hete kom op tafel zet. Ik plof weer op de bank en trek de deken over me heen. Ik pak de kom soep en leun met een zucht tegen de rugleuning aan. Net op dat moment begint Catfish weer.

'Nee, nee, kom op. Tuurlijk is hij niet wie hij zegt dat hij is' mompel ik gefrustreerd. 'Wees nou eens realistisch' zucht ik voordat ik opsta. De reclame begint weer en ik loop met de lege kom en de lepel naar de keuken. Ik ruim de spullen op en loop weer richting de woonkamer. Als ik in de hal loop hoor ik de voordeur open gaan. Ik kijk naar rechts en zie Blake binnenkomen. 'Hai' begroet ik hem rustig. 'Hey' mompelt hij terwijl hij zijn jas ophangt. Hij draait zich naar me toe en zo staan we een tijdje tegenover elkaar.

'Ik-' begin ik maar Blake laat me niet uitpraten. 'Oh fuck it' zucht hij terwijl hij met grote stappen op me afloopt. Hij duwt me zacht tegen de muur en nog geen seconde later voel ik zijn lippen op die van mij. Ik glimlach licht en haal mijn handen kort door zijn haren. 'Be mine' mompelt Blake tussendoor. Ik murmel wat onverstaanbaars terug maar volgens mij begrijpt Blake me wel aangezien hij zich dichter tegen mij aandrukt en een hand door mijn haren haalt.

'Eindelijk' zucht Blake glimlachend als we op de bank zitten. Correctie; Blake zit, ik lig met mijn hoofd op zijn schoot. 'Eindelijk?' herhaal ik vragend. 'Eindelijk ben je van mij' reageert hij glimlachend. Ik rol lachend mijn ogen. Blake pakt de afstandsbediening en start Netflix op. Hij klikt The Walking Dead aan en start het. Ik ga met een glimlach recht op zitten en pak de deken die nog in de hoek van de bank lag. Ik sla hem over me heen en kijk aandachtig naar de televisie. Blake trekt wat aan de deken en gaat er bij onder zitten. Zo kijken we in stilte naar de televisie.

'Nee, nee, nee. Eet haar niet op' mompel ik wanhopig. 'Nee! Zij was goed!' roep ik vervolgens gefrustreerd. Ik voel Blake's blik op me branden waardoor ik me naar hem toedraai. Hij kijkt me geamuseerd aan. 'Ik kan er niks aan doen' murmel ik terwijl ik dieper onder de deken ga zitten. 'Kneusje' grinnikt hij. Ik kijk hem verontwaardigd aan, 'Dat zeg je niet tegen je vriendinnetje.' Hij kijkt grijnzend aan, 'Dat mag ik wel zeggen tegen mijn vriendinnetje.' 'Zullen we maar stoppen met het kleffe vriendinntje en vriendje gedoe?' vraag ik lachend. 'Goed plan' reageert Blake grinnikend.

'Bless is geboren!' Ik kijk met een ruk naar de deuropening waar ik Jake, Cameron en Julian grijnzend zie staan. 'Hoelang stonden jullie daar al?' vraagt Blake met opgetrokken wenkbrauwen. 'Lang genoeg om te weten dat Bless nu officieel is' antwoord Julian terwijl ze op de bank gaan zitten. Ik schud lachend mijn hoofd, 'Willen jullie wat drinken?' Ze knikken uitbundig en vertellen alle drie wat ze willen. Ik knik en loop naar de keuken.

Als ik terug kom met het drinken zet ik het op tafel en ga weer op de bank zitten. Ik ga in kleermakerszit zitten en sla de deken om me heen. 'Dus vertel, wanneer is dit gebeurd?' vraagt Jake grijnzend.

------------
Dat was het weer!
Ik heb volgende week een proefwerkweek, dus het kan zijn dat ik dan niet zal uploaden.
Alvast sorry daarvoor.
Verder maken votes en comments me heel erg blij.