I live with the badboy

Hoofdstuk 31

>Pov Jess<

'Kom op Jess, het wordt leuk!' kirt Briana vrolijk. Ik zucht geërgerd, 'Oké dan.' Briana maakt een enthousiast geluidje en trekt meteen mijn kledingkast open. 'Wat ben je aan het doen?' vraag ik met opgetrokken wenkbrauwen als ze verschillende kledingstukken uit mijn kast haalt. 'Ik ben aan het kijken wat we aandoen' mompelt ze terwijl ze keurend naar mijn kleding kijkt. Ze pakt een jurkje, wat naar mijn mening echt vreselijk is en ik snap ook niet waarom ik die heb, en houdt die voor zich. 'Deze moet je aandoen' zegt ze overtuigd van zichzelf. 'Briana,' zucht ik. 'Dat ding laat echt alles zien.' Ze zucht dramatisch, 'Pretbederver, dan krijg je in ieder geval jongens achter je aan.' Het laatste deel van de zin zegt ze met een grijns op haar gezicht. Ik kijk haar fronsend aan, 'Je weet dat Blake en ik-' 'Oh ja sorry! Ik moet nog steeds aan het idee wennen van jullie twee samen. En je hebt ook wel gelijk, het is wel erg opzichtig' onderbreekt ze me.

'Ik ben vast binnen Jess, ik zag een zeer knappe jongen' grinnikt Briana terwijl ze zo snel mogelijk naar de ingang loopt. Ik glimlach terwijl ik nog kort praat met wat bekenden. Na een kort gesprek zeg ik gedag en loop ik ook richting de ingang. Sinds kort staat er een jongen bij de deur, die kijkt of er nog mensen zijn die de club niet in mogen. Naar mijn mening oprechte onzin, hij laat namelijk iedereen zonder problemen naar binnen. Voordat ik naar binnen kan word ik tegengehouden. Ik kijk de jongen van de deur vragend aan.

'Hey babe, kan ik jouw ID even zien?' vraagt hij met een kleine grijns. Ik kijk hem fronsend aan, 'Wat is jouw probleem?' Hij trekt een wenkbrauw op, 'Ik vraag gewoon even of ik je ID mag zien.' Ik rol geïrriteerd mijn ogen en haal mijn ID-kaart uit mijn broekzak. 'Hier' zucht ik terwijl ik hem laat zien. 'Jess, hè' mompelt hij. 'Nou, gefeliciteerd je kan lezen. Kan ik dan nu naar binnen' grom ik geërgerd. 'En je bent hier alleen?' vraagt de jongen terwijl hij mijn weg blokeert. Ik zucht overdreven, 'Nee, ik ben hier met een vriendin maar die is al binnen. Ik zou dus ook graag naar binnen willen.' De jongen rolt zijn ogen, 'Ik bedoel dat je geen vriend ofzo hebt.'

'Ze hoort bij mij, dus laat haar naar binnen douchebag' hoor ik een jongensstem achter me. Ik kijk de onbekende jongen fronsend aan. Hij grijnst naar me en leidt me naar binnen. Als we langs de jongen bij de deur lopen kijkt hij snel naar beneden. Ik rol mijn ogen en laat me verder naar binnen leiden door de jongen. Hij heeft zijn hand op mijn onderrug gelegd en hij stuurt me tussen alle mensen door naar een rustige plek bij de muur.

'Ik ben Chris.' Hij stelt zichzelf voor met een zelfverzekerde grijns. 'Jess' reageer ik koeltjes. Ik voel zijn ogen over mijn lichaam glijden waardoor ik ongemakkelijk tegen de muur aan ga staan. 'Bedankt voor net' mompel ik. 'Maar je bent hier best wel alleen eigenlijk. Waar is die vriendin van je?' vraagt hij fronsend. Ik haal mijn schouders op, 'Ze is vast bezig met een jongen ofzo.' Ik laat mijn ogen over de mensenmassa gaan, zoekend naar degene die ik nu net nodig heb. 'Waar ben je Blake?' mompel ik tegen mezelf. Hij zou hier zijn vanavond, maar ik zie hem nergens.

'Ik ga maar eens' zeg ik terwijl ik mezelf van de muur afduw en weg loop. Maar voordat ik ook maar twee stappen heb kunnen zetten staat Chris voor me. 'Waar ga je heen?' vraagt hij met een opgetrokken wenkbrauw. Ik moet toegeven, hij is intimiderend, maar niet zo erg dat ik niks meer durf. 'Weg van jou' reageer ik terwijl ik hem bedenkelijk aankijk. Iets aan hem, klopt niet. 'Ga je nu al weg?' vraagt hij grijnzend.

Chris duwt me langzaam naar achter tot ik tegen de muur aansta. Hij zet nog een stap dichterbij waardoor ik letterlijk vast zit tussen hem en de muur. 'Ik moet gaan, ik zou het waarderen als je me loslaat, anders ben ik genoodzaakt mezelf te bevrijden en je te trappen' zucht ik geïrriteerd. Chris grinnikt en leunt naar me toe. 'Try me' fluistert hij, zo dichtbij dat ik kippenvel krijg. Ik probeer me met alle kracht die ik heb uit zijn greep te verlossen maar het werkt niet. Ik sta nog steeds muurvast tussen hem en de muur in. 'Nice try' grinnikt hij. Ik rol zuchtend mijn ogen, 'Kun je me gewoon loslaten zodat ik weg kan?' Hij reageert niet en leunt grijnzend naar me toe. Hij zet zijn lippen tegen mijn nek aan en plaatst zachte kusjes. 'Please don't' fluister ik met gesloten ogen. Hij negeert me en gaat door waar hij mee bezig was. 'Stop, ik meen het' mompel ik terwijl ik nog een poging doe om mezelf te bevrijden.

'Wat denk je in godsnaam dat je aan het doen bent met mijn vriendin?' gromt een bekende stem achter Chris. 'Blake!' roep ik opgelucht. Blake trekt Chris woedend van me af en kijkt hem kwaad aan. 'Blijf met je poten van haar af' sist hij. Chris kijkt hem met gespleten ogen aan. 'Ik kan heel goed zelf bepalen wat ik doe' reageert hij geïrriteerd. 'En daarbij vond ze het geen probleem' vervolgt hij grijnzend. Ik kijk hem met grote ogen aan en loop naar hem toe. Hij kijkt me grijnzend aan en voordat ik zelf besef wat ik doe raakt mijn vuist zijn gezicht, hard. Blake kijkt me verwonderd aan maar richt zich al snel weer op Chris. 'Ik wil dat je wegblijft van haar' gromt Blake voordat ook zijn vuist Chris' gezicht raakt. chris kijkt ons kwaad aan en rukt zich los uit Blake's greep. Zonder verdere waarschuwing slaat hij Blake terug in het gezicht. Dit leidt tot een gevecht waarbij Chris en Blake elkaar blijven raken. Er verzamelt zich langzaam een grote groep mensen om ons heen. De jongens zijn nog druk bezig elkaars gezicht te verbouwen als ik zo hard schreeuw als ik kan.

'Stop! Allebei, stop!' schreeuw ik. Is er geen manager van deze club die dit stopt ofzo? 'Ophouden nu!' Schreeuw ik weer, en deze keer heeft het effect. Chris kijkt mijn kant op waardoor Blake hem nog een onverwachte klap geeft. Chris wankelt wat naar achter maar wilt al weer naar voren lopen totdat ik tussen de jongens in ga staan. 'Kappen nu' grom ik.
'Kom alsjeblieft mee Blake, hij is de problemen niet waard' zucht ik terwijl ik naar Blake toe loop. Hij knikt en kijkt nog één keer met een stalen gezicht naar Chris.

De weg naar huis verloopt in een ijzige stilte. Ik kijk een keer naar Blake en zie dat Chris hem aardig heeft aangepakt. Blake kijkt de hele weg strak voor zich uit en ik weet dat hij nog steeds kwaad is op die Chris, wat niet zo gek is natuurlijk. Als we thuis zijn doen we onze schoenen uit en hangen we onze jassen op. Ik wil naar boven lopen maar ik word terug getrokken door Blake. Hij duwt me tegen de muur aan en gaat tegen me aanstaan. Hij drukt zijn lippen vurig op die van mij. Hij pakt mijn polsen vast en pint ze boven mijn hoofd tegen de muur aan. Blake daalt af naar mijn nek en ik voel zijn lippen tegen mijn huid aan. 'Je bent van mij Jess' gromt hij. 'You're mine' mompelt hij vervolgens. Hij komt weer omhoog en kijkt me met donkere ogen aan. 'Onthoud dat' gromt hij. Ik slik even en kijk hem zwijgend aan. 'Ik wil dat je het zegt' mompelt hij terwijl hij een paar kusjes op mijn kaak plaatst. 'I-ik ben van jou' mompel ik naar de grond kijkend. 'Wat zei je?' vraagt hij met schorre stem. 'Ik ben van jou Blake' herhaal ik, deze keer wat harder. Blake kijkt me glimlachend aan, 'Daar ben ik blij mee.'

Hij drukt zijn lippen weer op die van mij en duwt me nog wat harder tegen de muur waardoor een kreun mijn mond verlaat. 'Fuck Jess, ik houd zo veel van je' gromt Blake zacht voordat hij weer kusjes in mijn nek plaatst. Ik bijt glimlachend op mijn lip en zucht zacht. 'Bedankt voor wat je deed daar' mompel ik zacht nadat ik zijn hoofd zachtjes omhoog til. Hij kijkt me aan en een kleine glimlach wordt zichtbaar op zijn gezicht. 'Die klootzak moet gewoon met zijn handen van je afblijven' reageert hij. Ik glimlach en druk een kusje op mijn lippen. 'Ik houd van je' mompel ik terwijl ik hem een knuffel geef. 'Ik ook van jou Jess, je kunt je niet voorstellen hoeveel' fluistert hij terug.

--------
Hallo daar! Kennen jullie me nog?
De idioot die nooit update. Sorry, alweer..
Ik weet niet waarom ik niet heb geupdate, ik hoop dat jullie het me kunnen vergeven.
Hopelijk hebben jullie allemaal een leuke dag gehad of heb je een leuke dag, dat ligt eraan wanneer je dit leest.