Alleen Link en ik

Weg gestuurd?||19

Pov Link

Ik sta daar. Ergens had ik het al verwacht, maar nogsteeds ben ik verbaasd.

Hoe, hoe ga ik dit ooit tegen mijn ouders zeggen vanavond als ze terug zijn van werk?

Okay Link blijf rustig.

Doe het dan voor Pip.

"Kom dan gaan we even zitten Pip." En ik duw haar voorzichtig terug op de bank.

"Wat moeten we doen Link? Wat moeten we met een kind." Vraagt ze nog steeds verbaasd door het nieuws wat we zo juist te weten zijn gekomen.

"Wil je het houden?"

"Ik weet het echt niet."

"Laten we er even over nadenken."

"Denk jij dat we een kind op kunnen voeden Link?" "Ik weet het eerlijk gezegd echt totaal niet. Ik verdien wel wat met mijn youtube kanaal, maar als je het wil houden zou een van ons twee echt nog een baantje moeten nemen."

"Ik zou kunnen werken. Ik neem ieder baantje aan dan. Zo lang we maar voor ons zelf kunnen zorgen." Ik pak haar handen vast en zeg dat het allemaal goed komt dat ik van haar houd en dat we er wel uitkomen.

-

Later die dag in de avond als onze ouders tuis zijn vragen we of dat ze rond de tafel kunnen komen zitten. Ik leg alles uit aan als ik het uiteindelijk zeg zegt mijn moeder als eerst:

"Wat, zwanger?" Zegt Mam, met een gezicht waarvan niet duidelijk is wat ze er van vindt.

"Hoe kon je dit laten gebeuren?"

"Het spijt ons echt heel erg."

"Ja dat kan je nu wel zeggen Link maar dat heeft geen nut." Bevestigd mijn pa.

"Dat weet ik pa." En ik laat een diepe zucht.

"Jullie gaan het toch niet houden?"

"Nou we waren eigenlijk van plan van wel." Mijn ouders kijken Pip geschokt aan.

"Nee dat mag echt niet hoor!" Zegt mam. Ze kijkt van mij naar Pippa en daarna weer terug naar mij.

"Dat is wel onze eigen keuze hoor. We gaan wel ergens anders wonen."

"Nee dat staan ik en je moeder echt niet goed Link. We laten het gewoon weg halen. Dat bepalen wij wel. Jullie zijn veel te jong. Je kan nog niet eens je eigen brood smeren Link. Laat staan voor een kind zorgen!"

"Nee echt niet hoor, je kan ons niet dwingen."

"Ga maar weg dan, ons huis uit." Ik sta op waarna Pip me volgt.

"Nou dan vertrekken we toch." We lopen naar boven en gaan mijn kamer binnen.

Pippa stort neer op bed.

"Het spijt me echt van je ouders Link."

"Het jij kan hier niks aan doen heh Pip."

"Jawel, ik kan het gewoon weg laten halen dan is er niks aan de hand." En de tranen beginnen iver haar wangen te stromen.

"Pippa wat wil je zelf? Je moet je niet over laten halen door mijn ouders. Die praten maar wat. Je moet dit zelf beslissen en als jij het silt houden moet je dat doen."

"Nee dat weet ik, maar het is allemaal zo lastig."

"Dat weet ik, maar we komen er echt wel doorheen. Heus echt waar." Ik ga naast haar zitten op het bed. Zo zitten we er nog een paar minuten bij. Tot ik besluit op te staan.

"Nou ik zal mijn koffers maar pakken dan."

"Ja je kan vanavond wel bij mij slapen." Zegt ze nu met een iets kalmere stem.

Ik pak een koffer en twee tassen. Ik kan mijn computer gewoon naar de auto dragen en die dan met mijn ouders auto naar Pip haar huis brengen. Zo verzamel ik al mijn kleren, tandenborstel, persoonlijke spullen en al mijn games in. Pippa helpt mij ondertussen met het verzamelen van alle spullen.

Na ongeveer vijfenveertig minuten hebben we het grootste deel ingepakt. Ik rits de tas dicht, en kijken elkaar nog een keer aan voordat we de slaapkamer deur open trekken en de trap af lopen.

We vertrekken zonder een woord te zeggen. Ik kan het nog steeds niet geloven.

Mijn eigen ouders.

-

We zijn al bij Pip haar huis binnen vijf minuten. Samen lopen we eerst naar binnen om het tegen haar moeder te vertellen. Pippa moet een paar keer proberen om de voordeur sleutel er in te steken voor dat het echt gelukt is. Het lukte namelijk niet echt door haar trillende handen die ze altijd krijgt als ze heel erg gespannen is.

"Heyy Pip. Oh hey Link jij ook hier?" Zegt haar moeder als we de woonkamer binnen komen lopen. Haaf moeder staat midden in de woonkamer overduidelijk dat ze met iets bezig was.

"Ja mam ik en Link moeten je wat vertellen."

"Ohja tuurlijk vertel het maar."

"Ga anders maar even zitten op de bank mam." Haar moeder staat op en ik zie de spanning en verwarring al in haar blik.

"Euhm okayy... Wat is er?" We zitten met zijn tweeën op de bank en Pip haar moeder in de grote leun stoel. Pip pakt mijn hand vast en ze knijpt lichtjes in mijn hand.

Pip legt het hele verhaal nog eens uit aan haar moeder.

"Nee dit kan niet. Je kan het niet houden hoor." Wacht zij ook al?

"Ik en Link willen het wel houden mam."

"Wat!! Je hele toekomst gaat naar de kloten. Nee dat kan echt niet. Dat mag niet gebeuren."

"Het spijt ons heel erg mam."

"Ik wil dat jullie vertrekken."

"Wat, maar mam."

"Nee Pip vertrekken."

"Maar mamma, als.."

"Heb je me niet gehoor? Spullen pakken en weg." Pip loopt de kamer uit en ik volg haar.

Ze rent heel snel de trap op. Ik weet dat ze dit erg vind, omdat haar moeder alles voor haar is. Haar vader heeft haar verlaten toen ze elf was. En dat vond ze al erg genoeg. En nu stuurt haar moeder haar ook nog eens weg.

Als ik de kamer binnen loopt staat ze bij het raam. Ze huilt zachtjes. Ik kom naast haar staan en sla mijn arm om haar heen. Daar staan we. Zonder iets te zeggen, want ik weet dat ze dat het fijnste vind. Na een tijdje draait ze om en pakt ze haar tassen. Uiteindelijk heeft ze twee volle tassen.

Ik bel Jeremy om te vragen of we bij hem kunnen slapen vanavond. Ik zeg dat we nergens hebben om te slapen en dat het een lang verhaal is om uit te leggen. Gelukkig kunnen we bij hem overnachten zonder problemen.

Pippa probeert nog met haar moeder te praten, maar die wil er niks van horen en we lopen het huis uit. We hebben nog niks tegen elkaar gezegd. Ik zit achter het stuur en rijd naar Jeremy in stilte.

[Hier een extra lang deeltje omdat we 400 vieuws hebben en 100 sterren. Echt OMG. In het vorige deel schreef ik nog dat ik zo blij was met de 300 vieuws en 50 sterren. En nu dit. Echt ongelofelijk!

Thnx voor het lezen van mijn verhaal.

XOXO Troye Sivan Stalker]