Alleen Link en ik

Bruifloft - 2 - ||41

[laat alsjeblieft vragen achter voor een character q&a! Zet er wel bij aan wie deel vraag is. Je mag echt alles vragen. Ze mogen ook voor mij zijn *knipoog knipoog* ghehheh, maar pls doe anders heb ik straks maar twee vragen of zo, en dat zo heel ongemakkelijk zijn. Groetjesss!]

Pov Pippa

Ik neem een hap taart en proef meteen de lekkere zoetigheid.

"Hmmmm, dweze tfaart is zwo lekkher!" Probeer ik te zeggen, ondanks dat ik een volle mond heb.

"Ja heh. Velvet was een goede keuze mevrouw Pippa."

We zitten aan een grote ronde tafel waar ik samen met Link, mijn tante, mijn oom en nog wat andere kennissen en familie van Link aan zit. Het is echt heel gezellig om met iedereen te praten. Je hebt bijna niet het gevoel dat het een bruiloft is zeg maar.

"Bedankt meneer Link." Zeg ik dit keer zonder een hele lading eten in mijn klep te hebben.

"Heyyy Gefeliciteerd!" En ik voel dat er een hand op mijn schouder word gelegd.

Zodra ik om kijk zie Jeremy staan. Ik sta op en geef hem een goede omhelzing.

"Ik kan het niet geloven dat Link de eerste is van ons allemaal die trouwt." Zegt hij terwijl hij naar Harm, Joost, Jacintha en Roos gebaart.

"Nee heh. Het is allemaal nog heel moeilijk te bevatten, en ik weet dat ik dat al minimaal vijfhonderd keer heb gezegd."

"Maar echt heel erg gefeliciteerd, en ik zal jullie nu wel even met rust laten, want ik denk dat er nog wel andere mensen zullen zijn die met jullie willen praten."

Link geeft hem nog een hand en dan loopt hij weer terug naar de staan tafel waar Harm een stuk taart naar binnen aan het schrokken is. Over al ziet het tafereel er te grappig uit.

-

De rest van de dag bestaat nog vooral uit dansen alsof dat niemand het ziet. Eten alsof dat we nooit gegeten hebben, en lachen zoals we in ons hele leven nog nooit hebben gelachen.

"Hoe voelt het nu om voor eeuwig met me opgescheept te zitten?" Zegt Link plagerig.

"Ik kan wel even de scheidings papieren halen? Dan kunnen we het zo regelen." En ik por hem in zijn zij.

Ik giechel als een Japans school meisje, als Link me terug port. Zodra hij stopt geef ik hem een lange kus, en trek hem daarna in een omhelzing terwijl de muziek op de achtergrond langzaam verder draait. Nummer na nummer gaat voorbij als we daar met zijn tweeën staan te dansen.

Ik had een paar weken geleden nooit gedacht dat ik ooit weer zo gelukkig kon zijn. Ik heb eigenlijk nooit gedacht dat ik gelukkig kon zijn samen met iemand. Dat ik voor was bestemd om alleen te blijven voor de rest van mijn leven. Ik zag mezelf al helemaal alleen op de bank zitten in een bejaarden huis terwijl ik een show keek die me totaal niet interesseerde. Dag na dag.

Tot ik hem ontmoeten, Link.

Nu staan we hier. Al mijn gedachten gefocust op zijn gezicht en hoe onze lichamen samen bewegen op de muziek. Wetend dat hij de ware is geeft me een geruststellend gevoel over de toekomst. Als ik dan toch beland in een bejaarden tehuis zal het samen met hem zijn. Samen zullen we kijken naar series. In stilte, maar we zullen nooit alleen zijn. Terwijl Sophia langs komt om ons op de hoogte te houden van alles wat er gebeurt in haar leven. Over hoe ze iemand zal vinden waar ze net zoveel van houd als ik van Link.

Ja, zo zal het zijn.

Alleen Link en ik.

Hij en ik samen tegen de wereld.

[misschien is dit een einde. Dit keer geen grapje. Ik denk het van wel. Ik ben eerlijk gezegd ook zo klaar met dit boek. Ik schrijf hier nu ongeveer drie maanden aan, en weet echt niks meer. Ik wil jullie allemaal zo erg bedanken voor het lezen van mijn boek. Ik zal nog wel een paar delen schrijven. Zoals hoe het een paar jaar later gaat, en natuurlijk ook nog de character (vraag me niet of ik het zo goed schrijf) q&a.

Xoxo TSS]