Second Chance

14(Sya na walang ako)

Bea

Paggising ko nagulat ako. May mga mukhang nakadungaw sakin. Where am I? Wait! Sila Ara to ah! Ugh. I can't remember everything! Bukod sa nasaktan ko si Jho. Sana panaginip nalang yun.

"Nasan ako?" Sabi ko pagmulat ko.
"Nasa hospital ka bro. Galit ka pa ba samin?" Tanong ni Riri.
"Hindi. Tama naman ginawa nyo e. Sorry." Sabi ko at umupo pero napahawak ako sa dibdib ko. What the?! Bat parang ang sakit.
"Bro. Wag kang masyadong gumalaw." Sabi ni Kim.
"Ano bang nangyari? Huh?" Tanong ko. Nakita ko namang nagtinginan sila at parang nagtuturuan kung sino magsasabi. "Guys?" I ask.
"Ahmm. Bro, nahimatay ka kagabi. Kase.... Bumalik yung sakit mo, alam na namin lahat. Pati ng team mo at usap-usapan narin kayo sa TV. Nagpakita na si Ysay. Bro, cancer survivor ying donor that's why naapektuhan din ang puso mo. Bro mahina din yung bago mong puso." Sabi ni Kim. Naluha naman ako.
"Alam mo tawag dito? Karma! Karma sa pananakit ko kay Jhoana! Sa taong walang ginawa kundi ang mahalin ako! Yung taong walang ginawa kundi ingatan ako. Nasaktan ko sya ng sobra." Sabi ko habang naiyak.
"Bro. I'm sure napatawad kana nya. Di sya marunong magkimkim ng galit Bro. Wag mo na siaihin sarili mo. Hindi pa kaya ng puso mo." Sabi naman ni Ara.
"Bat mahna puso ko? Siguro kasi sinasaktan ko puso ng iba! Haahah! Tanga ko kasi! Ang tanga! Sarili kong ama di ko mapatawad!" Sabi ko.
"Shhh. Tama na bro. Tama na." Sabi ni Ara at niiyakap ako. Nung kumalma na ako nagbukas ang pinto, iniluwa nito ang teammates ko. Lalo akong napaiyak.
"Bea. Shhh. Napatawad kana namin okay, Nandito kami para sayo. Wag kang mawalan ng pagasa mapapatawad ka din ni Jho." Sabi ni ate Aly at niyakap ako.
"Bea tatagan mo loob mo ha, wag kang bibitiw. Makakahanap din tayo ng donor para dyan. Aalagaan ka namin." Sabi naman ni ate Ella. Napangiti ako at niyakap sila.
"Bea. Tatatag yan pag di kana nanakit ng iba." Sabi ni Jia. Di ko sya masisisi. Best friend nya ang ginago ko. Lumabas sya bigla ng kakausapin ko na sya at sinundan sya ni Therese.
"Give her time. Best friend nya yun." Sabi ni ate Den, nginitian ko lang sya.
.
.
.
.
.
Jia

Nakakagago naman oh! Di ko parin sya makuhang patawarin. Best friend ko kasi yun e. Paulit-ulit nyang sinaktan pero naawa ako. Delikado ang buhay nya dahil sobrang hina ng puso nya. Ugh. Kailangan ko ng hangin. Nakita ko namang sinundan ako ni Therese.

"Ate Jia. Patawarin mo na sya." Sabi nya at tinapik ako sa likod habang naiyak.
"Gusto ko Therese. Maniwala ka. Pero seeing Jho, na ganun kasira dahil sakanya. Hindi ko pa kaya. Susubukan ko Therese. Susubukan ko." Sabi ko. Habang natahan ako ay may narecieve akong text galing kay Jho.

"Bes. Wag kana magalit sakanya. I'm good.oh! Wag magalit kay ate Aly, she texted me. Thankyou sa concern beh. Love you:*" text ni Jho. Napangiti naman ko. Napaka bait nya pero paulit-ulit sinasaktan? Ang tatanga nila.
.
.
.
.
.
Jho

Narinig ko yung nangyari kay Bea at pinaguusapan narin si ysay sa media kase umamin na sya kanina. Here we are. Nasa bahay nya at nasa garden.

"Thinking of her huh." Sabi ni Ysay mula sa likod.
"I'm... I'm just concern." Sabi ko.
"I know. I know. Co'z you love her. Gusto mo bang humanap tayo ng donor? Kahit yun manlang. Pero di natin ipapaalam na sayo galing." Sabi nya habang nakatingin sa view. Tumingin ako sakanya.
"You know what? Napakabait mong tao. Lahat balak mong tulungan." Sabi ko.
"No. Pero kung para sayo? Gagawin ko. Tutulungan ko lahat, kahit kaaway ko pa." Sabi nya at hinalikan ako sa noo bago umalis. "Kokontakin ko lang si papa para makapaghanap na agad ng donor. Yung healthy hindi yung mamamatay na. Ahahah" sabi nya. Napangiti naman ako. Ang swerte ko parin talaga.
.
.
.
.
.
Bea's Father

Gusto kong humingi ng tawad sa anak ko. Masyado kosyang na disappoint at nasaktan sa ginawa ko. Pinagsiaihan ko na yun, at kung maibabalik ko lang ang araw na yun. Babaguhin ko at hindi ko na gagawin ang katangahang yun. Nagdadrive ako, papunta sa hospital kung san nandun si Bea. Kailangan kong humingi ng tawad. Masyado akong naging sakim at makasarili. Habang nagdadrive ako di ko napansin yung traffic light kaya dumaretayo ako hanggang sa........ *beeeeepppppp* *bogshhh*
.
.
.
.
.
*emergency*
.
.
.

"Sorry anak."
.
.
.
.
.
Bea

May nagtext sakin. Same hospital? Huh? Bat parang kinabahan ako? Nang may bigalang pumasok. Ang it's my nurse.

"Mam. Your father is here. Kailangan nyo pong sumama." Sabi nya. Umupo naman ako dahan- dahan sa wheel chair. Bat kinakabahan ako? Luh? It' s time. Kailangan ko ng mapatawad si papa. Siguro isa to sa mga pakulo bya! Hahaha papa talaga. Pero nagulat ako ng sumilip ako sa bintana ng emergency room. May ooperahan?

"Miss Bea. Kailangan kana po maoperahan. May donor na po." Sabi ng doctor ko at ipinasok na ako sa operating room.
"Really?! But i thought nandito papa ko?" Tanong ko.
"Ahmm. Opo. Mamaya po makikita nyo sya kaya lumaban po kayo ha." Ngumiti ako.
"Yes I will!" Sabi ko.
.
.
.
.
After operation di pa ako makagalaw. Naghihina pa ako pero may nakita akong sulat sa gilid ng table kaya inabot ko.

"Anak. I just want to say sorry. Sa lahat. Gusto kong bumawi sayo, pero natatakot ako na paglumapit ako baka mas ipagtabuyan mo ako at ni makita ka ay pagbawalan mo. Bea, anak. Kung maibabalik lang ang mga araw na yun ay babaguhin ko. Patawarin mo ako. Hindi man ngayon, pero sana dumating ang araw na paggising ko mayakap kita at masabi kung gano ako kaproud sa 'forever partber ko'. Lahat gagawin ko, mapatawad mo lang. I'm sorry anak. Remember, that your still my Princess, and I will always love you."
-superdad

Naiyak ako at siaingsisi nangbiglang pumasok si mama.
"Ma? Asan si papa? Kailangan ko syang makausap. Napatawad ko na po sya." Sabi ko at tila tatayo. Pero pinigilan ako ni mama.
"Anak wag mong pwersahin ang sarili mo." Sabi nya habang naiyak.
"Ma? Okay na ako. Wag kanag umiyak." Sabi ko at pinunasan ang luha nya. " nasan ba si papa? Mga pakulo nya ha." Sabi ko habang natingin sa labas.
"Anak wala na ang papa mo. Naaksidente sya habang papunta dito." Sabi ni mama habang naiyak. Sus. Mga pakulo nila.
"Mama ang galing mo umacting pero di ito oras nya. Where is he? I need to hug him so tight." Sabi ko habang nakangiti pero ng makita kong umiyak pa lalo sya ay alam ko ng totoo to.
"M-ma. Tell me. Joke lang yun diba?" Sabi ko habang naiyak.
"A-anak. T-totoo yun. Same hospital. Wala na sya anak." Sabi ni mama. Nanghina ako at nanglumo. Pano nya pa malalamang napatawad ko na sya?! Bwiset!!.
"Paano na nya malalamang napatawad ko na sya?! Paano ko masasabing mahal ko sya?! Ma paano?! Wala na sya!!!" Sabi ko. Habang naiyak.
"Anak hindi sya nawala." Sabi ni mama at itinuro ang puso ko. "Anak. Puso nya ang nasayo. Ingatan mo yan anak, ayan ang patunay na pinagsisisihan nya lahat ng ginawa nya." Sabi ni mama na mas kinaiyak ko. Ako. Ako ang rason kung bat sya nawala. Kasalanan ko lahat.