Chapter 14: Miss you
Charmaine’s P.O.V. :
OTW na kami sa school. Tinext ko nadin si Jeraldine kasi sinundo ako ni Erick. Nakakaloka naman e. Haha. Akala ko si Jeraldine na bumusina sa bahay yun pala si Erick lang. Di na tuloy ako sumabay. Kasi naman kinonsensya pa ko.
*Flashback*
“Oh! Bakit andito ka?”
Nagulat ako kasi Erick yung bumusina sa bahay namin. Akala ko si Bhest na.
“Susunduin ka!”
Aba with a smile pa. At take note. Ang lapad ng SMILE ng LOLO mo. ^_______________________^ Ganyan. Kalooooooooka! Haha.
“Ah? Baka kasi dumating si Bhest e”
“Edi text mo nalang na sakin ka sumabay.”
Sasabay ba ako o hindi? Pagiisipan ko muna?
“Please?”
Ala! Nagplease siya! Haha. Ang cute lungs kasi e. Pero maghintay ka. Nagiisip ako. KENTYESEE! >:D
“Biruin mo pinuntahan pa kita talaga dito kahit iba yung daan ko papuntang school.”
Sige Erick! Konse nsyahin ako.
“Sayang din yung gas and effort ko kung di ka sasabay.”
“Eh? Ahm! Okay”
Ayun. Mukha namang natuwa yung lokong yun. Binuksan niya yung door then sumakay na ako. Tas pumasok na siya sa drivers seat. Tinext ko na agad si Bhest nun. And nagreply naman siya. Ok daw.
*End Of Flashback*
Hmmm. Ayun na nga nangyari. Kung ano ano sinasabi. Nako. While nasa way na kami papuntang school, wala kaming ginawa kundi magkulitan. Nakakatuwa din naman kasi si Erick e. Minsan tinatawag ako “Ms. Dial Up” kasi daw minsan loading daw ako kausap. Eh sa medyo slow e. Ansama no. Tsaka yung mga JOKES niya parang di JOKES. Kailangan pang pagisipan ng super duper.
Nakarating na kami sa harap ng school pero bigla siyang nagstop. Nagulat naman ako. So ayun nagtanung ako.
“Bakit tayo huminto?”
“Wait lang. Si Jake ba yun?”
Sabi niya sabay turo dun sa isang guy sa gilid. Nakacivillian lang siya. Mukhang walang balak pumasok e. Binusinahan siya ni Erick. Tas lumapit din siya.
“Oh! Bakit nakaganyan ka?”
Tanung ni Erick sa kanya nung nakalapit na siya.
“Wala. Oh? Andito ang warfreak!”
Nagulat ako so napatingin ako sa kanya. Se iniiwasan ko siya ng tingin. Ewan. Naiilang kasi ako e. DUNNO why. So don’t ask na.
“Nga pala pre. Nililigawan ko!”
Nagulat ako sa sinabi ni Erick! Omay. Nakakahiya. Kailangan ipakilala pa ng ganun?
“Ah!”
Ang sipag talaga sumagot ever. Medyo nakakairita yung sagot a. Sabagay. Wapakels naman yun.
“Geh pre. Una na kami. Baka malate pa kami.’
“Kay”
Tas umalis na kami ni Erick. Dumiretso na kami sa classroom. Pinagtitinginan kami ng mga people. Kasi naman si Erick yung nagdala ng bag ko. Pinagbubulungan tuloy kami. May narinig pa nga ko nakakairita e.
Girl 1: “Ano ba naman yang si Charmaine? Kailangan ipagbitbit si Erick ko ng bag?”
Inangkin a. Kapal ever. Assuming siya. Tsaka. DUH! Di naman ako ang nagsabi kay Erick na bitbitin niya yung bag ko. Siya naman nagrepresent e.
BINABASA MO ANG
Friendship Or Love ( SLOW UPDATE )
Teen FictionStory ng isang girl na di aakalaing maiinlove sa kanya bestfriend. Susundin niya ba ang tibok ng puso niya o ipapairal niya ang sinasabi ng kanyang utak? This is my very first story. Hope you like it. VOTE and COMMENT :))
