{Chaira's pov}
'Wat doe jij nou weer hier'?! Vroeg Niall bot. Ik keek hem aan, boos. Wat dacht hij wel niet!? 'Jij weet best wat ik kom doen NIall' siste ik terug. Niall keek me aan 'Nee dat weet ik niet'. zei hij gemaakt lief. Hij was geen steek veranderd.. al die tijd.. stiekum had ik gehoopt dat hij sorry zou zeggen. Dat dit alles hem anders heeft gemaakt. Maar nee, hij is niks veranderd. 'Dus wat kom je doen'? Vroeg hij nog een keer. Ik stapte dichter naar hem toe zodat ik voor hem stond. 'Ik heb een verhaal in gezend en dat verhaal was zo schokkend dat ik mocht komen om jullie te ontmoeten' zei ik. Ik keek naar hem. Even zag ik iets van angst in zijn ogen maar hij herstelde zich snel weer. 'Ow.. is het pesten nog niet gestopt? Ik dacht omdat ik je altijd geholpen had dat het misschien wel gestopt was.. maar nee.. het spijt me zo voor je' Hij wilde stapte naar voren om mij een knuffel te geven. Maar dat liet ik niet toe. En ik duwde hem achteruit in de stoel. 'WHAT'! Schreeuwde ik. 'Jij mij geholpen? Laat me niet lachen! JIJ BENT HET PROBLEEM! Jij hebt alles veroorzaakt! Ik word nog steeds elke dag gepest. Ze zitten aan me en doen me pijn'. Ik stroopte de pijpen van mijn broek op ik zag iedereen schrikken behalve Niall. 'HIER' en ik wees naar mijn been. 'Daar heb jij voor gezorgd! ALS JIJ NOOIT BEGONNEN WAS HAD IK MISSCHIEN NOG EEN LEUK LEVEN GEHAD! MAAR HET IS EEN HELL'!! Ik begon zwaarder te ademen en werd duizelig, zo boos was ik. Ik wachten zijn reactie af. Maar uiteindelijk zei hij 'Sorry dat ik er niet meer voor je kon zijn.. ik snap dat het moeilijk is maar'.. ik onder brak hem. 'HOU JE BEK DICHT'! Schreeuwde ik naar hem. 'JIJ BENT DE OORZAAK VAN DIT ALLES EN JE ZIET HET NIET EENS IN! HET ENIGE WAT IK WIL IS EEN SIMPELE SORRY, DAT IS ALLES'! Ik was nu echt zo boos.. 'Luister ik vind het echt heel vervelend maar'.. Oke nu ging hij toch echt tever. Ik had mezelf niet meer onder controle en ik sloeg hem. HARD op zijn gezicht tegen zijn neus. Hij screeuwde van de pijn. Maar het voelde goed. Nu voelde hij ook is de pijn die ik voelde. Aleen ik voelde hem al 4 jaar lang. Elke dag. 'KUTWIJF WAT DOE JE'! Schreeuwde Niall. Het voelde fijn om hem te slaan. Ik sloeg hem nog een keer en ik trapte hem. 'Ik haat je nu voel je ook is de pijn die ik voel'! Ik begon te huilen en hysterisch te schreeuwen. Ook begon ik in het rond te slaan en raakte Niall overal waar ik hem raken kon. Een simpele sorry mij al kunnen stoppen. Maar nee.. hij ded niks. 'Ik haat je ik haat je ik haat je zo fucking erg'! Opeens voelde ik iemand die me op tilde. Volgensmij was het bewaking. Ik schreeuwde verder en sloeg op de man zijn rug. 'Je komt hier niet zomaar mee weg mevrouwtje' zei hij en hij zetten mij in een kamer waar vervolgens de deur van op slot ging. Er zaten geen ramen in het hok alleen een tafel met wat stoelen. Het was denk ik een vergader kamer. Oke ik voelde me opgesloten. Dat gevoel had ik nooit.. Ik wilde weg.. ik wilde frisse lucht. Dat gevoel heb ik anders nooit. Ik werd duizelig en de muren leken op mij af te komen. 'HELP IK WIL HIER WEEEG'!!! Gilde ik en ik bonkte op de deur. Het leek net of het hok steeds kleiner was. Ik begon zwaarder te ademen en op een gegevon mometn kreeg ik bijna geen adem meer. 'Help'! bonkte ik nog steeds. 'Ik.. krijg.. haast.. geen .. .adem.. meer'.. Kreeg ik er met moeite uit. Ik zakte door mijn knieën en viel op de grond. 'Help, help, help'. ratelde ik zachtjes. Opeens voelde ik twee sterke armen om me heen. 'Rustig maar alles komt goed'.
Oee wie zou er zijn? Wat denken jullie?
xx
