MARKOZ

➿Bölüm 7➿

Medya Sera.
➿İyi Okumalar➿

Bu sefer beni tatlı rüyamdan uyandıran bir alarm değildi, küçük bir parmaktı. Sırtımı dürtüyordu, şimşekti. Tek gözümü açarak ona baktığımda kapıda tanımadığım birinin bizi izlediğini farketmiştim. Biraz daha baktığımda arabada kucağına yattığım erkek olduğunu anlamıştım. Benden küçük olduğu her halinden belliydi.

"Ben uzay. Senin adın ne ? Bu arada markoz abi seni çağırıyor."

"Açelya. Tamam."

Buradaki herkezin ismi havalıydı, modern çağ insanları. Beni ayağına çağırıyordu, sanki padişahtı. Uzay sinirlendiğimi anlamış olmalı ki şimşeği de alıp odadan çıkmıştı.

Bende yan odaya geçmek üzere ayağa kalkmıştım, biraz sersemdim. Sonuçta uykudan yeni uyanmıştım.

Yan odaya girdim, markoz camdan dışarı bakıyordu.  O değilde aklıma bir an muhteşem yüzyıl gelmişti.

"Geldin demek."

Yok ışın yaptım, öyle sizi kandırıyorum.

"Ne var?"

Markozdan yavaş yavaş soğuyordum. Resmen beni buraya tutsak etmişlerdi. En nefret ettiğim şey ise özgür olamamaktı. Bir insan isteği şeyi yapardı, zorlayamazlardı.

"Kaç yaşındasın sen?"

98.

"17."

Yaşımı sorması normal mi? Hafiften korku bedenime yaklaşıyordu.

"Küçükmüşsün."

Yalan söylüyorum, ben yüz iki yaşındayım. Estetik falan yaptırınca bu hale geldim.

"Bir daha son kez uyarıyorum. Kaçmak yok. Acımam. Ciddiyim."

Ciddi oluşun beni nasıl korkuttu bir bilsen markozcuğum.

"Ya ben ciddiye almazsam markozcuk."

Bende ki bu deli cesaret nereden geliyordu bilmiyordum, ama bildiğin küçümsemiştim.  Yüzüne baktığımda sırıtıyordu. Ne sırıtıyon canısı?

Sana laf soktum, sırıtması gereken benken neden o sırıtıyor ?
Kafamı ne anlamında sağa sola sallamıştım, mal gibi göründüğümün farkındaydım.

Üstüme üstüme gelmeye başlamıştı, gelme bak öpüşmek yok. O kitaplarda olur, ay öpüşebiliriz de yani. Kararsızım markoz. Ne düşünüyorum ben ? Kafayı yemiş bulunmaktaydım.

"Aldırtırız."

Neyi? Yok artık. Ben ne ara hamile olmuştum? Ben bu günleri de mi görcektim? Ne ara? Ben niye hatırlayamıyorum. İlklerim gitti, ağıt yakmak üzereydim.

"Nasıl yaparsın bunu bana. Pis sapık. Ne ara yaptın? "

Diyerek kafasına kafasına vurmaya başlamıştım. Oda bir süre bakıp bildiğin kahkaha atmıştı.

"Ciddiye diyorum aldırtırız."

Bir kez daha rezil olmuştum, diyecek laf bulamıyordum. Kısacası beni fena bozmuştu, yüzüm renkten renge girmişti.  Filmlerle kafayı bozmuştum, bana etkilerini güzel güzel gösteriyorlardı.

"Bende almıyorum. Ne yapmayı düşünüyorsun ?"

Durumu bu şekilde kurtarmıştım, kendimle gurur duyuyorum.
Ben çok güzel kaşınırım biliyor musunuz? Öğrenmiş oldunuz.

"Sana neler yapabileceğimin farkında mısın ufaklık? "

İç sesim açelya kızım yandın diye bas bas bağırıyordu, bir yandan sakinleşmeye çalışırken bir yandan da kankamı sakinleştirmeye çalışıyordum.
İç sesimle kanka olmuştum, yeni yeni anlaşmaya başlamıştık.