MARKOZ

➿Bölüm 23➿

▶Medya bizimkiler ❤◀
Birde ben size kıyamadım attım bölümü kontrol etmeden, ama sınırlarımız yine aynı. Unutmayın sadece sıralamamızı kaybetmememiz için :* :*
100 okunma/50 vote/250 yorum.
Yazım yanlışları olabilir, dediğim gibi kontrol etmedim.

Elini uzanmadım, uyanık beni öldürecekti. Yanımdaki Miray'a baktığımda gülüyordu, asıl düşman onlardı. Markoz'a güvenmemem benim aptallığımdı, beni buraya bilerek getirmişti.
Savunmasız bir şekilde yakalamak istiyorlardı, Yankı buraya geldiyse diğeeleri neredeydi?

Neden beni bulmuyorlardı? Neden beni kurtarmıyorlardı? Miray'ın imalı gülüşleri, bizim sevgili olduğumuzu sanması bence Yankı'yı sinirlendirme seviyesindeydi.
Kesin herşeyi ona söylemişti, Markoz burada olsaydı sanırım yüzüme tükürürdü. Bu hatayı yaptığıma inanamıyordum, ayrıca Markoz beni uyarmıştı.

Bir yandan Markoz'u da kandırmışlardı, Arel ve Miray birbirlerini kandırıyorlar gibi göstermişlerdi. Tabiki Markoz'un zihin okuma gibi bir gücü olmadığı için öyle sanmıştı, oysaki Miray'ı çok sevmiştim.

Ona güvenip ben bir sürü şeyler söyleyecektim, başında Markoz'a aşık olduğumu söylemek gibi şeylerdi.

"Elimi tutmayacak mısın? Korkma, şuan da etkimi kontrol edebiliyorum. Senden nefret etsem anında öldürebilirim zaten şekerim. "

Yankı konuştuğunda bir kez daha iğrendim, bu bir tuzaktı. Elini falan tutmayacaktım, şuan tek istediğim Markoz'un buraya dalmasıydı.
Beni kurtarması gerekiyordu, kötı zamanımda buraya bir süpermen edasıyla gelmesi gerekiyordu.
Gelmek zorundaydı, son anlarımı yaşıyor olabilirdim.

"Markoz nerede? Bu güzel anı bozmasına izin veremem. Bütün plan onda sonuçta, bebeğim nerdesin? "

Miray ile birlikte dediği gibi Markoz da onlardandı, ben nasıl bir oyunun içindeydim?
Bu evde yaşayan herkes düşman olabilir miydi?
Kapıdan içeri giren Markoz Yankı'nın yanağına bir öpücük kondurdu, tabiki kimsenin gücü ona işlemiyordu. Yankı onu dokunarak öldüremezdi, bu sahneye daha nasıl dayanabilirdim bilmiyordum.

"Bebeğim özlettin kendini. "

-Sakın bir açık verme, seni buradan kurtaracağım sakin ol. -

Markoz'un aklını nasıl okuyabilmiştim bilmiyordum ama içim biraz rahatlamıştı, beni kurtaracaktı biliyordum.
Markoz şuanda benim katıksız bir olduğumu düşünüyordu, zihnini okumayı bırakmalıydım.

-Zihnimi okumana izin verdiğim için okuyabiliyorsun, havalara girme. -

Zihin olarak çok iyi anlaşıyorduk, çok uyumlu bir çift olabilirdik.

-Açelya ben sizin taraftayım, Markoz'u düşman sanıyordum sanırım sana bakışlarından anladığım kadarıyla düşman değil. Ben şuan da Yankı var diye böyleyim, sadece neler olup bittiğini öğrenmek için sakin ol. Açık verme, anladın mı gerizekalı? Anladıysan hafifçe kafanı salla . -

Biri katıksız mal olduğumu, diğeri de bana gerizekalı olduğumu söylüyordu. Gerçekten harika bir beyne sahiptim, zihinlerini okumasam meraktan çatlayabilirdim. Bu gücümü sevmeye başlıyordum, açıkcası baya bir işime yarıyordu.

Kafamı hafifçe salladım, Markoz ile Miray ne yapacaklarını biliyor gibi duruyorlardı. Kapıdan giren yeşil kafa Arel bize pis pis sırıtıyordu, aynı zamanda Miraya da sırıtıyordu.
Ancak bilmiyordu ki asıl kandırılan oydu, bu savaştan biz zafer çıkaracaktık.
Miray gücünü biraz daha geliştirmeliydi, belliki tam kullanamıyordu.

"Asıl kahramanımız da geldi, büyük katkısı var doğrusu. "

Markoz ile Arel iş birliği içerisindelerdi, sadece onada rol oynamışlardı. Demek ki bunları biliyorlardı, bu yüzden de evdekileri dışarı çıkarmış olabilirlerdi.
Bunu planı aklına geleni ellerimle dövecektim, kusursuz ve muhteşem bir plan.