Obsessive | On Hold

Chapter 106 - Part 1

از دید آرابلا کاسپر

"...و رئیس تمام شیفت کار رو داد زد تا بالاخره روغن کاملا تمیز شد!"

کُلین بخاطر آهنگ‌ داد میزد و باعث میشد از خنده از چشمام آب بیاد.

چند ساعته نشستیم یه جا و داریم حرف میزنیم. فهمیدم که اون توی یه مغازه ی مکانیکی تو شهر کار میکنه و با دو تا هم اتاقیش زندگی میکنه. اون یه برادر کوچکتر داره و مادر و پدرش طلاق گرفتن. برام تعریف کرد که رئیس یه آشغاله و فقط سر کارکنانش داد میزنه چون به زنش خیانت کرده و مضطربه.

آرامش زیادی داشتم حتی با صدای بلند آهنگ کلاب. حس خوبی داره که بشینی و با یه غریبه درباره ی زندگیت حرف بزنی و کمی درباره ی زندگی واقعی بشنوی. باعث شد بفهمم که دنیا میچرخه و زندگی ادامه داره حتی اگر حس کنم که زندگیم تمومه. مردم راه میرن و بزرگ میشن، خورشید طلوع میکنه. فقط اینجا نشستن و حرف زدن با کُلین باعث شد دیدم به زندگی عوض بشه.

"خب، تو چی؟ من کل زندگیمو به خوبی توضیح دادم ولی تو زیاد چیزی نگفتی"

پرسید و کمی از آبجوش خورد‌.

"خب، چی میخوای بدونی؟"

با یه لبخند مضطرب پرسیدم.

"مشخصه، تو لهجه ی آمریکایی داری، چطور از اینجا سر در آوردی؟"

پرسید و من به سختی آب دهنمو قورت دادم.

من بهش چیزی درباره ی هری نگفتم و حقم دارم که نخوام بگم. این باید یه شب خوب پر از خنده میشد، نه یه شب که بشینم عشق غمناکمو برای یه غریبه تعریف کنم. اصلا امکان نداره، پس من بهش حقیقتو میگم ولی کمی متفاوت تر.

"به یه تغییری نیاز داشتم"

"آها"

آه کشیدم.

"ادامه بده"

گفت.

"۵ خواهر و برادر دارم، دو برادر بزرگتر، دو برادر و یه خواهر کوچیکتر. کوچیکترا هنوزم تو آمریکا با مامانم زندگی میکنن، بزرگترا میتونن هر جایی باشن‌. دلم براشون تنگ شده ولی این کاری بود که باید میکردم."

بهش گفتم و این یه دروغ نبود، مجبور بودم بیام اینجا.

"چه کاری؟"

اون پرسید.

کُلین خیلی شیرینه، رفتار مغرورانش به لبخندی گرم و مهربون تبدیل شده ولی هنوزم یه غریبست. واقعا نمیخوام زندگی افتضاح و ماجرای هری رو به یکی که یک ساعت پیش باهاش آشنا شدم تعریف کنم. میشه گفت ناراحتم که بهش چیزی نمیگم ولی باید به حرف سوفیا گوش کنم، فردا حتی اسمشم یادم نمیمونه.

"ببخشید ولی نمیخوام درباره ی این حرف بزنم"

گفتم و اون سرشو تکون داد.