The Legendary Princess

14 Falling

Jayce's P.O.V

THE FUCK!!!!!!

Ano ba! Bakit ganito siya!anong nangyayari sakanya! Putang inang Terrain na to oh!! Ayaw pa talagang sabihin sa akin! Putek!

She's unconscious and hurting! And I dont even know why! And the worst part is I don't know how to stop it!

Nandito kaming dalawa ni Terrain sa infirmary. Nasa loob kami ng kwarto ni Cassandra.

At kitang kita ko kanina kung paano siya umiyak at manghina. Tapos masasaktan pa siya dahil DUON! putek! Mas mabuting ako na lang ang masaktan kaysa sa siya!

Nahimatay pa nga siya dahil sa sakit! Pucha!

"PUTANGINA NAMAN TO OH!WALA BA TAYONG MAGAGAWA PARA MAWALA YUNG SAKIT NA NARARAMDAMAN NIYA?!"sigaw ko kay Terrain. Maging siya ay nag-aalala rin kay Cassandra pero puta!bat parang mas nag-aalala ako kaysa sa kanya. Wala kasi syang ginagawa!

Muli kong tinignan si Cassandra na nakahiga sa kama habang umiiyak na naka pikit ang mata.

"Wala tayong magagawa Jayce.... Ganyan talaga. Dahil malapit na ang ika-18 nyang kaarawan kaya mas lalaong sumasakit."sagot niya at pinakalma ako. Inayos niya naman ang mga gamit sa loob ng kwarto ni Cassandra habang di parin inaalis ang kanyang mata kay Cassandra.

Alam kong sobra ring nag-aalala si Terrain para kay Cassandra dahil mas matagal silang nakasama.

Umupo ako sa isang upuan sa gilid ng kama ni Cassandra at hinawakan ko ang kanyang kamay. Hinimas himas ko ang buhok niya at tumigil siya sa pag iyak. Sa tingin ko ay di na sumasakit.

Nang matapos na si Terrain sa pag aayos ay kumuha siya ng upuan at umupo sa tabi ko.

"Tumigil na ba siya sa kakaiyak?" Nagaalalang tanong niya saakin

Tumango naman ako bilang tugon at itinuon ko ulit ang atensyon ko sa babaeng hawak ko ang kamay.

Para siyang anghel pag natutulog. Ngunit para siyang isang demonyo pag gising. Isang demonyo na  maging si Satanas ay mahihiya sa kanyang kasamaan.

Kahit na palagi syang matapang. Deep in side alam ko na mahina siya at nagtatapang tapangalan lang. Nagpapanggap lang siyang malakas. At alam ko na nasasaktan siya. Dahil tuwing gabi naririnig ko siyang umiiyak. Sa tuwing bumibisita ako kay Airess ng madaling araw para icheck siya dahil sa phobia niya.

Tuwing gabi naririnig ko siyang umiiyak at nagsasalita habang natutulog siya. Di ko alam kung bakit pero sa tuwing nakikita ko siyang umiiyak at nasasaktan ay sumisikip ang dib dib ko.

Naiinis rin ako pag may lumalapit sa kanyang ibang lalaki. Pwera nalang kay Kuya Jordan at Terrain dahil alam ko na may laman na ang mga puso nila.

Kaya kung isang lalaki ang dahilan ng pagdurusa niya tuwing gabi ay sisiguraduhing ko mawawala ang taong yun sa isipan at buhay ni Cassandra.

"Ang lalim yata ng iniisip mo Ace"sabi ni Terrain. Binigyan ko siya ng isang matalim na titig. Humalakhak lang ang gago.

"Hay naku Jayce. Ayaw mo pa rin palang magpatawag ng Ace. Dahil parin ba SA KANYA?" Tanong niya.Pero di ko siya sinagot at itinuon ko na lang ang atensyon ko kay Cassandra.

"Kahit di mo sabihin sa akin ay alam ko na alam mo na kung sino siya"sabi niya ulit. Napunta naman sa kanya ang aking atensyon.

"What do you mean?"tanong ko.

"Alam kong kilala mo na siya Jayce. At alam mo na alam ko na rin ang tungkol duon. Kaya sana ay ilihim mo muna sakanila dahil pinoprotektahan ko lang siya."sabi niya.

"Hinding hindi ko sasabihin sakanila ang lihim na ito Terrain. Dahil maging ako ay gusto ko rin siyang protektahan."

Natawa siya at tumingin siya sa aking mga mata.

"Gusto mo pa bang sabihin ko sayo ang iba pang nalalaman ko?"tanong niya at ngumiti sa akin. Tumango naman ako sakanya. Natawa nanaman siya.

"Alam kong may gusto ka na kay Cassandra. I know that your already falling for her"sabi niya at lumabas ng kwarto na may ngiti sa kanyang mga labi

Is he right?

Am i really falling for her?

~~~~~~~~~~~~~~

Maddie's POV

Yung mga pictures.

Ngayon alam ko na.

alam ko na ang dahilan kung bakit SIYA  tinago.

At kung SINO ang nagtago sa kanya.

Pero bakit di niya kami makilala.

Bakit tinago NILA siya.

Gulong gulo na ang isip ko.

Nakatayo ako ngayon sa labas ng infirmary at nakasandal sa may pinto. Mag isa at walang kasama.

"Maddie."tawag ng isang napakalamig na boses.

Napatingin ako sa pinanggalingan ng boses na iyon at nakita ko ang isang taong matagal ko nang hinahanap.

Hinarap ko siya.

"Maddie.Sorry." Paghingi niya ng tawad. Hindi pa rin pala siya nagbago. Kahit na halos isang taon siyang nawala. Wala pa ring pinagbago.

I smirked at him.

"Anong inihihingi mo ng tawad?" Tanong ko sa kanya. Di makapaniwalang niya naman akong tinignan.

"Anong inihihingi mo ng tawad? Yung pagkawala mo ng halos isang taon  oh yung paglilihim mo sa amin ng totoo?" Tanong ko sa kanya.

All this time alam niya. All this time kasama niya pala siya? And all this time niloloko niya lang kami? The nerve! Siya na!

"Ano? Bakit di mo ako masagot?! Bakit niyo tinago ang totoo?!!!! Si Terrain ikaw,siya at pati si Tita! Bakit?!"naguguluhang tanong ko sa kanya.

Di siya sumagot. Di ako makapaniwala na iniwan niya ako! Iniwan nila ako! Dapat binabantayan niya ako! pero hindi! Umalis siya! Umalis sila!

"Ano ba! Bat di mo ako sinasagot!! Kailangan ko ng sagot! Sasabog na ang utak ko sa kakaisip! Kailangan kong maliwanagan!" Sigaw ko sa kanya.

Tumingin naman siya sa akin at umiiyak siya.

Umiiyak siya

Umiiyak siya

Umiiyak siya

Hindi p-moproseso sa utak ko ang nangyayari ngayon. Umiiyak siya at nakikita ko sa mga mata niya na nasasaktan din siya.

Otomatiko namang gumalaw ang mga paa ko. Lumapit ako sa kanya at niyakap ko siya. Nag-iyakan na kami.

Alam kong para kaming tanga dito na nag-iiyakan pero wala akong pake.

Kumalas naman siya sa yakap ko.

"Sorry Maddie pero hindi pa kitang kayang sagutin ngayon. Hindi pa pwede.... Kaya kailangan mo munang maghintay hanggang sa muling pagbalik ko kasama SIYA. Sorry pero kailangan ko nang umalis......"and with that umalis na siya. Umalis nanaman siya.....

Tinanaw ko siya habang naglalakad siya palayo saakin..... Naguguluhan parin ako pero may tiwala parin ako sa kanya..... At hihintayin ko ang pagbalik nila....

I'll wait for you.....

Ian Matteo Sebastian Mercado...