Your Rascal Knight

Chapter 3 - Bestfriend

Natapos ang araw na iniisip ko pa rin ang nangyari. Hindi pa rin ako makapaniwala na nakahawak na ako nang kaselanan nang babae at may nakahawak na rin nang sa akin. Kung may pinagsisisihan man ako sa nangyari ay ang nangamatis nga ang tuli ko. Sa tingin ko ay nainfect sa pagkakabate kanina. Lagnat din ako noong gabi kaya no choice, absent ako kinabukasan.

Pagpasok ko noong Biyernes.

"Dude, what happened?" bungad sa akin ni Nikki.

"Absent ka na nga noong Lunes at Martes tapos kung kailan ako absent saka ka pumasok, tapos kahapon nandito ako absent ka na naman." dugtong nito.

"I'm getting the feeling na niiiwasan mo na ako." biro pa nya sabay pout ng labi nya.

Ang cute nya, pero napakadaldal talaga kapag kausap ako. Bestfriend daw kasi nya ako. Sa totoo lang masaya ako ngayon, halos isang buwan ko din kasing hindi nasilayan ang kagandahan ng "bestfriend" ko na syang crush ko since grade 4.

Si Nikki ay hindi katangkaran, mga hanggang balikat ko pa lang, morena, bilugan ang mata na parang sa bombay, maputi ang ngipin nya at napakaganda nang kanyang mga ngiti.

"Hoy!" ipinitik ni Nikki ang daliri nya sa ilong ko.

"Aray" natigilan pala ako sa pagkakatitig ko sa kanya.

"Bakit mo naman ako pinitik sa ilong? Ang sakit kaya" sambit ko.

"Eh, hindi ka kasi nakikinig at para kang tulala." medyo nakasimangot sya.

"Nakakatulala ka kasi. Parang lalo kang gumanda." oops medyo nadulas ang dila dun.

Napuna ko rin na medyo nabigla sya. Agad ko namang pinitik ang ilong nya.

"Aray!" reklamo nya.

"Naniwala ka naman." nakatawa kong sambit.

"Ayan quits na tayo."dugtong ko

"Anong quits?"Aktong kukurutin nya ako sa mukha at alam ko, napakasakit nun, kaya bigla ko syang niyakap. Dama ko sa dibdib ko yung malambot at sumisibol nyang dibdib kaagad akong nag-init at kumislot naman ang alaga ko. Hindi ko alam kung ramdam nya iyon.

"I miss you!"  ang nasabi ko.

Hindi ko naman yun normal na ginagawa sa kanya. Takot lang ako sa kurot nya at siguro dahil na rin matagal ko nang inaasam na yakapin ang babaeng ito. At ngayon lang talaga nagising ang aking pagigiging lalake bunga siguro nang nangyari sa amin ni Donnalyn. Naramdaman kong bumaba yung kamay ni Nikki at yumakap sa beywang ko.

"Ako rin." bulong nya.

"I miss myself." natatawa siya sabay kurot sa magkabila kong beywang.

"Ahhray!" ang sakit talaga nun pero hindi naman ako makasigaw ng malakas dahil nakakahiya.

"Bakit na naman?" tanong ko.

"I have  two reasons" sagot nya. 

"First, umiwas ka sa kurot ko, second is," natigilan sya saglit. Napaisip naman ako.

Patay naramdaman siguro nya na tumigas si pototoy ko. Napadikit kasi ako nang husto sa pagkakayakap ko sa kanya.

"You, you hug me just to dodge my attack and.... that's lame!" mataray syang tumingin sa akin.