Ακούμπησα το κεφάλι μου στο παγκάκι.
Δεν περνάνε οι ώρες για να φύγω πια.
Κράτησα το κινητό στα χέρια μου και μπήκα στο ινσταγκραμ μου.
Κοιτούσα τα μηνύματα μου.
Ένα καινούργιο μήνυμα ήρθε και ακολούθησαν και άλλα από τον Lou.
Απάντησα μόνο ότι είμαι καλά. Συνέχισε να στέλνει και άλλα μα δεν απάντησα.
Έκλεισα το τηλέφωνο και κάθισα καλύτερα στο παγκάκι για να απολαύσω τον όμορφο ουρανό με τα χιλιάδες αστέρια που έχω την δυνατότητα να βλέπω τώρα.
Ελπίζω να έρθει η νύχτα που θα βρίσκομαι και εγώ ανάμεσα τους.
Θα είναι από τις ομορφότερες νύχτες που θα "ζήσω".
Όμορφη νύχτα. Μέσα σε τόσο κλάμα και τόση θλίψη που νιώθω υπάρχει ταυτόχρονα και η αίσθηση της γαλήνης. Θα φύγω και όλα θα τελειώσουν.
Εάν δεν φύγω τώρα θα είναι σαν να κοροϊδεύω και εκείνον αλλά περισσότερο τον εαυτό μου.
Όλες οι στιγμές που περάσαμε μαζί γυρνάνε στο μυαλό μου και αφήνουν ένα μικρό αχνό χαμόγελο στα χείλη μου.
Flashback
"Βασικά στην αρχή θύμωσα με αυτά που είπες και είπα στους άλλους να μη βγούμε αλλά μετά σκέφτηκα ότι θα ήθελα πολύ να τραγουδήσω μαζί σου."
***
"Μπορώ να το κρατήσω;"
***
"Είσαι από τους πιο σημαντικούς άνθρωπους στη ζωή μου. Και σ'αγαπω τόσο πολύ. Δεν ξέρω τι σκεφτόμουν ειλικρινά. Ελπίζω να με θες ακόμα αγάπη μου."
"Με είπες αγάπη σου;"
"Ναι, αγάπη μου, ναι. Και είσαι η μοναδική μου αγάπη. Ότι έχει να κάνει με εσένα το λατρεύω. Λατρεύω να βρίσκομαι στα χέρια σου. Λατρεύω να φιλώ τα χείλη σου και να σε αγκαλιάζω και..."
End of flashback
Άρχισα να κλαίω πάλι. Οι αναμνήσεις πονάνε. Πονάνε τόσο πολύ.
Με πλησίασε ένας άνθρωπος. Ηλικιωμένος αλλά περιποιημένος και φαίνεται μορφωμένος.
"Γειά σου δεσποινίς μου. Μπορώ να καθίσω;" ρώτησε.
Σκούπισα τα δάκρυα μου.
VOUS LISEZ
Destiny H.S
Fanfiction"Τέσσερα κορίτσια από την Ελλάδα με ξεχωριστές και υπέροχες φωνές η κάθε μία από εκείνες επιτέλους ταξιδεύουν στο εξωτερικό. Η μοίρα τα φέρνει έτσι ώστε καταφέρνουν να τραγουδήσουν με μεγάλους καλλιτέχνες ανάμεσα τους και οι One direction. Η Δήμητρα...
