Destiny H.S

Μια στιγμή αδυναμίας.

Το πρωί ξύπνησα πιο νωρίς από όλους και αφού ήμουν μόνη αποφάσισα να πάω να πάρω τον καφέ μου και να ξαπλώσω στο κρεβάτι μου. Χθες πήγαμε με τα κορίτσια να βγάλουμε εισιτήρια για Ηράκλειο. Σε δύο μέρες πετάμε και σκεφτόμουν αν ήμασταν μόνες το βράδυ να κάναμε κάτι για να διασκεδάσουμε λιγάκι αφού η περιοχή που μέναμε δεν ήταν πυκνοκατοικημένη καθώς ήμασταν μακρυά από το κέντρο του Λονδίνου. Η επόμενη συναυλία είναι σε περίπου ένα μήνα οπότε θα γυρίσουμε σε δύο εβδομάδες εδώ για πρόβες. Ο Harry λογικά σπάνια θα έμενε μαζί μας για όσες συναυλίες θα γινόταν στο Λονδίνο και τις γύρω περιοχές αφού έχει δικό του σπίτι. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι θα ήμουν με τις φίλες μου και όλα θα ήταν τέλεια. Η πόρτα χτύπησε σιγανά. Πήρα την κούπα με τον καφέ μου στα χέρια μου και πήγα να ανοίξω.

"Nicholas φύγε!"

"Μωρό μου συγγνώμη. Σε παρακαλώ συγχώρεσε με σ ' αγαπώ πολύ, ήταν μεγάλη βλακεία μου. Σε παρακαλώ μου λείπεις." Είπε και ένωσε τα χείλη μας ενώ πέρασε το χέρι του στην μέση μου και κόλλησε τα σώματα μας.

Ένας βήχας ακούστηκε από κάποιον που προχωρούσε προς την κουζίνα και μας χώριζαν λίγα μέτρα. Έσπρωξα τον Nick και γύρισα να δω ποιος ήταν. Για κακή μου τύχη ήταν εκείνος.

"Φίλε το ξέρεις ότι δεν μένει μόνη της εδώ;" είπε κάπως τσαντισμένος ενώ έβαζε καφέ. Ήταν με μια γκρι φόρμα, ένα άσπρο απλό μπλουζάκι και ήταν μόνο με τις μαύρες του κάλτσες.

"Ναι φιλαράκι σόρρυ φεύγω! Σε παρακαλώ μωρό μου σκέψου το. Θα μείνω εδώ όσο χρειαστεί για να με συγχωρέσεις."

"Nick θα φύγω για Ελλάδα σε δύο μέρες."

"Θα έρθω και εγώ. Σ ' αγαπάω." Είπε ενώ με φίλησε στο μάγουλο και έφυγε. Και τότε έπρεπε να αντιμετωπίσω τον Harry. Πήγα και κάθισα στην καρέκλα που καθόμουν και πριν με το κινητό κι τον καφέ μου. Δεν του έδινα σημασία, ήμουν στο ινσταγκραμ και χάζευα φωτογραφίες. Εκείνος είχε καθίσει απέναντι μου και προσπαθούσα να μη βλέπω τι κάνει. Μιλούσε με την ηλίθια πάλι. Κάποια στιγμή άφησε το κινητό του στην άκρη, άρπαξε και το δικό μου και το έκλεισε ενώ το άφησε πάνω από το δικό του.

"Τι κάνεις;"

"Όταν σου είπα ότι εγώ το άρχισα και εγώ θα το τελειώσω το εννοούσα. Μην τολμήσεις να κάνεις κάτι με κανένα έως ότου τελειώσουμε αυτό που ξεκινήσαμε." Έπιασε το χέρι μου και με τράβηξε λιγάκι κοντά του για να με προειδοποιήσει.

"Θα κάνω ότι θέλω! Γιατί δεν ασχολείσαι λίγο με την κοπέλα σου να με αφήσεις εμένα ήσυχη;" είπα σιγανά και έντονα ενώ τα πρόσωπα μας ήταν σε απόσταση αναπνοής.