Destiny H.S

"Χαμός."

Κατά τις 16:00 και ενώ προσπαθούσα να κοιμήσω την μικρή εκείνη συνεχιζε να παραπονιέται ότι πονάει η κοιλιά της.

Ο Harry κοιμόταν αφού από ότι μου είπε δύο βραδια τώρα δεν είχε κοιμηθεί.

Η Λίζα μόλις είχε φάει και φαίνεται όντως να την έχει πειράξει κάτι.

Καθόμουν πάνω από το κρεβάτι της και της χαΐδευα τα μαλλιά για να ηρεμήσει και να κοιμηθεί.

"Μαμά πονάω." Μου είπε και την σήκωσα από το κρεβάτι για να την πάω στην τουαλέτα αφού την είδα να ανακατεύεται.

"Μα τι κάνεις;" Φώναξε ο Harry από πίσω και τρόμαξα.

"Πας καλά άνθρωπε μου; Με τρόμαξες!" Φώναξα πίσω και προχώρησα προς το μέρος του για να πάω στην τουαλέτα.

Μου πήρε το παιδί από τα χέρια.

"Δεν σου είπα να μην την σηκώνεις;" Ρώτησε και την πήγε εκείνος στην τουαλέτα.

Άκουσα την μικρή να κάνει εμετό μα μου φώναξε να μείνω εδώ που είμαι γιατί θα έκανα και εγώ αν έβλεπα.

Επλυνε το πρόσωπο της μικρής και επειτα εγω τη πήρα από το χεράκι. Την ξαπλωσα στο κρεβάτι της και αποκοιμήθηκε μετά από ώρα.

Πήγα στο κρεβάτι και ξάπλωσα δίπλα στον Harry.

"Αν κάνει ξανά εμετό θα την πάω στο νοσοκομείο." Είπε και με αγκάλιασε.

"Πάμε θες να πεις." Είπα μα κούνησε αρνητικά το κεφάλι του.

"Όχι φυσικά! Κι αν κολλήσεις τίποτα; Ξέχνα το." Είπε.

"Έχεις δίκιο!" Απάντησα και βολευτηκα πάνω του για να κοιμηθώ.

"Τι θέλεις να είναι;" Ρώτησε και μου γέλασε.

Η αλήθεια είναι το έχει περάσει από το μυαλό μου.

"Θέλω ένα αγοράκι. Να παίζουμε μαζί ποδόσφαιρο!" Είπα και κάθισα ενώ και εκείνος συρθηκε πάνω.

"Ποδόσφαιρο;" Γέλασε.

"Ναι γιατί;" Ρώτησα και του χαμογέλασα πίσω.

"Είχα ακούσει από την Κωνσταντίνα ότι είσαι καλή στο βολευ." Είπε και στενοχωρήθηκα λίγο όταν άκουσα το όνομα της όμως δεν ήθελα να χαλάσω τη συζήτηση.

"Παίζω και ποδόσφαιρο. Από μικρή." Είπα.
"Εσύ θα αφήσεις τον γιο μου να του μάθω εγώ πως να παίζει!" Του είπα και εκείνος σουφρώσε τα φρύδια του.

"Γιατί οχι εγώ δηλαδή;" Ρώτησε.

"Γιατί είσαι λιγάκι άχρηστος μωρό μου." Είπα γελώντας και εκείνος έκανε πως παρεξήγησε μα σε δευτερόλεπτα είχε αρχίσει να γελάει.