Destiny H.S

Protective

Με πήρε από το χέρι και βγήκαμε έξω. Ο γιατρός μας χαμογέλασε ενώ ο Harry του εξήγησε πως δεν θα γίνει η επέμβαση.

Ο Louis ήταν πιο πέρα και περίμενε.

Έτρεξα γρήγορα και τον αγκάλιασα σφιχτά. Είναι φίλος μου ότι και να γίνει. Κι ας νόμιζα για λίγο ότι με άφησε και εκείνος.

"Σε ευχαριστώ πολύ για όλα. Σ'αγαπαω τόσο πολύ Louis."

Ο Harry στεκόταν δίπλα μας και χαμογελουσε. Μπορούσα να δω στο πρόσωπο του τη χαρά.

Είμαι τόσο περήφανη που τον έκανα χαρούμενο.

"Και εγώ μικρή μου. Μην το ξεχνάς." Μου είπε και τον άφησα.

Ο Harry τον αγκάλιασε.

"Σε ευχαριστώ. Χωρίς εσένα θα την έχανα." Του είπε και δάκρυσα ξανά.

Άφησε και εκείνος τον Louis. Ο Louis παρατήρησε το δαχτυλίδι στο χέρι μου και μου γέλασε. Του ανταπέδωσα το χαμόγελο και βγήκαμε έξω από την κλινική.

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο του Harry αφού αποχαιρετήσαμε προσωρινά τον Louis.

Όπως οδηγούσε μου κράτησε το χέρι.  Γύρισα και του χαμογέλασα. Πρέπει να είμαι απαίσια μετά από τόσο κλάμα αλλά αυτή τη στιγμή δεν με νοιάζει.

Εσφιξα το χέρι του και εκείνος γύρισε το πρόσωπο του στον δρόμο.

Παρατηρούσα το πρόσωπο του και χανομουν στην ομορφιά του.

Φίλησα το μάγουλο του και εκείνος ανοιγοκλεισε γρήγορα τα μάτια του.

Φτάσαμε σπίτι μετά από λίγο και μπήκαμε μέσα. Η Ελισάβετ έτρεξε στην αγκαλιά του μπαμπά της και εγώ αφού ευχαρίστησα την κυρία Άννα κάθισα μαζί τους στον καναπέ.

Μας άφησε μόνους. Ο Harry έπαιζε με την μπέμπα και εγώ καθόμουν και τους παρατηρούσα.

Είναι τόσο ίδιοι.

Γέλασα και ο Harry με κοίταξε. Το βλέμμα του με έκανε να ντραπώ για κάποιο λόγο και κατέβασα το κεφάλι μου.

Τράβηξε το χέρι μου και με έφερε πιο κοντά του. Πέρασε το δεξί του χέρι από τους ώμους μου και με εσφιξε στην αγκαλιά του ενώ με το αριστερό κρατούσε τη μικρή.

Φίλησε το κεφάλι μου και του χαμογέλασα.
Ελπίζω αυτό να διαρκέσει και να μην με πιάσει καμία τρελά πάλι.

Το μωρό αποκοιμήθηκε στα χέρια του Σηκώθηκα και πήγα να την πάρω από τα χέρια του μα δεν με άφησε.