Chapter 14 *Bes*
Erin's POV
Mga katagang sinabi ng bestfriend ko. Na walang kaalam alam na nasasaktan ako.
May magagawa ba ako? Di ba wala naman.
"Thank you Ms. Madrigal. Please take your seat." At nagsimula nang magklase si ma'am.
Blah blah blah.... Hindi ako interested sa subject nya. Palagi na lang history. At ano bang pake ko sa past? Eh ganito na tayo ngayon. Bakit pakikialaman pa nila ang nakaraan?
Haysh.
"Erin. Pakikuha nga yung papel sa ilalim ng upuan mo. Please." Wow! May I know you? Grabeh... kung maka utos wagas. Haba din ng hair mo teh.
Nagsmile ako sa kanya nang ibigay ko na sa kanya ang papel. Plastik lang ang peg. "Salamat." Tapos umiwas na ako ng tingin sa kanya tapos snob.
Don kasi sya sa gilid ni Jae pinaupo ni ma'am kaya nagrewuest sya na magpalit ng upuan si Jae at Kevin. Kaya ayun, kami na ang magseat mate. Gaga mo Reign. Landi mo.
"Okay dismiss." Ang bilis lang diba. Hahahaha.
A/N: Di ko na lang po pinahaba ang classroom scenes. Dahil hindi naman talaga dito ang main scene sa title ng chapter nato. Hehe.
Lumabas na kami para mag break. Kasama ko ngayon sina Shai, Zeus at Jae. Medyo hindi na ako stress sa kakaisip sa kanilang dalawa ngayon. Si Jae kasi bumalik na dati nyang ugali na nakilala ko. Si Kevin naman, bahala na sya dun sa bestfriend kong malandi. Akala ko ba, liligawan nya ako ulit.
Pero, ano na ngayon? With that sh't girl? Tsk!!! Kung yun man, bahala na kayo. Nasasaktan man ako pero kung yun naman talaga, sige KAYO NA!
Oo, mahal ko pa si Kevin pero ano bang karapatan ko? Kami pa ba ngayon? Hindi na naman naging kami ulit diba? Sana, hindi ka na lang bumalik dito Reign. Ang gulo mo dito.
A/N: Pero nung wala pa si Reign, si Jae ang palagi mong iniisip, kahit nandyan si Kevin.
Alam ko naman yun. May karapatan din akong mag aalala sa kaibigan ko noh. Hindi yung pababayaan ko na lang sya.
"Erin, anong order mo?" Tumingin ako sa nagsalita. Si Jae pala. "Nasan yung dalawa?" Tumingim sya kung saan yung dalawa. Nakaupo na sila sa table namin. Luh!! Table na namin yun noh! Hindi pwede sa kanila lang dalawa.
"Ah... Isang slice lang ng cake at buko juice lang yung akin." Tumango naman sya. Siguro, sinabihan na sya nila Shai ng order nila. "Punta na ako sa kanila ha?" Tumango sya.
At pumunta na nga ako. Pag upo ko, bigla namang dumating ang malandi kong kaibigan with my ex. Chars.
"Hi guyz." Ngumiti naman ako at tumayo para makipag beso beso. Plastik lang ang peg ko talaga. Hahaha "Upo kayo. Apat lang naman ka--." Naputol yung sasabihin ko dahil bigla na lang syang nagsalita. "Sino yung isa?" Natigilan ako sa tanong nya.
"Ako. Bakit? May problema ba Kevin?" Napatingin kami kay Jae. "Umalis na lang tayo dito. Don na lang tayo sa labas kakain. Nakakawalang gana." Sabi ni Kevin. Medyo nasaktan ako sa mga ikinikilos ni Kevin ngayon.
Kahit alam ko na si Jae yung pinaparinggan nya pero bakit feel ko na pati ako? "Excuse lang." At tumayo na ako at tumakbo palabas. Sana kung iiyak man ako ngayon, sana sa tamang tao. Sana tamang tao si Kevin para iyakan ko.
Pumunta ako sa rooftop. Trip ko lang pumunta don. Don ko isisigaw lahat. Lahat lahat. Yung di ko masabi sa kanya, isisigaw ko don.
Papasok na sana ako nang may marinig akong nag uusap usap. "Mahal na mahal kita Kevin." Alam ko naman na mahal na mahal ng bestfriend ko si Kevin pero ansakit lang talaga.
"Pero hindi na kita mahal Reign." Cold na sabi ni Kevin. Natigilan ako. Wag naman hahantong sa ganito oh! "Bakit ba? Anong meron sa kanya na wala ako?! Hindi na ba worth it lahat ng ginawa ko sayo? Ginawa ko lahat Kevin!" At parang umiyak na sya. Pero may naalala ako. Di ba ipinagbawal sa kanya na umiyak at masaktan? I mean bawal syang malungkot. Hindi na masaya toh. Dapat inintindi ko ang kalagayan ni Reign kaysa sa naramdaman ko. Hays!
"REIGN!"
Reign?!
++++***************++++
Anong nangyari kay Reign? I know alam nyo na.
Vomments everyone. ARMY's out there, anyeong!
![](https://img.wattpad.com/cover/112853383-288-k655552.jpg)
YOU ARE READING
The Choice
RandomTadhanang mapaglaro. Tadhanang di inaasahan. Tadhanang walang alam sa buhay kundi makialam sa may buhay. Tadhanang nakakasakit. Tadhanang walang silbi. Tadhanang baliw. Pero si tadhana lang ba talaga ang dahilan? Sya ba talaga ang dahilan sa mga bag...