KABUL ET : Seviyorsun !

Böluüm 14:

<pre style="line-height: 21px; white-space: normal; color: #444444; font-size: 15px; text-align: -webkit-auto;">

Geç yazdığım için çok özür dilerim. Umarım beğenirsiniz :) ! Ve lütfen yorum ve vote yapııın. Beni destekleyen herkese teşekkür ederim. Sizi çook seviyorum. :D 

Bölüm 14: 

Dash aniden soyumma odasına daldi. Gerçekten endişeli ve gergin görünüyordu. Az önce elime geçen nottan sonra ben de en az onun kadar gergindim. Dash koşarak bana sarıldı. Beni nemli kollarının arasına aldı. Onu yavaşça ittim. 

"Dash ne oldu ?" 

"Şey ben havuzda bir şeyimi unuttum ve Alex'i gördüm. Ve ve... Sadece senin iyi olduğundan emin olmak istedim. O herşey için seni suçluyor."

"Onu zaten anladım."

"Ne ?" Dash şaşkın bir ifadeyle bana bakıyordu. Sanırım ona sarılıp ağlamamı ve milyonlarca güven verici konuşmaya ihtiyacım olduğunu düşünüyordu. Ama hayır ben kesinlikle böyle güçsüz zavallı bir kadın değildim. Ona kısa bir öpücük verdim ve onu kapıya yönelttim. Alex meselesini sonra halledecektim. Bu yüzden konuyu değiştirmeye odaklandım.

"Duş almalıyım." gülümsedim. Gülümseyişim onu rahatlatmıştı. Saçları hala nemliydi ve ona dayanılmaz bir görüntü veriyordu. Bana pis pis sırıtmaya başladı.

"Tamam hadi." beni belimden kaldırıp duşakabinin oraya kadar taşıdı. Beni sırtına attığında beni yere indirmesi için onu yumruklamaya başladım. O ise kahkahalar atıyordu. Ve ben daha itiraz edemeden suyu açtı. Bi anda üzerimize buz gibi su boşaldı. Suyun soğukluyla şoka girmiştim. Hemen musluğa ulaştım ve suyu ılıklaştırdım. Dash sırıtmaya devam ediyordu. 

"Bu sıcaklıkta duş alamam."

"Almayacaksın da" 

Onu itmeye çalıştım ama tek yapabildiğim göğsüne minik yumruklar savurmaktı. Daha sonra iki elimi de yakaladı ve beni duvara yapıştırdı. Hala üzerimize sular boşalıyordu. Dash her zaman çok etkileyici bir görünüme sahipti ama bu farklıydı. Hem de çok... Sanki beynim uyuşmuştu.Ben her zamanki gibi kalakalmıştım.Ama bu sefer o da öylece kalmıştı. Hareket etmeden gözlerime bakıyordu. Sersemlemiştik... Ne oluyordu böyle ? Kendime geldiğimde yavaşça suyu kapadım. Dash eliyle boynunu ovuşturdu. Yere bakıyordu. 

"Şey ben en... en iyisi gidiyim. Aşağıda görüşürüz."

Hala hareketsizce kilitlenmiştim. Benden bir cevap istediği kafama dank ettiğinde kekelememe rağmen bir şeyler söyleyebildim.

"Ta.. Tamam."

***

Aklım hala Dash'le yaşadığımız o garip andaydı. Hala ne olduğunu çözememiştim. Rose kapıyı sertçe tıklattıktan sonra içeri daldı. Elindeki kahveyi masama koydu. 

"Günaydın Cara."

"Efendim? Ha... Günaydın."

"Sen iyi misin ?"

"Evet."

"Bu arada bunu kapının önünde buldum. Sanırım düşürmüşsün."

Rose minik kağıt parçasını bana uzattı. "Alex'in not parçası." Not kağıdını tekrar elime aldım. Daha sonra masamdan bir postit aldım ve oraya Alex'in tam ismini yazdım.

"Rose bana hemen bu isim hakkında bilgi bulur musun ? Eğer bulabilirsen nerede çalıştığını da ?"

"Denerim. Şey bu ne ?"