I don’t believe in coincidence, but I believe in destiny. And I know there’s a reason behind everything. Na kung bakit sa dinami-daming tao ang pwedeng maging pinsan ni Eliza, si Kim pa talaga. I don’t know what that reason is, pero feeling ko, gusto lang ng destiny na patunayan ko na naka-move on na talaga ako. But have I really moved on?
My train of thoughts was cut off when I heard someone knock on the window shield of my car. I pulled it down to see who it was.
“Oh, Alvin hijo!” si Mang Boy pala. “Sabi ko na nga ba ikaw yung nakita ko eh!”
I smiled awkwardly. “Mang Boy.”
“Dadalawin mo ba si Kim?” he asked. “Ba’t di ka pa pumasok? At bakit dito ka nag-park?”
“Ahh, Mang Boy…kasi..” I muttered. “Kasi..”
“Wag kang mag-alala, pwede ng mag-boyfriend yang si Kim.” He said and grinned. “Di niyo na kailangang mag-date ng patago.”
I chuckled with his statement. Naalala ko tuloy yung dati. Those times when we used to sneak out para lang makapag-date. Those times when we run away from Mang Boy just for us to have alone time together.
I was back to my senses when Mang Boy spoke. “Sayang nga talaga nung nagka-hiwalay kayo.”
I looked at him intently. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Gusto kong mag-explain, pero sigurado naman akong hindi niya ako mai-intindihan. Si Kim nga hindi ako naintindihan, sigurado akong mas hindi ako maiintindihan ni Mang Boy.
“Nililigawan ko po si Eliza.” I blurted out.
His eyes widened. Alam kong nagulat siya sa sinabi ko. Of all people, bakit nga naman pinsan pa ni Kim ang niligawan ko? Bakit pinsan pa niya ang nagustuhan ko?
“Ta—tama ba yung na—narinig ko?” he stuttered.
I looked away. “Sinamahan ko lang siya dito.”
“Ganun ba?” he mumbled.
I looked back at him. He heaved out a sigh and nodded. “Akala ko kasi..”
“Sorry po Mang Boy.” I said sincerely. “Hindi ko natupad yung promise ko.”
I remember that time na nalaman kong alam na ni Mang Boy yung relationship namin ni Kim, I went to him and promised him na hindi ko sasaktan si Kim. He treats Kim as his own daughter. Parang father figure na nga ni Kim si Mang Boy, since palaging busy naman yung parents niya. Halos silang dalawa lang ang palaging mag-kasama.
He gave me a weak smile. “Okay lang hijo. Siguro, may mga bagay lang talaga na hindi natin pwedeng ipilit.”
I looked down in embarrassment. I failed to keep my promises to Mang Boy.
BINABASA MO ANG
The Last Shot
FanfictionWe all have choices to make, chances to take. But what if you made a mistake? And you only have one last chance at stake? Will you choose to quit? Or will you hold on to that last chance and take The Last Shot?
