BÖLÜM 21 ..
Sabah gözlerini aralayan ilk kişi Klaus'tu.. Yanında uzanan meleği izlemeyi çok özlemişti. Caroline huzurlu bir uykunun kollarındayken Klaus O'nu incelemeye başladı. Gördüklerini anlatabilecek tek bir kelime vardı. Kusursuz.. Caroline huzurla tutunduğu uykunun arasında sevdiği adamın ismini sayıklıyordu. Bu genç adamın kalbinin yeniden atmasına sebep olmuştu. Ancak bir terslik vardı. Caroline'nın huzurlu uykusu yavaş yavaş karanlığa bürünüyordu.
Koşuyordu.. Sadece koşuyordu. Arkasında ne olduğunu bilmiyordu. Korkusuz Caroline arkasında kendisini kovalayan şey'e bakmaya korkuyor, delicesine adımlarını hızlandırıyordu. Karanlık gittikçe boğucu bir hal almaya başlamışken Klaus'un ismini haykırıyordu. İleride kendisine benzeyen sarışın bir kadın görmesi ile duraksadı. Hayır bu kadın kendisine benzemenin ötesindeydi.. Biraz daha yaşlanmış kilo almış ve çökmüş.. Yine de başı dik, arkasına bakmadan kaçan, nefes nefese kalmış Caroline'dan cesur ve güçlü. Caroline karşısındaki kadını daha yakından inceledi. Sarı saçları daha kumralımsıydı. Gözleri daha açık bir mavi ve biraz daha yaşlı. Kendisine bu kadar benzemesine şaşırıyordu. Oysa en başında bu kadını kendisi zannetmişti.
" Zamanın çok az çocuğum.. " Çocuğum mu ?? Caroline korkunun gittikçe arttığını hissediyordu. Seslice yutkunarak dudaklarını araladı ancak sesini kaybetmiş gibi konuşamıyordu. " Cadılar seni istiyor yavrum. Acele etmelisin. Gücünü küçümseme önünde bir engel kalmadı. Güvende değilsin. O melez seni sonsuza kadar koruyamaz. " Klaus'tan bahsedildiğini duyunca kalbi hızlanmaya başladı. Dudaklarının arasından fısıltı gibi dökün "Klaus." ismi rüzgara karışarak yok oldu. Caroline ürkekçe sordu. " Sen Kimsin ? " " Seni yeniden ziyaret edeceğim küçüğüm karanlığın cazibesi çekici gelebilir ancak kendi benliğini asla kaybetme.. Aşkın gücü karanlığı dağıtsa da karanlık geri gelmek için hep hazırdır. Aşkınıza güven Güçlü ol Caroline.. " Demesiyle birlikye kadın yok olurken arkadan yaklaşan karanlığın boğuculuğunu yeniden hissetti Caroline.. Klaus'un ismini boğazı parçalanırcasına bağırırken gözyaşları arasında " Lütfen, Lütfen. " Diye sayıklıyordu genç kadın.
Klaus gittikçe huzursuzlaşan prensesine baktıkça derin bir korkuya kapıldı. Caroline'nın çaresizliği kapalı göz kapaklarının ardında yankılanıyordu. Klaus sevdiği kadının korkusunu hissettikçe kendisini geçmişin aşılmaz dalgalarına karşı boğuşuyor gibi hissediyordu. Kadının çaresizliği içindeki yangınları daha da alevlendiriyor O'na yardım edemediği zamanlara götürüyordu. Bu sefer bu şekilde olmayacaktı. Geçmiş bir kez daha tekrar etmeyecekti. Artık daha cesurdu. Klaus artık sevginin ve aşkın inanılmaz gücünü hissetmişti. İnsan ya da vampir. Güçlü ya da çaresiz yanında yatan muhteşem varlık kendisine aitti ve O'nu sonuna kadar korumaya yemin etmişti.
Korku ile ismini sayıklayan Caroline'a yaklaştı. Sakinleştirici bir şekilde altın sarısı saçlarını okşarken mırıldanıyordu. " Caroline.. Sakin ol aşkım sadece bir rüya. " Caroline çırpınmaya başlamıştı. Rüyasındaki karanlık O'nu öldürmek pahasına kovalarken sevdiği adamın sesini çok uzaktan duyuyor bir şekilde onu arıyor bir yandan ise peşindeki karanlığın etkisinden kurtulmaya çalışıyordu.
" Caroline.. Yanındayım.. Sadece bir rüya. " Dedi Klaus.. Sesi karanlığın içinde bir fısıltıya dönüşüp öylece kayboluyordu. Genç kadın delirmek üzereydi. Artık kaçacak ne hali ne de yeri kalmıştı. Başını bacaklarının arasına alıp sesli hıçkırıklarını boşluğa bırakırken uyanmak için Tanrı'ya yalvarıyordu. Gözyaşları kapalı göz kapaklarının arasından sızarken nefes alış verişleri sıklaşmıştı. Nefessizlikten kırmızıya dönüşen beyaz teni sevgilisini oldukça endişelendirmiş yüreğinin en derinlerine korku tohumları serpmişti. " Caroline ! " Diye bağırdı Klaus.. Sesindeki korku tüm evde yankılanmıştı.
