Παραδώσου στην Φωτια!

ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΝΑΥΆΓΙΑ ..

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15

<<Δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα απ'την ικανοποιηση,ειτε αυτη ειναι ηθική είτε σωματική ειναι το ίδιο ευχάριστη, τι διαφορα εχει μια ερωτευμένη ψυχη από ένα χαρούμενο κορμι; οταν έχεις τον άνθρωπο σου κοντα σου η φλόγα δε σβηνει,μόνο δυναμώνει...και μερα με τη μερα γίνεται εντονότερη σε έλξη και παθος...οταν παραδινεσαι στη φωτιά του κορμιού τότε υπάρχει η κυριευση του μυαλού και το αντίστροφο,όταν κοιτάζεις τον άνθρωπο σου ολα τα ένστικτα μεσα σου σε κανουν να νιωθεις εναν εκρηκτικό παραλογισμό,το αγριο παθος και το ερωτικο χαδι δίνει έμφαση στον ερωτα,τέτοιας λογής συναισθήματα υπερβαίνουν την ανθρώπινη λογική >> - Α.Χ

Τα ματια της δεν επαυαν να δακρύζουν συνεχως, άπλωνα το χερι μου και με τα δάχτυλα μου της τα σκουπιζα αλλά εκείνη δε μπορουσε να σταματήσει...δε θελω να κλαις έτσι μωρο μου..

<<καποτε ήμουν καλυτερος άνθρωπος απο τωρα μα απο τοτε που τις εχασα χάθηκε και ο παλιός μου εαυτός...>>

Κατεβασε το κεφάλι της κοιταζοντας το κοκκινο σεντονι με αναφιλητά..

<<δεν ηξερα ποσο πονουσες, δε ηξερα πως περασες τα πάνδεινα >>

Ενω θα επρεπε να αισθανομαι πονο αυτη την στιγμή ,αυτο δε γινόταν μεσα μου...αντιθέτως έπαιρνα δύναμη απο εκείνη,δε μπορούσε να με κυριεύσει η στεναχωρια οσο την ειχα εδω..

<<θα θα μπορούσα να σε κανω μια αγκαλια; ξέρω πως ποτέ δε θα παρω την δικη τους θέση είτε θα μπορέσω να την αναπλήρωσω μα θέλω για μια στιγμη να νιωσεις πως υπάρχει καποιος για σενα εδω>>

<<μη Ρωτάς, κανε το πριν σπάσω >>

Απλωσε τρεμαμενα τα χερια της και εγω την τραβηξα με δύναμη επάνω μου σφίγγοντας την οσο περισσότερο μπορούσα,εκεινη κουρνιασε στην αγκαλια μου σαν μικρο παιδακι μη μπορώντας να με αφήσει,τα παγωμένα της χερια έκαναν ενα δρομο απο την πλατη μου και υστερα αρχισε να χαϊδεύει τα μαλλια μου,μη αρχισεις γιατι δε θα τελειωσω ποτε...

Writer's point of view..

Τα μάτια της έπεσαν επάνω στις πολυχρωμες παιδικές ζωγραφιές που στόλιζαν τον καφετι τοίχο ,τα φρυδια της εσμιξαν προσπαθώντας να διακρίνει τις λεπτομέρειες... ακομη και ο ίδιος ο τοιχος ειχε επανω σχεδια απο μαρκαδόρους και κηρομπογιες ,ενα αγορι και ενα κοριτσι σε μικροτερο υψος να κρατανε χερι χερι και εκείνος να κρατάει ενα παιδικο ροζ σακίδιο στα χερια του,τα ματια της άρχισαν να δακρύζουν,υστερα λιγο πιο περα ενας ουρανος γεμάτος κίτρινα χρωματιστά αστερια και καρδιες γεμισμενες απο διαφορα ξεθωριασμενα χρώματα...