Παραδώσου στην Φωτια!

Ο ΦΌΒΟΣ ΤΗΣ ΝΎΧΤΑΣ..

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 7...

Το φεγγάρι έπεσε στο πρόσωπο της δίνοντας του την ευκαιρία να ανακαλύψει ακόμη περισσότερο τα γοητευτικά χαρακτηριστικά επάνω της ,είχαν μείνει και οι δύο αμίλητοι να κοιτάζουν ο ένας τον άλλον με κομμένη αναπνοή, το απαλό αεράκι σήκωσε το φόρεμα της κάτι που εκείνη από την ένταση που έκρυβε μέσα στο κορμί της δεν κατάλαβε, μα εκείνος συνέχιζε να την κοιτάει μόνο μέσα στα μάτια,αυτά τα μάτια που τον ζαλιζαν μέσα στη μέθη και του έπαιρναν την ψυχή γλυκά,μερικες φορές ευχόταν να πάρει ένα φιλί της και ύστερα να πεθάνει μέσα στα χέρια της ,μα ακόμη και αυτό ήταν τόσο αδύνατον....τα σκουρόχρωμα χέρια του πέρασαν πίσω από το κεφάλι της όπου ανεβάζοντας τα αργά αργά άρχισε να χαϊδεύει τα μαλλιά της από την κορυφή και ύστερα άρχισε να πέφτει αργά έως το τέρμα τους , το οποίο έφτανε έως και την λεπτή μέση της ...

*τόσο κομψή γυναίκα * φώναξε το υποσυνείδητο του το οποίο ώρα με την ώρα άρχισε να παίρνει φωτιά,για λίγο του έβγαλε την καλή πλευρά του εαυτού του από την αγάπη που ένιωθε για εκείνον, το μόνο που έκανε δεν ήταν να κοιτάζει τα γυμνά και όμορφα πόδια της που ήθελε όσο τίποτα να τυλίξει στη μέση του εδώ και μήνες, αλλά απλά να χαϊδεύει τα μαλλιά της και να της μιλάει αθώα με το βλέμμα του...