Παραδώσου στην Φωτια!

ΥΠΌ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΊΑ ΜΟΥ..

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8

«Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ». (Τάσος Λειβαδίτης)

Την κρατούσα στην αγκαλια μου και εκεινη είχε απλώσει τα χέρια της σφίγγοντας με απο τους ώμους ,φοβόταν σε όλη την διαδρομή μα εμενα έδειχνε να με εμπιστεύεται, δεν ηταν κοπελα που αγαπούσε την νυχτα, ακομη και οι ηχοι φανηκαν να την τρομαζουν ,εγω εφταιγα για οτι ειχε συμβεί μέχρι τωρα,την εκανα να τρομάξει και τελικά οχι δεν ηταν οσο γυναίκα φαινόταν μα περισσότερο παιδί,αυτο με κέρδισε δε εκεινη,φαινόταν ώριμη μα ταυτόχρονα ενα παιδακι που κατάφερα να τρομάξω με τις πράξεις μου ,τι θα πιστεύει για εμενα ; Πως ειμαι κάποιος που την πέφτει σε ολα τα κοριτσάκια με την πρωτη ευκαιρια για να τα εκμεταλλευτει;

*που να ήξερες...που να ήξερες την αληθεια *

Πριν καταλάβω το πως και το ποτε,η λαβή των χεριών της είχε χαλαρώσει και το κεφάλι της έπεσε στα μπράτσα μου παραδομένο ,Θεέ μου ας κρατήσει για παντα αυτη η στιγμη ,τοσο αναθεματισμένα όμορφα κοιμόταν , θα την πλήγωσω με τις πράξεις και τις Κακές συνήθειες μου , Τι παω να κανω ; Θα Ειμαι τέρας εάν δε την πάρω στο σπίτι της ; Θα ρωτάνε οι γονείς της ποιος ειμαι και θα την παρεξηγήσουν ,ενω εκεινη ειναι τοσο Αθώα σε σχέση με εμενα ,αλλα παλι δε μπορώ να την πάρω σπίτι μου ,αν ξυπνήσει στο κρεβατι μου θα πιστέψει πως της εκανα κακό και δε θα εχω την ευκαιρια να της πω την αληθεια...

<<πάρε με σπίτι >> μουρμούρισε μεσα στον ύπνο της ,και αυτο σκοπεύω να κανω μωρό μου ...

Δε θέλησα να την εκμεταλευτω αν και ήξερα τι θα ακολουθήσει ,τα ποδια μου με παρεσειραν μηχανικά στο σπίτι της όπου και χτύπησα τη πόρτα απαλά ,η ωρα είχε παει ειδη δωδεκα τα μεσάνυχτα ,ηταν νωρίς σχετικά για μενα μα,για εκεινη ηταν πολυ αργά ,πίσω απτή ξύλινη πόρτα άκουσα μια βαριά γυναικεία φωνή να μου απευθύνεται ..

<<αν εισαι εσυ Ντέμπορα μη τολμήσεις να σκεφτείς πως θα σε βαλω μεσα στο σπίτι ,ιεροδουλες εδώ μεσα δεν βάζω >> η μεθυσμένη φωνή με έκανε να αηδιασω, αυτη η γυναίκα είχε ξεπεράσει κάθε όριο

<<ανοίξτε μου !! Ειναι ανάγκη πρεπει να σας μιλήσω !!>> ψιθύρισα οσο πιο απαλά μπορούσα για να μη την ξυπνήσω απο εκεινον τον γλυκο ύπνο ,τα φρύδια της φάνηκαν να σμίγουν ηταν έτοιμη να ανοίξει τα ματια της...