Saat bayağı geç olmuştu. Mehmet gelmeyince kitap okumaya başlamıştım.
Ben kitap okurken içeri Mehnet girdi. Okadar tuhaf bakıyordu ki sordum
Ne oldu? Ne bakıyorsun öyle?
Yok bir şey. Hülya , konuşmamız lazım.
Aslında biliyordum ne hakkında konuşmak istediyini.
Off...ne hakkında? Eren ile ilgili konuşucaksan boşuna. Çünkü dinleyeneyeceğim!
Mehmet çok sinirliydi. Hülya, senin kafan iyimi? Ağzından çıkan
ları kulakların duyuyormu?
Bu konu belliki uzayacaktı. Elimdeki kitapı sınırlı bir şekilde kapattım. Evet, hemde gayet iyi duyuyorlar. Sen oğlunun saçmalıklarını dinledinmi?
Çocuk belki senden ilgi istiyor ola bilir mi? Şu eve girdik gireli bir kez olsun Eren ile vakit geçirdinmi? Aklın fikrin hep evde!
Ben neyapayım evin işi çoksa. Sanki keyiften temizlik yapıyorum.
Tabi canım party leride mecburiyet den organize etmeye çalışıyorsun, değil mi?
Mehmetin dedikleri çok zoruma gitmişti. Ağlamaya başlamıştım.
Mehmet sinirli bir şekilde: hiç boşuna ağlama! Ben çıkıyorum. Erene daha iyi davranacaksın bundan sonra. Anladınmı beni?
Mehmet, nereye gidiyorsun bu saatte?
Biraz dolaşacağım! Dedi ve kapıyı çarpıp gitti.
Bir süre ağladıktan sonra ablam Serpili aradım.
Alo,abla, uyuyormuydun?
Yok canım. Yatmadan çamaşırlarıda katlayayım dedim. Yarın sabah da ütü yaparım. Sen neyapıyorsun? Sesin kötü geliyor.
Ya sorma. Mehnet ile tartıştık.
Hayırdır?
Eren ile ilgilenmiyor muşum. Sonra anlattım Eren ile sıkıntıları.
Hmm...acaba bi piskolog mu götürsen?
Bilmiyorum abla.
Biraz daha konuşup kapattık telefonu. Sonra diğer ablam birseni aradım ve olup biteni anlattım.
Birsen: ya kızım, gerizekalı mısın? Bu Eren sadece şimarıklık yapıyor. Ya takma onu. Sen ilgilenme o toparlar. Sen böyle şeylere kafa yorma. Varya Mine çatladı kıskançlıktan evin resimkerini görünce.
Bir süre daha konuştuktan sonra kapattım telefonu. Sonra saate baktığımda çok geç olmuştu ve Mehmet halen dönmemişti.
