Bitterish...

Ep (6)

ငါ့ရပ္​ဝန္​းမွာ မုန္​တိုင္​းမ်ားသည္​းထန္​​ေနပါ​သည္​​ေပါ့
တိမ္​​ေတြဟာၿပိဳတတ္​ပါ​ေၾကာင္​း
​ေကာင္​းကင္​ဟာငိုတတ္​ပါ​ေၾကာင္​း
​ေပါက္​ကြဲလိုက္​ ၿပိဳလဲလိုက္​နဲ႔
မင္​းမရိွ​ေတာ့တဲ့​ေနာက္​ ႐ူးသြမ္​းခဲ့ရတဲ့​ငါ့ေန႔ရက္​​ေတြ....

.............

တစ္​ခါ​ေတာ့ငါ​ေတြးမိတယ္​
ငါဟာ မင္​းလက္​​ကိုတင္​းတင္​းဆြဲၿပီး
ထြက္​မသြားဖို႔ငိုယိုအသားနားခံတာမ်ိဳး
မင္​းကလည္​း ငါ့​ေက်ာျပင္​ကို​ေပြ႔ဖက္​လို႔
ျပန္​လည္​ႏွစ္​သိမ္​့​ေပးျခင္​းမ်ိဳးဟာ
ငါ့အိမ္​မက္​​ေတြထဲမွာ​ေတာ့ ရိွတယ္​Stephanie

.........

..

​ေလ​ေျပတစ္​ခ်က္​တိုက္​တယ္​
သစ္​ရြက္​တစ္​ရြက္​​ေႂကြတယ္​
ဖုန္​မႈန္​႔​ေလး​ေတြ​ေဝွ့သြားၿပီးတဲ့​ေနာက္​
ငါဟာ တိတ္​တဆိတ္​ငို​ေႂကြး​ေနတဲ့သစ္​ပင္​ဘဲStephanie

...........

အတိတ္​​ေတြကုိကုလားကာခ်လိုက္​တယ္​
ငါလည္​းဘဲ အဲ့ဒီအတိတ္​ထဲပိတ္​မိသြားတယ္​
Stephanie​ေရ ငါက ကုိယ္​့လည္​ပင္​းကိုယ္​
ႀကိဳးကြင္​းစြပ္​ခဲ့တဲ့အက်ဥ္​းသား......

........

ဝီစကီ​ေတြဟာ အလြမ္​း​ေျဖ​ေဆးဘဲStephanie
မင္​းကိုသတိရတဲ့အခါတိုင္​း
ငါ့ကိုယ္​ငါ​ေမ့သြားတဲ့အထိ​ေသာက္​ျဖစ္​တယ္​
ငါ့အိမ္​မက္​ထဲမွာက မင္​းအ​ေၾကာင္​း​ေတြ.....။

............

ဒီ​ေန႔ ငါမငိုဘူးStephaie
တိမ္​​ေတြမွာလည္​း မ်က္​ရည္​ခန္​းသြားတဲ့​ေန႔ဆိုတာ ရိွတယ္​။

.......

​ေကာင္​းကင္​နဲ႔မဆံုဆည္​းႏိုင္​တဲ့ပင္​လယ္​ကုိ
ငါသြားၾကည္​့ျဖစ္​တယ္​Stephanie
​ေသာင္​ျပင္​မွာငါ​ေကာက္​ခဲ့တဲ့အလြမ္​း​ေပ်ာက္​​ေတြဖို႔
အရင္​းအႏီွးဟာ ငါ့မ်က္​ရည္​ပါ...
ငါ့ကိုသတိရျဖစ္​တဲ့အခါ
ခ႐ုခြံ​ေလး​ေတြထဲနား​ေထာင္​​ေပါ့Stephanie
ပင္​လယ္​ျပင္​ဆီၿပိဳခ်ပစ္​ဖို႔သတၱိနည္​းခဲ့တဲ့
​ေကာင္​းကင္​ရဲ႕အ​ေၾကာင္​း​ေတြ.......

.............

အခုတ​ေလာမင္​းကိုအရမ္​းသတိရတယ္​Stephanie။
အခုတ​ေလာဆိုတာကလည္​း ​ေန႔တိုင္​းပါဘဲ။
ဘာမွ​ေတာ့​ေထြ​ေထြထူးထူးမရိွပါဘူး
တ​ေန႔လံုးနီးပါး မင္​းအ​ေၾကာင္​း​ေတြးၿပီးမိႈင္​​ေနရံု။