Bitterish...

Ep (8)

ဆံုးရံႈးလိုက္​ရၿပီးခ်ိန္​မွာ က်န္​ရစ္​ခဲ့တဲ့
လြမ္​းဆြတ္​တသနာက်င္​​ရျခင္​း​ေတြကို
အခ်စ္​လို႔ ​ေခၚပါသတဲ့.....။

တိမ္​​ေတြၿပိဳတိုင္​း မငိုခ်င္​​ေတာ့ဘူးကြယ္​
မိုး​ေကာင္​းကင္​နဲ႔​ေဝးရာဆီ
ဘယ္​ကမ႓ာသို႔​ေျပးပုန္​းရပါ့မလဲ....။

​ေလွာင္​ခ်ိဳင္​့ထဲကထြက္​​ေျပးခ်င္​ခဲ့တဲ့ငွက္​ငယ္​ဟာ
မုန္​တိုင္​းၾကမ္​းထဲပ်ံသန္​းရခါမွ
​ေလွာင္​ခ်ိဳင္​့ရဲ႕ ​ေႏြး​ေထြးလံုျခံဳျခင္​းကို နားလည္​ခဲ့​ေတာ့တယ္​။

.....................

ကြၽန္​မ ႐ွင္​မ​ေန​ေတာ့တဲ့အရပ္​က​ေန ​ေဝး​ေဝးကို​ေျပးထြက္​ခဲ့တယ္​။ ကြၽန္​မငယ္​ငယ္​က​ေျခက်ဘူးတဲ့ ျပင္​သစ္​ႏိုင္​ငံပါရီၿမိဳ႕ဆီသို႔။

အဲ့ဒီၿမိဳ႕က သိပ္​လွတယ္​တဲ့ Ms Jungရယ္​့။
ကြၽန္​မအျမင္​​ေတာ့ ​ေဆြး​ေျမ့ဖြယ္​
အီဖယ္​တာဝါကလည္​း အထီးက်န္​ဆန္​လြန္​းတယ္​....။
ကြၽန္​မအဖို႔ သိပ္​မထူးျခားခဲ့ဘူး Ms Jung
အဲ့ဒီအရပ္​မွာလည္​း ​ေကာင္​းကင္​ႀကီးရိွ​ေန​ေသးတယ္​...။
အားလံုးဟာ အခ်စ္​ဆိုတဲ့အရာ​​ေအာက္​
အညံ့ခံလက္​​ေျမႇာက္​ၾကရတာ....။

ကြၽန္​မCafeဆိုင္​​ေလးဖြင္​့တယ္​
Coffee​ေတြ​ေဖ်ာ္​တိုင္​း ႐ွင္​့ကိုလြမ္​းပါတယ္​
​ေနာင္​တဆိုတဲ့အရာဟာ
အတိတ္ကဒဏ္​ရာ​ေတြကို အဖန္​ဖန္​ထိုးႏွက္​ၾက​ေလရယ္​့
ကြၽန္​မက နာက်င္​ျခင္​းမွာ​ေပ်ာ္​​ေမြ႔ပါတယ္​။

သံုးႏွစ္​ဆိုတဲ့အခ်ိန္​ဟာ
႐ွင္​့ကို​ေမ့​ေပ်ာက္​သြားဖို႔အထိမလံု​ေလာက္​ခဲ့ဘူးMs Jung

ကြၽန္​မမွာ အလံုအ​ေလာက္​နာက်င္​ၿပီးခဲ့သည္​့တိုင္​
ထပ္​ငိုဖို႔မ်က္​ရည္​​ေတြမက်န္​​ေတာ့သည္​့တိုင္​
႐ွင္​ဟာ မက္​မက္​စက္​စက္​ကို နာက်င္​ဖြယ္​​ေကာင္​းတဲ့
အတိတ္​တစ္​ခုျဖစ္​​ေနခဲ့သည္​့တိုင္​......
မလြတ္​​ေျမာက္​ႏိုင္​​​ေသာ ႏြံထဲ
႐ုန္​း​ေလနစ္​​ေလဆိုတဲ့စကားက တကယ္​မွန္​ပါတယ္​။

ဒီ​ေန႔ကြၽန္​မထပ္​မငို​ေတာ့ဘူးလို႔
ကိုယ္​့ကိုယ္​ကိုယ္​ကတိ​ေပးတယ္​.....။
​ေနာက္​​ေန႔​ေတြမွာလည္​း ထိုသို႔​ေသာကတိမ်ိဳး
ထပ္​ခါတလဲလဲ​ေပးရတယ္​....။
​ေကာင္​းကင္​မွာ မိုးမညိဳခဲ့တဲ့​ေန႔မရိွသလို
ပင္​လယ္​ျပင္​ဟာ မ်က္​ရည္​မယိုတဲ့​ေန႔မရိွပါဘူး။