Bitterish...

Ep (17)

​ေပ်ာက္​ဆံုးျခင္​းေတြၾကား
ကိုယ္​့ကိုယ္​ကိုယ္​ျပန္​႐ွာမ​ေတြ႔​ေတာ့တဲ့အခါ
ကြပ္​လပ္​​ေတြမွာ အစားထိုးဖို႔ႀကိဳးစားၾကည္​့တယ္​
​coffeeတစ္​ခြက္​နဲ႔ အိပ္​ပ်က္​ည​ေတြအစား
Hot chocolateႀကိဳက္​တတ္​တဲ့လူတစ္​​ေယာက္​အ​ေၾကာင္​း​ေတြးရင္​း အိပ္​​ေပ်ာ္​သြားတာမ်ိဳး....

အ​ေမွာင္​ည​ေတြမွလြန္​​ေျမာက္​ခြင္​့​ေပးပါ
မနက္​ျဖန္​​ေတြမွာႏိုးထပါရ​ေစ
​ေအးစက္​သြားျပီးျဖစ္​တဲ့​
ေကာ္​ဖီခါးခါး​တစ္​ခြက္​အတြက္​​ေတာင္​းပန္​ပါရ​ေစ
ဒဏ္​ရာနဲ႔လူတစ္​​ေယာက္​​ေၾကာင္​းအမွတ္​ရ​ေနဖို႔
​ေကာ္​ဖီ​ေတြ​အျမဲ​ေသာက္​ျဖစ္​​မွာပါ....။
လက္​လြတ္​စပယ္​​ေပးခဲ့မိတဲ့အနာတရ​ေတြအတြက္​
ငါ့ကိုခြင္​့လႊတ္​ပါ....။

.............

"ဒီ​ေန႔ ​ေနသာတယ္​​ေနာ္​''

တ​ေရြ႔​ေရြ႔တြန္​း​လာေသာ wheelchair ​ေလး​ေပၚက SooYeonဟာ ​ေကာင္​ကင္​းကို​ေမာ့ၾကည္​့ရင္​း ျပံဳးျပံဳးရႊင္​ရႊင္​​ေျပာသည္​။
Wheelchair ​ေပၚမွာ အခန္​႔သင္​့ထိုင္​လိုက္​​ေနရ​ေသာဘဝကို​ေက်နပ္​​ေနပံု​ရသည္​။

"​ေကာင္​းကင္​မွာ တိမ္​မရိွတဲ့​ေန႔​ေတြကိုသ​ေဘာက်လားStephanie''

SooYeonဟာ ​ေကာင္​းကင္​ဆီမွအၾကည္​့မလြဲပဲ၊
​ေနာက္​မွ Wheelchair ကိုတ​ေရြ႔​ေရြ႔တြန္​း​ေပး​ေနတဲ့Stephanieကို ​ေမးသည္​။

Stephanieလည္​း SooYeon​ေငး​ေနသည္​့ တိမ္​ကင္​းစင္​​ေန​ေသာ​ေကာင္​းကင္​ျပင္​ကိုတစ္​ခ်က္​​ေမာ့ၾကည္​့၏။
တိမ္​​ေတြကင္​း​ေန​ေသာ​ေကာင္​းကင္​ဟာ ဘာမ်ွ​ေရးျခစ္​ထားျခင္​းမရိွတဲ့ ဗလာစာရြက္​အလြတ္​လို ၾကည္​့ရတာ​ေတာ့ နဲနဲ ပ်င္​း​ေျခာက္​​ေျခာက္​ႏိုင္​သည္​။

"ငါ​ေတာ့မႀကိဳက္​ဘူး Stephanie ''

Sooyeonက Stephanieဘာမွမ​ေျပာ​ေသးခင္​ သူဘာသာသူျပန္​​ေျဖ၏။
​ေနာက္​ၿပီး တစ္​​ေယာက္​တည္​းဆက္​​ေျပာ​ေနသည္​။

"တိမ္​မရိွတဲ့​ေကာင္​းကင္​က ခံစားခ်က္​မဲ့​ေနတဲ့လူတစ္​​ေယာက္​နဲ႔တူတယ္​ Stephanieရယ္​့ အရာရာဟာ ဗလာပါပဲ။
သူ႔မွာ နာက်င္​တတ္​ျခင္​း ငို​ေႂကြးျခင္​း​ေတြမရိွသလို၊ ​ေပ်ာ္​စရာ​ေတြ ရယ္​​ေမာရျခင္​းအရသာ​ေတြကိုလည္​းမခံစားႏိုင္​႐ွာဘူး​ေပါ့။
သူတကယ္​ပဲဘာကိုမွမခံစားတတ္​​ေတာ့တာလား၊ သူ႔စိတ္​ကို္​သူအက်ဥ္​းခ်​ေနတာလားလည္​းမသဲကြဲျပန္​ဘူး ။ ''