KABANATA 22

715 50 2
                                        

A/N: Yay! Keep Reading poooo!

KABANATA 22

Jannarah

"I'M SORRY. THIS is for my Mom, I don't want to lose her. Hindi ko kakayanin." agad siyang pumwesto sa likuran ng lalaki at tinapat ang dulo ng kutsilyo sa leeg nito.

Naramdaman niyang may tumulong likido sa pisngi niya. Itatarak na sana ito sa leeg ni Trad nang bigla nalang niya iyong binitawan.

I can't.

Napaluhod siya sa sahig at doon mas lalong umiyak.

I can't. I can't kill my bestfriend!

Sinabi niya sa sarili na hindi siya iiyak sa harap ng ibang tao pero he'to siya, umiiyak sa harapan ni Trad.

Tumingin sia sa lalaki saka mapait na ngumiti habang patuloy na umiiyak. "I-I'm s-sorry, Trad. I didn't mean t-to..." humikbi ulit ito saka yumuko. "t-to k-kill you..." huminga siya ng malalim saka tumingin dito.  "P-Para naman 'to sa nanay ko pero hindi k-ko kayang pumatay." nakalahad ang palapulsuhan niya ng magkatabi habang umiiyak pa rin. "G-Go tell the police what I-I did. I-Ipakulong mo k-ko, Trad. I'm willing too. P-Please..." nagpatuloy siya sa pag-iyak.

--

"Noooo!" napabalikwas siya ng gising. Is that a nightmare? Naguguluhan siya. It feels so real.

Hindi niya kilala ang lalaki. His face was blurd. But he looks familiar.

Pero ba't siya umiiyak sa harapan ng lalaki?

She promised to herself that no one will ever see her cry.

But why did she cry in front of that guy on her dream?

Why does she called that guy her bestfriend?

May tumulong luha sa pisngi niya. Agad niya iyong pinunasan at tumingin sa kamay niyang mayroong luha.

I'm crying. Why?

Pinunasan niya ang kaniyang mata dahil sa mga luha. Is that a dream or a real?

"Jan?" napatingin siya sa pinto ng kaniyang kwarto. Kumunot ang noo. Wala na roon ang pinto. Nasira ba iyon?

"Jan, you okay? I heard you shouting?" hindi niya namalayang nakalapit na pala si Trad sakaniya.

Tumingin siya rito.

That guy.

Is that guy and Trad are only one? Umiling na lang siya. Maybe no. She's just imagining things.

"Jan, hey." hinawakan na pala ni Trad ang kaniyang mga kamay. Tumingin siya sa kamay nila bago nag-angat ng tingin kay Trad.

She can see in his eyes that he's worried.

Huminga siya ng malalim. "O-Okay lang ako." sabi niya.

Namilog ang mata niya sa sunod nitong ginawa. "You're always making me worry." hinawakan nito ang pisngi niya at hinaplos iyon.

Pakiramdam niya ay nakipagkarera siya sa sobrang bilis ng tibok ng puso niya. Sa simpleng gesture lang na ginagawa nito ay nagkakandabuhol-buhol na ang pagtibok ng puso niya.

Who really are you in my life, Trad?

Ilang minuto silang gano'n nang bigla itong bumitaw at lumayo sakaniya. Kumunot ang noo niya. Umiiwas nanaman ba ito sakaniya?

Beki's Love StoryMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon