" နွဲ့ဆိုးဗိုလ် "

၁၇

( ၁၇ )

ေကာင္မ တစ္ေကာင္နဲ ့ ငွက္ေပ်ာေတာစပ္မွာ အႀကည္ဆိုက္ေနႀကတာ .. ဗိုလ္ဗိုလ့္ကိုေတာင္ မၿမင္ႀကဘူးေပါ့ ..

ဗိုလ္ဗိုလ္ အသားေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္လာၿပီး ..

“ကိုကိုး ..”

ဗိုလ္ဗိုလ္ သိမ္းက်ဳံး ေအာ္ေခၚပစ္လိုက္တယ္။

ကိုလင္းက ရုတ္တရက္ ေခါင္းေထာင္ႀကည့္လိုက္ၿပီး ..

“ဟာ .. ဗိုလ္ဗိုလ္ .. လိုက္လာတယ္ ..”

လက္က ဂစ္တာကို ကိုင္ရင္း ဗိုလ္ဗိုလ့္ ဆီကို ေလွ်ာက္လာပါတယ္။

ဗိုလ္ဗိုလ္ .. ကတုန္ကရင္ ၿဖစ္ေနတဲ့ ညာလက္ကို ရေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ရင္း .. ညာဘက္လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္လိုက္ၿပီး .. အနားေရာက္လာတဲ့ ကိုလင္း မ်က္ခြက္ကို အားကုန္ ထိုးခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။

ကိုလင္း လက္က ကိုင္ထားတဲ့ ဂစ္တာဟာ ေၿမႀကီးေပၚကို လြတ္က်သြားပါတယ္။

ကိုလင္း အငိုက္မိသြားၿပီး လဲက် မသြားေပမယ့္ .. သူ ့ မ်က္ႏွာကို လက္ႏွစ္ဘက္နဲ ့ အုပ္ၿပီး ေခါင္းကို ငုံ ့ထားလိုက္ပါတယ္။

“လာႀကပါဦး .. ဒီမွာ သတ္ေနႀကၿပီ .. လာႀကပါဦး ..”

ကိုလင္းနဲ ့ေတြ ့ေနတဲ့ ေကာင္မေလးက ေအာ္ေခၚလိုက္တာေႀကာင့္ အနီးအနားက လူေတြ ေၿပးလာႀကပါတယ္။

“ဟင္ .. ဗိုလ္ဗိုလ္ .. .. ”

ရန္ကုန္အဖြဲ ့က ဗိုလ္ဗိုလ့္ကို ခ်က္ခ်င္းသိတာေပါ့။

ကိုလင္းက လက္တစ္ဘက္နဲ ့ သူ ့မ်က္ႏွာကို အုပ္ထားရင္း .. က်န္လက္တစ္ဘက္နဲ ့ ေရာက္လာႀကတဲ့ သူေတြကို လက္ကာၿပပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ေဘးနားက အေဆာင္ အေပၚထပ္ကို တက္သြားပါေတာ့တယ္။

ဗိုလ္ဗိုလ္ ခဏေတာ့ ေႀကာင္အန္းအန္း ရပ္ေနလိုက္ေသးတယ္။ လူေတြကလည္း ၀ိုင္းလာႀကတာကိုး။ ၿပီးမွ ကိုလင္းတက္သြားတဲ့ အေဆာင္ေပၚကို ဗိုလ္ဗိုလ္ လိုက္တက္သြားတယ္။