" နွဲ့ဆိုးဗိုလ် "

၂၀

( ၂၀ )

ကိုလင္းသြားၿပီး တစ္ပါတ္ေလာက္ဆိုရင္ပဲ .. ကိုလင္း ဆီက စာေရာက္လာပါတယ္။

စာကို ဗိုလ္ဗိုလ္ ေၿဖးေၿဖးခ်င္း ဖြင့္ေဖာက္လိုက္ပါတယ္။ ကိုလင္းက သူ ့ဂတိ အတိုင္း စာေခါက္ေလးထဲမွာ .. သူ ့ရဲ ့ လေမႊးမွ်င္ တစ္ေခ်ာင္း .. ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။

သူ ေဟာင္ေကာင္ ကို ေရာက္ေနေႀကာင္း .. အမိ်ဳးေတြက ေခၚထားလို ့ အေမရိကန္ကို ခ်က္ခ်င္း ခရီးမဆက္ရေသးေႀကာင္း .. ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ေရခ်ိဳးကန္ Bath tub မွာ ေရစိမ္ခ်ိဳးေနရင္း .. ခ်စ္ေလးကို သတိရလို ့ ဂြင္းထုလိုက္ရေႀကာင္း .. .. စာအိပ္ထဲမွာ ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ အခ်စ္သက္ေသ အလြမ္းသက္ေသ အေမႊးေလးကို .. ေသခ်ာသိမ္းထားေစလိုေႀကာင္း .. ၿပန္ေတြ ့ ႀကတဲ့အခါ ဘယ္ႏွေခ်ာင္းရွိေနၿပီလဲ ဆိုတာ .. ခ်စ္ေလး နဲ ့ ရည္ႀကည့္မွာၿဖစ္ေႀကာင္း ေရးထားပါတယ္။ စာကိုလည္း သူေၿပာတဲ့ အတိုင္း နံပါတ္စဥ္ တပ္ထားပါတယ္။ အမွတ္ (၁) ေပါ့။

ေနာက္ေတာ့ .. ကိုလင္းတို ့သားအမိေတြ အေမရိကန္ႏိုင္ငံကို ဆိုက္ေရာက္သြားႀကပါတယ္။ အာရွသားေတြ အမ်ားဆုံး စုေ၀းရာ California မွာပဲ ေနထိုင္ႀကပါတယ္။

ကိုလင္းက ေရာက္တာနဲ ့ သူ ့အစ္ကို အရင္းရဲ ့အကူအညီနဲ ့ရရာအလုပ္၀င္လုပ္ပါတယ္။ Snack Bar မွာ အေႀကာ္ဆရာ လုပ္တယ္ .. Chinese Goumet မွာ ထမင္း ဟင္းထည့္ေပးတယ္ .. Italian Brick Oven မွာ Waiter လည္း လုပ္လိုက္ေသးတာပဲ။

ဆုိင္မွာ လာစားတဲ့ ဘဲတစ္ေဗြက .. သူ ့ကို ေခ်ာေႀကာင္း .. လုပ္ခ ဘယ္ေလာက္ရလဲလို ့ေမးလို ့.. သူ လန္ ့ေနရေႀကာင္း .. စာထဲမွာ ေရးထားေတာ့ .. ဗိုလ္ဗိုလ္ ေတာက္ေခါက္လိုက္ရေသး .. ..

ဟင္း .. ငါ ေရာက္ေတာ့မွ .. အဲ့ ဘဲကို ရုိက္ပစ္လိုက္ဦးမယ္ .. ဒုတ္နဲ ့ .. .. ..

ဗိုလ္ဗိုလ့္အတြက္တဲ့ .. ေခ်ာ့ကလက္ဗူးေတြ .. T shirt ေတြ .. ေဘာင္းဘီတိုေလးေတြ .. ဘိနပ္ေတြ .. အိပ္ေဆာင္ Radio Cassette Recorder က အစ .. ပိုက္ဆံအကုန္ခံၿပီး .. Parcel နဲ ့ပို ့ေပး ရွာပါတယ္။

ရန္ကုန္စာတိုက္ႀကီးမွာ .. Custom က ထုတ္ေပးလို ့.. ဗိုလ္ဗိုလ္ ရတာလည္းရွိ .. မရတာလည္းရွိတယ္ေပါ့။ ေပးကားေပး၏ .. မရ ေပါ့။ ပို ့တဲ့သူက ပို ့တာေတာင္ .. ခိုးတဲ့ ႏႈိက္တဲ့သူက ႀကားက ၿဖတ္ယူၿပီးမွ .. ကာယကံရွင္က သုံးေဆာင္ရတာပါ။