Shipwrecked Hearts

Navigare 59

"U-Ulol ka ba?" Mas humigpit ang hawak ko sa handle ng aking dagger, "ano ang pinagsasabi mo na kapatid kita?"

"You still don't remember me, Aki? Or are you acting like you don't remember me? Because if you accept the fact that you know me, you'll see how dirty you are. But don't worry, Aki. No matter how dirty you are, I'm always here to clean you."

Hindi ko maintindihan ang pinagsasabi ni Joziah. Naramdaman ko ang kamay ni Maximo na humawak sa aking braso, nilingon ko siya para tignan. He killed almost the five thousand men of Joziah within twenty minutes only. He was at his limit. Hindi niya kayang kalabanin si Joziah sa kan'yang kalagayan.

I'm still dazed and confused as well, ang aking mga mata ay nakatingin lamang sa wala nang buhay na katawan ni Mermaid. Nanginig ang aking mga labi, tila mawawala ako sa aking sarili.

"Unleash your demons, Aki." Joziah gave me a devilish smile. His eyes looked like me knowingly, no... he's not Joziah. He's Kid. "I'm your brother. Kid. I'll force you to remember." Humalakhak siya at humakbang ng isang beses palapit. "Remember that night, Aki?"

What night?

Biglang kumirot ang aking ulo, napasandal ako sa nanghihinang katawan ni Maximo, "don't fucking listen to him, Starfish. Listen to me. Just me." He said through his weakened voice. Blood was gushing out of his wounds. Ang kan'yang mga damit ay puno ng punit. Gusto kong makinig kay Maximo, ngunit ang katawan ko... tanging si Joziah—no... Kid. Tanging si Kid na lang ang sentro ng atens'yon.

"What did we do?" Kid smirked. "We played hide and seek, a twisted one." He licked his upper lip, "you ran... but you looked back..."

Bumilis ang pintig ng aking puso. Mariin akong napapikit at saka ko tinakpan ang aking tainga, "stop it... stop it!" I cried.

"You looked back and you stopped running away, because you knew—you can run, but you can't hide." Kid looked at me like a psychopath he was. Pakiramdam ko'y hinihila ako pababa sa impyerno. "What did you do next?" He asked, as if it was mine to figure out.

I stopped on my tracks. Pinagmadan ko lamang sina Kuya Kid at ang kan'yang mga kaibigan na naghubad. Nakatingin sila sa akin. They had those lustful eyes that sent chills to my body. Hindi ko alam pero napako ang aking mga paa sa malamig na sahig.

"Run, kid." Utos ni Harold sa akin. Siya ay nagbibilang habang tinatanggal ang pantalon. "Twenty. Nineteen. Eighteen." Habang nagbibilang siya ng countdown ay mas lumalaki ang kan'yang mala-demonyong ngisi.

Sa halip na tumakbo ay pinunasan ko ang aking mga luha sa aking pisngi at humarap sa kanila. Humakbang ako pabalik sa mga lalaking halos hubo't hubad na. "Aki, I told you to fucking run and hide! You're ruining the game!" Frustration was visible on my brother's voice.

May namuong ngiti sa aking labi, "your game is boring." I licked my upper lip and eyed them. They were taken aback because of what I said and laughed, as if I said something funny. "I have a better game." Humakbang ako papalapit.

Halata ang pagtataka sa kanilang mukha. Tumigil si Harold sa pagbilang pababa. Nakita ko ang bahagyang pag-urong ni Khaki na tila natakot dahil sa aking inaasta.

"Stupid kid, we're gonna take turns shitting on your li'l pussy!" Halata na ngayon ang galit sa mukha ni Joshuq. Humakbang siya palapit sa akin. Naamoy ko ang susunod niyang gagawin, hahawakan sana niya ako nang umigtad ako at saka siya tinadyakan sa sensitibong parte.

"Patapusin mo ako." Walang buhay na saad ko at ngumisi. Umimpit siya sa sakit at napaluhod.

"You, bitch!"

"Kung ayaw mong putulin ko ang dila mo, tumahimik ka." Tinitigan ko siya sa kan'yang mga mata kung saan naamoy ko ang takot na namumuo sa kan'yang kaloob-looban. Tinignan ko ang iba pang mga kasamahan niya na hindi nakagalaw. I can smell their fear. It made me feel superior. Si Kuya Kid naman ay ngumisi na tila inaabangan na mangyari ito.

Mas tinignan ko sa mga mata si Joshua, "the game is simple—magsasalita lang ako ng mga bagay-bagay, siguraduhin mong hindi ka mabaliw." Hinawakan ko sa panga si Joshua. I can smell his memories. I can smell everything about him, down to his rotten core. "You raped your mother." Ngumisi ako. Natigilan si Joshua dahil sa aking sinabi.

"A-Ano ang pinagsasabi mo?"

Mariin kong sinara ang kan'yang bunganga, "ang sabi ko, huwag kang magsasalita kung ayaw mong putulin ko ang dila mo." Kalmado ngunit may pagbabantang utos ko. Hindi siya nakaimik. Naramdaman ko ang bahagyang panginginig ng kan'yang katawan.

Akmang tutulong ang kan'yang mga kasamahan nang pigilan sila ni Kuya Kid. "Aki is right, playing this game is better." Ngumisi ito. Hindi sila nakagalaw.

"You guys are crazy." John Paul muttered.

Tumingin ako sa kan'yang, "I know, right." I smelled him from the distance. All of his memories, in a mere instant, I smelled his dirty secret. "You killed your baby sister..." natigilan siya, "and what did you do to her corpse?" Lumapit ako sa kan'yang.

"Huwag kang lalapit!" Umurong si John Paul, halatang hindi makapaniwala kung paano ko nalaman iyon. "M-Monster..."

"Monster? Is that all?" Tumawa ako. "Let's move forward to you, John Paul." Ngumisi ako, isang ngising mala-demonyo. "What did you do to your baby sister's corpse? Ah, I know." I played with the words, "y, o, u, you... put... your..."

"Stop. Stop." Tinakpan niya nang mariin ang kan'yang mga tainga upang hindi marinig ang aking mga sinasambit.

"Cock..." I never cared. I know he can still hear me, or at least read the movement of my playful mouth.

"Shut the fuck up!" He sounded frustrated and afraid. Good.

"Inside..."

"No. No. No." He looked at me with his terrified eyes.

I gave him a sweet, innocent, and penetrating grin. "Her."

Tuluyan na siyang nawalan ng katinuan. He kept hitting his head on the wall until blood splattered around.

Binaling ko ang tingin kay Joshua, "going back." Lumapit ako sa kan'yang, "matagal mo nang pinagnasahan ang iyong nanay," nanginig ang kan'yang mga labi, "ang kan'yang katawan, ang kan'yang mukha, ang kan'yang amoy," humalakhak ako, "hindi mo napigilan ang sarili mo, gusto mo siyang tikman, kaya ginawa mo dahil kaya mo."

Kumuyom ang kan'yang kamao.

"Piniring mo ang kan'yang mga mata at iginapos sa kama. Nagpanggap kang asawa niya, nagpanggap kang tatay mo."

"S-Stop..."

"At doon mo sinimulan siyang hipuan. Pinasok ang sarili. Nagpakabaliw."

"Hindi totoo iyan..." he lied.

"Huwag kang magsinulang, tangina ka!" Nilapit ko ang aking mukha sa kan'yang luhaang mata, "ano ang ginawa ng nanay mo matapos niyang malaman na ikaw pala ang gumalaw sa kan'yang sa gabing iyon, Joshua? Sabihin mo."

Bumilis ang kan'yang paghinga. "H-Hindi ko kasalanan... hindi ko kasalanan..."