Harry's POV
Μία βδομάδα. Μια ολόκληρη γαμημένη βδομάδα έχει περάσει και αυτός ο τύπος ακόμα δεν μπορεί να αποδεχτεί πως έχασε σε κάτι αγώνες από μένα. Αν δεν ήθελε να έχει αυτή την κατάληξη θα έπρεπε να το είχε σκεφτεί καλύτερα πριν συμφωνήσει να μονομαχήσει μαζί μου. Δεν προπονούμαι σκληρά ούτε έχω δημιουργήσει μια συγκεκριμένη εικόνα γύρω από το πρόσωπό μου για το τίποτα. Και αυτός σίγουρα ήξερε τι τον περίμενε όταν συμφώνησε να είναι ο αντίπαλός μου.
Ο δρόμος στον οποίο έτρεχα προκειμένου να ξεφύγω από τα άτομα που έβαλε ο Jason να με ακολουθήσουν για να ξεκαθαρίσουν την 'αδικία' όπως το έβλεπε αυτός, έφτανε στο τέλος του και αναγκαστικά έπρεπε να στρίψω είτε αριστερά είτε δεξιά. Καθώς έτρεχα, δεν μπορούσα παρά να παρατηρήσω ότι αυτά τα δρομάκια μου φαίνονταν όλως περιέργως οικεία.
"Τι σκατά;" απόρησα περισσότερο στον εαυτό μου και αμέσως βρέθηκα στο τέλος του δρόμου, έχοντας τώρα να διαλέξω μία από τις δύο προσφερόμενες στροφές. Ακούγωντας τα βήματα και τις διάφορες βρισιές που απευθύνονταν σε μένα από τα δύο άτομα πίσω μου, δε χρειάστηκαν παραπάνω από δύο λεπτά για να επιλέξω στην τύχη.
"Δε γαμιέται. Το θέμα είναι να με χάσουν οι μπάσταρδοι" παραδέχτηκα και έστριψα αριστερά. Δεν ήθελα να αρχίσω να πιστεύω στα deja vu και σε αυτές τις μαλακίες αλλά το αίσθημα πως είχα ξαναβρεθεί στο παρελθόν στην ίδια τοποθεσία, αναπτυσσόταν έντονα. Τόσο έντονα, όσο σχεδόν έντονη ήταν μέχρι τώρα η αναπνοή μου η οποία έμοιαζε ανεπαρκής εξαιτίας του τρεξίματος.
Μεχρι στιγμής δεν υπήρχε κάποια ένδειξη ότι τα αγόρια του Jason ήταν από πίσω μου, και συμπεραίνοντας πως μάλλον έχασαν τα ίχνη μου έστω και για λίγο, τα πόδια μου κοντοστάθηκαν και τα πνευμόνια μου πάλευαν να ανανεώσουν όλο το χαμένο οξυγόνο.
Ρίχνοντας το κεφάλι μου πίσω, τα μάτια μου έπεσαν πάνω σε μια πολυκατοικία. Πάνω σε μια αρκετά γνώριμη πολυκατοικία. Ήταν η ίδια πολυκατοικία στην οποία είχα αφήσει εκείνη την κοπέλα που μου είχε φορτώσει εκείνο το βράδυ η Jess. Μου φαινόταν αρκετά αστείο το γεγονός πως απ' όλους τους δρόμους και από όλα τα στενάκια του Λονδίνου, τα πόδια μου με μετέφεραν στο σπίτι αυτού του... κοριτσιού.
Την πρώτη φορά που έπεσαν τα μάτια μου πάνω της, όταν δηλαδή μου την έδειξε η Jess, δε μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Εντάξει, σίγουρα ήταν όμορφη και θα ήθελα κάτω υπό άλλες συνθήκες να περάσουμε καλά, αλλά δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Εκτός αυτού, και η κατάστασή της τότε δεν την κολάκευε καθόλου.
