Patrzę z nostalgią przez grube szkło
Na ten brudny, zakłamany świat
I zastanawiam się kiedy mnie zabrakło
I dlaczego tak bardzo czegoś mi brak?
Długie smugi deszczu rozmywają wspomnienia
I tak zapatrzona w szary cień
Widzę, że nic już się nie zmienia.
Ciagle przeżywam poprzedni dzień,
Na nowo popełniam stare błędy,
Ciągle do czegoś dążę,
Ale nie wiem już którędy
I czy w ogóle zdążę.
CZYTASZ
A cup of words
PoesíaPatrzę z nostalgią przez grube szkło Na ten brudny, zakłamany świat I zastanawiam się kiedy mnie zabrakło I dlaczego tak bardzo czegoś mi brak? Długie smugi deszczu rozmywają wspomnienia I tak zapatrzona w szary cień Widzę, że nic już się nie zmien...
