"oh baby girl, you know we're gonna be legends.
i'm a king and you're a queen and we will stumble though heaven.
if there's a light at the end, it's just the sun in your eyes.
i know you wanna go to heaven but you're human tonight."
loki x aelia
not: sonunda lokiyi bolca görebileceğimiz bölümlere geçmiş bulunmaktayız.
________
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
________
"Aelia, yapabileceklerinin çok üstünde bir gücün var." dedi Wanda kaşlarını çatıp alnını karıştırırken. Bugün giydiği koyu kırmızı eşofman takımı ona çok yakışmıştı.
"Zaman taşı sayesinde," dedim saçlarımı at kuyruğu yapıp, yüzüme gelmesini engellerken. "Uzun yıllardır taşın güçleri beni de etkiliyor. Babam bunun taşın bana verdiği bir hediye olduğunu söyledi."
Wanda başını salladı ve "Ah anladım. Eh o zaman neler yapabiliyormuşsun görelim bakalım." dedi ve bana saldırmaya hazırlandı. Avuç içlerinde kızıla çalan bir büyü belirip onları art arda bana atmaya başladığında önümde bir kalkan yarattım ve tek elimle kalkanı sanki metalmiş gibi tutup diğer elimle bana karşı kullandığı büyüyü oluşturdum ve ona fırlattım. Gerçi küçük, tek bir topun ona karşı hiçbir etkisi olmamıştı.
Çünkü kalbim damarlarımın her bir zerresinde atarken hem kendimi korumam hem de karşılık vermem oldukça zordu. Daha doğrusu hiç savaşmamış biri için oldukça zordu. Scarlett Witch bunu çok kolaymış gibi gösteriyordu çünkü yıllardır güçlerini sürekli olarak geliştiriyor ve pratik yapıyordu. Ben de yıllardır çalışıyorum diye düşündüm içimden ama ne için çalışıyordum bilmiyordum. Wanda'nın ise bir amacı vardı. Benimse hiçbir şeyim yoktu. Eskiden. Fakat artık bir amacım ve sorumluluklarım vardı.
Bir haftadır Wanda ile çalışıyorduk fakat tek yaptığım şey, savunmaktı. Karşılık vermiyor, daha doğrusu vermeye korkuyordum. Çünkü kullandığım büyüler onunkilerle karşılaştırılınca oldukça sönük kalıyordu. Kendimi zorlamaya çalışıyordum fakat olmuyordu. Sanki içimde beni durduran bir şeyler vardı. Ve eğer bu böyle devam ederse Wanda'nın beni çalıştırmaktan vazgeçeceğinden korkuyordum.
Wanda üzerime beni devirecek ve kalkanımı kıracak bir büyü attığında sırtımın üzerine düştüm ve Wanda bir anda baş ucumda belirdi. Parmaklarının ucundan iplik kadar ince bir büyü çıkartıp birkaç sözcük fısıldadığında gözlerimin önünde bambaşka bir dünyanın kapıları aralandı.
Boşluktaydım. Etrafım tamamiyle karanlık kaplıydı. Bir saniye sonraysa parlak binlerce yıldız belirdi olduğum yerden çok uzakta bir yerlerde. Uzayda mıydım yani? "Caelia..." diye fısıldadı çok derinden gelen bir ses. Yalnızca ismimi söylemişti fakat kulağa ninni gelmişti. Göğsümde bir acı hissettiğimde bakışlarımı aşağı indirdim ve kalbimden sarı bir ışığın yayılmaya başladığını gördüm. Kaşlarım çatıldığındaysa ışığın beni bir yere doğru çekmeye başladığını anladım. "Sakin Lia, bu bir halusinasyon, birazdan bitecek." diye fısıldadım kendime ve sakin kalmaya çalıştım. Biraz sonra ayaklarım evrenin siyahlığından daha da siyah bir zemine ayak bastı. Ayaklarımın altında bir sürü ince ince yarık vardı, içlerine doğru baktığımdaysa kızıl alevlerle süslenmiş olduklarını gördüm. "Caelia..." dedi yine aynı ses.
