Unicode
မင်္ဂလာပွဲကျင်းပရာ ဟိုတယ်တွင်၊
သတို့သမီးနှင့် အရံများ ပြင်ဆင်နေဆဲ
ဖြစ်တာကြောင့်၊ လင်းညှို့ အောက်ခဏ
ဆင်းနေလိုက်သည်။
ထိုစဉ် ဟိုတယ်ဝန်း၏ ခပ်လှမ်းလှမ်း
တစ်နေရာတွင် ရပ်နေသော ၊ အသက်၅၀
ဝန်းကျင်ခန့် လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အဝတ်ခပ်နွမ်းနွမ်းနှင့် လင်းညှို့ဆီသို့
လျှောက်လာနေသော ထိုလူကို
အနီးကပ်မြင်လိုက်ရချိန်တွင်တော့
ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ... ။
ထိုသူအား ရှောင်ရန် ဟိုတယ်ထဲ ပြန်ဝင်မည်
အလုပ်၊
"ဟေး... လင်းညှို့လင်္ကာ..."
အနောက်မှ မိမိနာမည်ကိုခပ်ပေါ့ပေါ့အေးအေးပင်
ခေါ်လိုက်တာကြောင့် ဒေါသက ထောင်းခနဲ
ထွက်လာရသည်။
ထိုလူအား ဆွဲပြီး လူရှင်းတဲ့ ဟိုတယ်
အနောက်ဖက်သို့ ခေါ်လာလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ဘာလာလုပ်တာလဲ..?!!
ခင်ဗျား ဒီကို လာစရာ
ဘာအကြောင်းမှ မရှိတော့ဘူး....! "
ဒေါသတွေထွက်နေသော်လည်း၊အသံကို
မကျယ်မိအောင် ထိန်းရင်း ပြောနေမိတော့...၊
ထိုလူက ခပ်ဟဟ ရယ်ကာ..
"ငါ့မှာ ပိုက်ဆံ မရှိတော့ဘူး..၊
ငါ့ကို ပိုက်ဆံပေးဦး.....၊ "
"ဘာပြောတယ်..!!!
ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့၊ ဟိုအရင်ကတည်းက
သဘောတူညီမှု ရပြီးသား....၊
ခင်ဗျား ဒီကိစ္စမှာထပ်ပြီး မပါဝင်
မပက်သက်တော့ပါဘူးလို့ ဂတ်ိပေးပြီးသား...!
အခု ထွက်သွား!!!
တစ်ပြားမှ မပေးနိုင်ဘူး....."
ထိုသူ၏ မျက်နှာက အတော်လေး
တည်သွားကာ...
"ဒီနေ့ မင်းရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကိုအပျက်ခံချင်လို့လား..?၊
အပျက်ခံနိုင်ရင် လုပ်လေ....."
"တောက်..!!!"
လင်းညှို့ တောက်တစ်ချက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း
ခေါက်မိရင်း၊
"ခင်ဗျား ဘယ်လောက်လိုချင်တာလဲ..?၊
ရပြီးရင်ရော ပြန်မလာတော့ပါဘူးလို့
ခင်ဗျား ပြောနိုင်လား..?"
ထိုသူက ခပ်ထေ့ထေ့တစ်ချက်ပြုံးရင်း..
"ငါ အခု အကြွေးတွေနဲ့.....၊
ငါ့ကို သိန်း ၃၀၀ ပေး....၊ "
