FIRTINA

3. bölüm- O neydi?

Koray ile Masal  tesadüf adlı hikayede birbirlerine aşık olan bir çifttir. Masal hasta olduğunu öğrenince Koray'ın ona evlenme teklifi edeceği gün onu terk edip gider. Koray deli gibi onu ararken Ufuk'un planı sayesinde bir lokantada karşılaşırlar. Masal ondan kaçarken aklına gelen bir yalanla  abisini hiç tanımayan Koray'a abisini sevgilisi olarak tanıştırır. Ve olaylar bundan sonra gelişir arkadaşlar. tam olarak onların olayını anlamanız için burada anlatayım dedim. ama ilk önce tesadüf'ü okuyup bu hikayeme öyle başlayabilirsiniz. iyi okumalar...

KORAY’DAN

‘’Bir kar tanesi gibiydi gözlerimden düşüşün

Önce şaşkındım, sonra yıkılmış

Herkes böyle olmalı derken,

Bende sadece hayal kırıklığı vardı

Nefret ettim senden, iğrendim

Ama bir gün duyduğum şeyle yok oldum

Çünkü sen yoktun

Benden gittiğin gibi, bu dünyadan da gitmiştin

Ve o an anladım ki ikimizi de nefretimiz öldürmüştü’’

Bu sözler yankılanıyordu kulağımda. Kaybolmuştum . neredeydim bilmiyordum. Kayıptım , ruhum gibi bedenimde bilmediği bir yerde kaybolmuştum. Yürüyorum , ağaçların kuruyan ve sararmış olan yaprakları rüzgar ile uçuyordu. Soğuktu , ceketime sarılıp adımlarımı hızlandırdım. Sonra birden bir ses geldi.

‘’Koray!’’ diye yankılanan ses Masal’ın sesiydi. Endişe ile sesin geldiği yöne koştum. Ayağım bir yere takılınca yere düştüm. Soğuk toprağın kokusu burnumu sararken gül kokusu olduğunu fark ettim. Tıpkı Masal’ın kokusu gibiydi. Başımı kaldırdığımda gördüğüm şeyle kanım dondu. Mezar taşının üzerinde

RUHUNA FATİHA

MASAL   KARAHANLI

1991- 2014

Yazıyordu. Kalbime bir acı saplanırken gözlerimden yaşlar akıyordu. Kekeleyerek ‘’Ma…Masal!’’ dedim. Titreyen ellerimin üzerinde doğrulup mezar taşına dokunurken kanayan kalbimi, gözlerimden akan yaşları umursamadan ‘’MASALLLL!’’ diye haykırdım.

Birinin beni sarsması ile gözlerimi açtığımda endişeli gözleri ile Masal bana bakıyordu. Bir hızla doğrulup onu kollarım arasına aldım. Hala gözlerimden yaşlar akıyordu. Gördüğüm rüya o kadar gerçekçiydi ki ölüyordum neredeyse. Onsuz kalmak beni öldürecekken, rüyamda onun öldüğünü görmek benim canımı daha çok acıtmıştı.

‘’İyi misin?’’ dediğinde hala ona sımsıkı sarılıyordum. Kekeleyerek ‘’İ…İyiyim. :/’’ dedim. Korku bütün bedenimi sarmıştı. Yüreğime bıçaklar saplanıp geri çıkarılıyordu.

‘’Koray… ıııh… şey Koray canım acıyor. Çok sıkıyorsun.’’ Dediğinde ondan ayrılıp yüzüne masum bir çocuk gibi bakıyordum. Gözlerini benden kaçırıp sehpadan bardağa su koyup bana verdi. Suyu içtikten sonra derin derin nefes alıp yüzünü inceledim. Benden ne saklıyordu?

‘’Benden ne saklıyorsun?’’ dediğimde gözlerini benden kaçırıp kekeleyerek ‘’Ne… Ne saklayacakmışım canım. Hiçbir şey saklamıyorum.’’ Dedi. Solgun yüzünü inceleyip ‘’Neden geldin?’’ dedim. Güzel gözlerini bir saniyeliğe bana dönüp geri çekerken yutkundu. Birden ayağa kalkıp ‘’Şey… ııımm benim gitmem lazım.’’ Deyip kapıya doğru adım atarken koltuktan kalkıp ‘’Nereye gidiyorsun? Masal artık konuşmalıyız. Benden böyle kaçamazsın!’’ dedim. Bana çaresiz, üzgün gözleri ile dönüp ‘’Gitmeliyim. Çok yorgunum Koray. Ben birkaç eşyamı kaybettim. Onlar buradadır diye geldim.’’ Dedi. Yalan söylüyordu. Gözlerinden gayet belli oluyordu. İyi amada neden yalan söylüyordu?  Tekrar çıkışa yöneldiğinde koşup kolundan tuttum. Yüzünü bana dönerken kızgın bakışlarımı üzerine diktim.