Zoe

Part 3

Zoe
အပိုင်း (၃)
#ဇိုစပိုက်ကာ

“လဲ့လဲ့ လုပ်အုံးဟ...”
“ဘာလည်း...ဘာမွေ ပြန်ပလည်း..”
“..သိနေတယ်ဟ...”
ဇို ခုံမှာ ပစ်ထိုင်လိုက်တော့ လဲ့ရည် က သူ့ လက်သည်းနီ ပုလင်း မှောက်မှာ စိုးလို့ နေရာရွေ့လိုက်သေးသည်..။
“ပြော..ဘာလည်း..”
“အဝေးသင်ကို ကျူရှင်သင်ဖို့ဆိုရင် ဘာတွေတက်ထားရမလည်း.”
“ငါ က ဘယ်သိမလည်း....”
“မသိလို့မရဘူး စုံစမ်းပြီး အဆင်သင့်လုပ်ထားပေး..ဘွဲ့လက်မှတ် လိုတယ်ဆိုလည်းတစ်ခါတည်းရှာခဲ့လိုက်နော်...”
“ဘယ်လို...”
လဲ့ရည် က သူ့ ရဲ့ လက်သည်းနီ မခြောက်သေးတဲ့ လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးတွေကို ကော့ ပြီး ရင်ဘတ်ကိုဖိပြောသည်..။
“ဟဲ့ ဘွဲ့ လက်မှတ် အတု က အဖမ်းခံရမှာနော်..”
“ဟာ..နိုင်ငံတော် ပုန်ကန်မှု  မှ မဟုတ်တာ..”
ဇို ခုံပေါ် ခြေထောက်လှမ်းတင်ပြီး မှီချလိုက်ရင်း မေးငေါ့ ပြောလိုက်တော့  လဲ့ရည် က သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းရမ်းနေသည်..။
“B.Sc,B.Ed ဆိုလားဘာလား ငါလည်းမသိဘူး...”
“အား..ဘာတွေလည်း နင်လည်း ကျောင်းထွက်ထားတာ ငါလည်း ၁၀တန်းတောင် အောင်တာမဟုတ်ဘူး..ဘယ်က ဘွဲ့လက်မှတ်ရမလည်း..”
“သိဘူး အဲဒါ အဆင့်သင့် ပြင်ထား..”
“နိုး..”
လဲ့ရည် ဆီက ကျလာတဲ့ အငြင်းစကားကြောင့် ဇို မျက်မှောင်ကြုတ် ပြီး ခြေထောက် ပြန်ရုတ် လိုက်သည်..။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး ပြောတာလား..မလုပ်နိုင်ဘူး ပြောလိုက်တာလား...ရှင်းအောင်ပြော..”
လဲ့ရည် က မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ဇို ဆီကို အရည်လဲ့ နေတဲ့ မျက်၀န်းတွေနဲ့ တုန့်ပြန်လာသည်..။
“ငါ  စုံစမ်းကြည့်လိုက်မယ်..”
“အိုကေ...လဖ်ယူ..”
ဇို အလုပ်နားထားတာ ကြာပြီ....အရင် ဆိုင်ကို သွားဖို့ ပြင်ဆင်စရာ ရှိလို့ လဲ့ရည် ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ထ လာခဲ့လိုက်သည်..။
“ဘယ်တော့ လိုတာလည်း..”
“မနက်ဖြန်...”
ဇို အပေါ်ထပ် ရှပ် တစ်ထည် ကောက်၀တ်ပြီး အပြင်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်..။
“အယ်..ဇို ပြန်လာပြီလား..”
ဆိုင်ရောက်တာနဲ့ ကောင်တာ က စုဝေ က ဖုန်းနှိပ်ရင်း နှုတ်ဆက်သည်..။
“အမ်း..”
“မနွယ် ဘယ်မှာလည်း..”
“အထဲမှာ ထမင်းစားနေတယ်..”
ဇို အခန်းထဲ အထိ ၀င်သွားလိုက်တော့ မနွယ်က ထမင်းချိုင့်ရှေ့မှာ ချပြီး ဖုန်းနှိပ်နေသည်..။
တံခါးဖွင့် သံကြောင့် မော့ကြည့်ပြီး ဇို့ ကို တွေ့တာနဲ့ ပြုံးပြီး..
“ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်လည်း ကောင်လေး..”
မိန်းမ လုံး၀ မဆန်တဲ့ ဇို့ နဲ့ မိန်းမ ဆန်လွန်းသည့် မနွယ် က အဆင်ပြေသည်..။
“မကြာသေးဘူး..ဇို အလုပ်မလာနိုင်တော့ဘူး အဲဒါ လာပြောတာ.”
“အိုကေလေ...လုပ်ချင်တဲ့ အချိန် ပြန်လာပေါ့..”
“ဟုတ်ကဲ့..”စကားကို ရှည်ရှည်ဝေးဝေး များများစားစား မပြောတက်တဲ့ မနွယ်နဲ့ ဘ၀ကို စက္ကူတစ်စလို ပေါ့ပါးအောင်နေတက်တဲ့ ဇိုတို့ကတော့ အတွဲညီသော အလုပ်ရှင်နဲ့ အလုပ်သမား ဖြစ်နေရသည်..။
“မနွယ်..အကျီ င်္ ငှားအုံး..”
“အယ်..၀တ်တက်လို့လား..”
မနွယ်က ဖုန်းကို လက်ထဲက ချပြီး အတည်အတံ့ မေးတော့ ဇို ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး..
“မ၀တ်တက်လည်း တစ်ရက်တော့ ၀တ်ရမှာပဲ...”
“အင်းလေ..ယူသွား..ဒီမှာ အခန်းသော့...”
မနွယ် ပစ်ပေးလိုက်တဲ့ သော့တွဲ ကို ဖမ်းယူပြီး ဘေးက လှေကားကို တက်လာခဲ့လိုက်သည်...။
ဘီဒို တံခါးဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အကျီ င်္ ဂါ၀န် အတိုတွေကို ချိတ်ထားသည်..။
အကျီ င်္ ရွေးတာထက် တံဆိပ်ရွေးတာဆို ပိုမှန်မည်...။
ဘရန်းကောင်းကောင်း တွေ အများကြီးထဲကမှ ဇို လည်း ၀တ်နိုင်မဲ့ ဂါ၀န် တစ်ထည် ယူပြီး ကိုယ်မှာ ကပ်ကြည့်လိုက်သည်..။
ဇို့ စတိုင်လ် မဟုတ်တော့ ကိုးရိုးကားယား နိုင်မှန်းသိပေမဲ့ တစ်ရက်သာ...။
“ရပြီ ဒါယူသွားလို့ ဖြစ်လား..”
“ဟား...ဟား...၀တ်ပြရင် ကျေးဇူးတင်မိမှာ..”
“တော်ပါပြီ...”
“အေးလေ..ဒါဆို လိုက်ချောင်းကြည့်ရမှာပေါ့...”
မနွယ်က လက်ညိုးထောင်ပြီး ကြိမ်း လိုက်တော့ ဇို လက်ပြပြီး ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်..။
ဆိုင် အပြင်ရောက်တာနဲ့ ဖုန်း၀င်လာလို့ ကြည့်လိုက်တာ..လဲ့ရည် ..
“ပြော..”
“ရပြီ...ဘာတွေ ပြောင်းရမလည်း..”
“ငါ့နာမယ်ပဲပေါ့..”
“ဘောင်ထည့်မလား...”
“အိမ်မှာ ချိတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး...တစ်ချက်ကြည့်ဖို့ပဲ..”
“ဟွန်း...ပြီးရော...”
လဲ့ရည် က ဖုန်းချသွားတော့ ဇို ဖုန်းကို အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး လမ်းကူးဖို့ ပြင်လိုက်စဉ် တွေ့လိုက်ရတဲ့ ကား.တစ်စီးကြောင့် ခြေလှမ်းတွေ ရပ်တန့် ထားလိုက်သည်..။
မနက်ဖြန်မှ တွေ့ကြတာပေါ့...။
ဇို အကျီ င်္အိတ် ကိုင်ပြီး အိမ်ပြန်ရောက်တော့ လဲ့ရည် ကားက ပြန်ရောက်နေပြီ..။
တက္ကစီဆွဲတယ်ဆိုတာထက် ဇယား ရှာတာဆို ပိုမှန်လိမ့်မယ်..ရှုပ်ထားသမျှ ပြသာနာတွေ မနိုင်မနင်း ဖြစ်လာရင်တော့ ပွဲကြမ်းဖို့ ဇို့ ကို အကူအညီ တောင်းပြန်သည်...။
အပြန်အလှန်ပေါ့ မနစ်နာပါဘူးလေ...။
“ဘယ်လိုလည်း..”
“လှည့်အုံး...”
ဇို မျက်မှောင်ကြုတ် ပြီး တစ်ပတ်လှည့်ပြလိုက်တော့ လဲ့ရည် က ရယ်ပြီး..မျက်နှာပိုးသတ်ခါ..
“အိုကေပြီ..မျက်နှာလည်း ပါဖက်..”
“အင့် လိုအပ်တဲ့ဖိုင်..စာမေးပွဲ အောင်ပါစေ..”
လဲ့ရည် လှမ်းပေးတဲ့ဖိုင်တစ်ခုကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး..လက်ပြထွက်လာခဲ့လိုက်သည်..။
.
.
“တီတောင်..တီတောင်...”
ဒေါ်စိမ်းမြရည် နှုတ်ခမ်းတွန့်လိုက်ပြီး ခြံတံခါးသွားဖွင့်ပေးလိုက်သည်..။
“စာသင်ဖို့ဖုန်းဆက်ပြောထားတာ...”
“၀င်ပါ...”
ဒေါ်စိမ်းမြရည် အိမ်ထဲကို ဦးဆောင် ပြီးခေါ်လာပေမဲ့ သူ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို ခြုံငုံသုံးသပ် အမှတ်ပေးပြီးသွားပြီ...။
“ထိုင်ပါ.အုံး..”
လူကြီး တစ်ယောက် အလုပ်ရှင် တစ်ယောက်ကို အောက်ကျို့တဲ့ ပုံစံ မျိုး မဟုတ်ပဲ မျက်နှာက တည်တံ့လွန်းနေတော့ စိတ်ထဲ နည်းနည်းချဉ် မိလာသည်..။
“ဒီမှာ ဂိုက်လို မှန်း ဘယ်လို သိလည်း..”
“တစ်ယောက်ပြောတာ..”
“ဘယ်သူလည်း..”
“ကျွန်မ အရင် အလုပ်က ထွက်လာခဲ့ရတာ ပြောလို့ မဖြစ်ပါဘူး..”
“အော်..ဟိုဘက် က လူတွေ တော်တော် စိတ်ညစ်မှာပဲ ခုနောက်ပိုင်း ဂိုက်ဆရာမတွေ တော်တော် သစ္စာမဲ့လာတာပဲ..”
ဇို ကို ကြည့်ပြီး ဖဲ့ပြောလိုက်တာ သိနေပေမဲ့ ခေါင်းငုံ့ခံနေရင် မသေချာမရေရာ ဖြစ်လာနိုင်သည်..။
“အခုခေတ်မှာ သစ္စာက ငွေနောက်လိုက်နေပြီလေ..ကျွန်မ လက်ရှိ အလုပ်ထက် လခ ပိုရရင် ဘယ်လိုသစ္စာဖောက်မှု မျိုးမဆို လုပ်မိမှာပဲ..”
.ဒေါ်စိမိးမြရည် မျက်နှာ ပျက်သွားပြီးခါမှ ပြန်ပြင်လိုက်ရသည်...။
“ထားပါတော့လေ....အခု မင်းသင်ရမှာက နာမည်ကျော် မင်းသား အဲတော့ အနေအထိုင် အပြောအဆို က အစ ဂရုစိုက်ရမယ်..နောက်ပြီး သတင်းထွက်လို့ မရဘူး..”
“ကျွန်မ ကျောင်းသားက ကျောင်းသားပဲ အဆိုတော် သရုပ်ဆောင် ဘီလီယျံနာ ဆိုတာ မသတ်မှတ်ထားပါဘူး..အဲဒါကြောင့် အန်တီ ပြောတာတွေ ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး..”
“ကောင်းပါပြီ လခ အပြင် နေစား စရိတ်ငြိမ်းပါ အဆင်ပြေပါမလား..”
ဇို တစ်ချက်တွေဝေ သွားရသည်..ကိုယ်ဆွဲခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်ထဲမှာ ဒီအိမ်မှာ နေဖို့မပါ၀င်ပါ..။
“နေဖို့က အဆင်မပြေဘူး..”
“တို့တွေကလည်း သား အားတဲ့ အချိန် တိုက်ပြီး စာသင်နေရတာ..သူ ရဲ့ အလုပ်ကလည်း အမှန်မရှိဘူး..”
ဇို ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပဲ  ဦးနှောက်က အပြေးအလွှား အလုပ်လုပ်နေရသည်..။
“ကျွန်မ ညနေ အကြောင်းပြန်ပါမယ်...”
“အိုကေ..’
ဇို ဖိုင် ကို ကောက်ယူပြီး အိမ်ထဲက ပြန်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်..။
“ခဏ ..”
နောက်က ခပ်သွပ်သွပ်လိုက်လာတဲ့ ဒေါ်စိမ်းမြရည် ကို ဇို မကြည့်ပဲ ရပ်စောင့်နေလိုက်သည်..။
“မင်း နေဖို့ သေချာရင် လိုအပ်တာတွေ တစ်ခါတည်း ယူလာခဲ့ပါ..ခဏခဏ အပြင် ထွက်ခွင့် ရမှာ မဟုတ်ဘူး..”
“အမ်း..”
ရိုသေမှု မရှိတဲ့ တုန့်ပြန်မှု ကို  ဒေါ်စိမ်းမြရည် အလိုမကျစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်နေပေမဲ့ သူကတော့ ခြံတံခါး တွန်းဖွင့်ပြီး ထွက်သွားပြီလေ...။
“ဘယ်လို...သွားနေရမှာ ဟလား..”
“အမ်း..”
ဇို လက်ထဲက မလိုအပ်ပဲ ယူသွားခဲ့မိသည့်ဖိုင် ကို အမှိုက်တောင်းထဲ ပစ်ထည့်ခဲ့ပြီး မီးဖိုခန်းထဲ တန်း၀င်ခါ ရေခပ်သောက်လိုက်ရသည်..။
“နင် နဲ့ အဆင်ပြေပါ့မလား..”
“မသေချာဘူးလေ..ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမှ မလုပ်ရင် လည်း အလုပ် ရမှာ မဟုတ်ဘူး...”
“ဘာပဲ ပြောပြော မနွယ် ဆီမှာလောက် အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်..”
ဇို ပြုံးလိုက်ပြီး ခုံအောက်က အိတ်ကို ဆွဲထုတ် လိုက်သည်..။
“ဟူး...လောက မှာ ကျားတွေ အများကြီးနော်..ဇို...”
လဲ့ရည် သတိပေးတာ ကို ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ပြီး ဇို အ၀တ်အစားတွေ ထည့်လိုက်သည်..။
“အိုကေ သွားမှာပါ ခဏ တဖြုတ်ပါပဲ...”
ဇို အကျီ င်္ အ၀တ်အစားတွေ ထည့်နေတဲ့ ဘေးမှာ မျက်နှာ မကြည်မလင်နဲ့ ရပ်နေတဲ့ လဲ့ရည်ကြောင့် စိတ်ထဲ မသက်သာပါ..။
“နင် ညနက်ထိ လျှောက်မသွားနဲ့နော်..”
“အမ်းပါ...”
ဇို အ၀တ်အိတ်ကို ဇစ်ပိတ်ခါ ကုတင်ပေါ် ပစ်တင်လိုက်ပြီး..
“အမ်းပါ မလုပ်နဲ့ ငါပြန်လာစစ်လို့ အိမ်မှာ ပြန်မအိပ်ရင် သတ်ပြီနော်..”
“ကြောက်လိုက်တာ ယောင်္ကျား ရယ်...”
လဲ့ရည်က တစ်ကိုယ်လုံးကို တွန့်ပြတော့ ဇို မျက်ခုံးတွန့်ပြီး ပြုံးလိုက်ရသည်..။
“နင် က မနက်ကတည်းက ထွက်သွားပြီး ခုမှ အိမ်ပြန်လာတာ ...”
“မနက်က မနွယ်ဆီ ဂါ၀န် သွားပြန်ပေးတာ ပြန်မလွှတ်လို့..”
“အင်တာဗျူး ကို ဂါ၀န်လည်း ငှားသွားတာ ထိရောက်လို့လား..”
“အထင်မသေးနဲ့ ဂါ၀န်တံဆိပ်ကြောင့် မေးခွန်းတွေ များများ မထုတ်ရဲတာ...”
“ဟား..ဟား..ဇို ကတော့ စံပါပဲဟယ်..နင့်ရဲ့ အလုပ်သစ် အကြောင်းတွေလည်း အချိန်ရရင် ဖုန်းဆက်ပြီး သတင်းပေးနော်..”
ဇို ပခုံးတွန့် ပြပြီး အထုတ်ဆွဲခါ အိမ်ရှေ့ခန်းကို ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်...။
“ငါလိုက်ပို့မယ်...”
“ရတယ်..ငါ လုပ်စရာ ကျန်သေးတယ်..”
ဇို အိမ်က ထွက်လာပြီး  လမ်း၀ မှာ စောင့်နေတဲ့ အသက်ကြီးကြီး အမျိုး သမီးတစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်...။
ရန်သူ အကြောင်း သိအောင် စုံစမ်းဖို့ ဇို ရှာထားရတဲ့ သစ္စာဖောက် လူယုံ အမျိုးသမီးက လမ်းဘေး အသုပ်ဆိုင်မှာ ဇို့ ကို ထိုင်စောင့်နေသည်လေ...
“အန်တီက ဒေါ်စိမ်းမြရည်ဆီ မှာ အလုပ်လုပ်ဖူးလား...”
“အောင်မလေး..၁၅နှစ်ကျော်ကျော်တောင် လုပ်ခဲ့တာပါတော်..”
“ဒါဆို ဘာလို့ ဆက်မလုပ်တာလည်း..”
“ ရန်ရှာ ခံရတာလေ....သူ့သား ရိန်း နဲ့ ဆရာမ တစ်ယောက်လိုက်ပြေးပြီး အိမ်ကို ပြန်ခေါ်လာတယ်ပြီးတော့ မိန်းမ တစ်ယောက်နဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ပေးလိုက်တယ်လေ..အဲအချိန်ကျမှ အပြစ်မရှိပဲ အန်တီကို အလုပ်ဖြုတ်လိုက်တာပဲ...”
“ဒေါ်စိမ်းမြရည် က တော်တော် ရက်စက်တာပဲ..”
ဇို့ရဲ့ ရေလာမြောင်းတူး စကားကို နှုတ်ခမ်းမဲ့ပြီး ထောက်ခံခါ ခေါက်ဆွဲ ပန်းကန် ကို ဇွန်းနဲ့ နာနာ ခေါက်ရင်း..
“အောင်မလေး ရက်စက်တာမှ မပြောနဲ့ အမေချင်းလည်း ကိုယ်ချင်းမစာဘူး..ကောင်မလေးက ကိုယ်၀န် အရင့် အမာနဲ့ ပြန်သွားရတာလေ..ကလေးမွေးပြီး ပြန်လာမှာ စိုးလို့ နောက်က လိုက်ပြီး လုပ်ကြံခိုင်းလိုက်တာ ဟိုကောင်မလေး လည်း သေပြီလေ..သူ ၀ဋ်ခံရမှာ ကြည့်နေပါ...”
ဇို စကားပြောသံနားထောင်ရင်း စိတ်ပျက်လာမိသည်..။
ဘာလို့များသစ္စာဖောက် တစ်ယောက်ဆီက လူတစ်ယောက် အကြောင်း စုံစမ်းမိပါလိမ့် တော်တော်တုံးတဲ့ ဇို..
သူ့ဆီကြားရမှာ မကောင်းတာမှန်သမျှလို့ ထင်ခဲ့တာ အခုတော့ အပိုတွေ ထည့်ထားတဲ့ လုပ်ဇာတ်တစ်ခုက ဘယ်မှာ လာပြီး အသုံး၀င်ပ့ါမလည်း...။
ဇို  မုန့် သုံးပွဲဖိုး ရှင်းပေးခဲ့ပြီး..လမ်းခွဲလိုက်ရသည်..ဒါတောင် ဒေါ် စိမ်းမြရည် မကောင်းကြောင်းတွေ သူ့မှာပြောဖို့ တပုံတပင် ကျန်သေးကြောင်း အချိန်မရွေးလာမေးပြီး သက်သေပါလိုက်ပေးမဲ့ အကြောင်း ကတိပေးနေသည်..။
တော်ပါပြီ..လုပ်ကြံဇာတ်တွေ မလိုပါဘူး...။
“တီ.တောင်..”
ညနေ ၆နာရီ နေရောင်ပျောက်စမှာ ဒီအိမ်ထဲ ၀င်တော့မယ်ဆိုတဲ့ အသိက ဒေါသနဲ့ အမုန်းတရားဆတူ ဖြစ်ပေါ်စေသည်..။
“စောသားပဲ..”
ဇို အိတ်ယူပြီး ခြံထဲ ၀င်လာခဲ့လိုက်တော့ ခြံဘေးမှာ လူတစ်ယောက် အပင်တွေ ရေဖြန်းနေသည်..။
“သားက တော့ ပြန်မရောက်သေးဘူး..၇နာရီ ပြန်ရောက်မယ် ပြောတယ်..၈နာရီလောက် မှ မိတ်ဆက်ပေးမယ်.ဒီက ဆရာမ လည်း နားလို့ရတာပေါ့...”
“ကျွန်မ နာမည် ဇိုပါ...”
“သိပါတယ်...”
“နေဖို့ အခန်းက အောက်ထပ်မှာ ..” ဇို စကားဆုံးအောင်ပြောခွင့် မပေးပဲ..
“ကျွန်မ အပေါ်ထပ်မှာနေပါမယ်..ကျောင်းသားလည်း အပေါ်ထပ်မှာ မလား..အနီးကပ်ဆို ပိုကောင်းပါတယ်..ပြီးတော့ တစ်ခါတည်း မှာထားပါရစေ..ကျွန်မ စာသင်ရင် မယုံသလို မသင်္ကာ သလို မလုပ်ဖို့ပါ..လူကို ယုံလို့ အိမ်ဦးခန်း စာသင်ခိုင့်းပြီင်္းမှ လာရပ်လိုက်..စောင့်ကြည့်လိုက်က ကျွန်မကော ကျောင်းသားရော အဆင်မပြေနိုင်ဘူး..အန်တီ လေ့လာသင့်တာ သိပါတယ်..အဲဒါကြောင့် တစ်ပတ်တော့ စောင့်ကြည့်ပေးပါ..နောက်ပိုင်းတော့ ကျွန်မ စာသင်ရင် လွှတ်ထားပါ...”
ဒေါ်စိမ်းမြ အံသြလွန်းလို့ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ရသည်..။တစ်သက်မှာ ဂိုက်ပေါင်း များစွာတွေ့ခဲ့ဖူးပါတယ်..အခုတော့ လခ ယူပြီး အမိန့် ပြန်ပေးတဲ့ ဆရာမ ကို ထူးဆန်း လွန်းနေသည်.ပြောဆို ပြတ်သားပြီး မာန ကြီးသူက ပိုစိတ်ချရပါတယ်လို့ တွေးရင်...
“ဒေါ်ညို ဆရာမ ကို အပေါ်ထပ် အခန်းလွတ် ကို ပို့ပေးလိုက်ပါ...”
ဒေါ်ညို က အိတ်ကိုကောက်တော့လည်း သူမ ကိုယ်တိုင်ပဲ ဆွဲယူပြီး အပေါ်လှေကားတွေကို တက်သွားတာ ဒေါ်ညို က နောက်မှာ ကျန်နေခဲ့သည်..။
“ဒီအခန်းလား အန်တီ..”
“ဟုတ်တယ်..ဆရာမ..”
“ကျွန်မ ကို ဇို လို့ပဲ ခေါ်ပေးပါ..”
“ဟုတ်ကဲ့ ဇို..ဒီဘက်ပါ...’
အထုတ်ချပြီး  သော့ဖွင့်ပေးတော့ ဇို အထုတ်တွေ အခန်းထဲ ထည့်လိုက်သည်...။
“ဆရာမ ..အဲ..ဇို..ထမင်းစားတော့မလား..”
“ဇို့ ကို မနက်မုန့် ၆ နာရီ နေ့လည်စာ ၁၂ နာရီ ညစာ ၆နာရီ စီစဉ်ပေးလို့ ရမလား..”
“အယ်..ဟို...ဟုတ်...”
“မနက်မုန့် မရလည်း ထမင်းကြမ်းပဲ ရတယ်..”
“ ...ဟုတ်ကဲ့...”
ဒေါ်စိမ်းမြရည် လှေကားက ရပ်နားထောင်ပြီး ပြန်ဆင်းလာခဲ့လိုက်သည်..။စောင့်ကြည့်တာ မကြိုက်ဘူးတဲ့လေ...ညီမလေး များ လွတ်လိုက်တာလား..အရည်အချင်း ရှိမဲ့ ပုံပါပဲ...။
.
“သား ပြန်ရောက်ပြီပဲ..ခဏနားပြီး စာသင်ရမယ်နော်...”
“အား...နောက်နေ့မှ...”
“မရဘူး..သားစာ မလုပ်တာ တစ်ပတ်ကျော်နေပြီ...”
ပူး လှေကားတွေကို လေးကန်စွာ တက်နေချိန်..
“မြန်မြန်...”
နောက်ကအော်လိုက်တဲ့ မာမီ့ အသံကြောင့် ပြေးတက်လာခဲ့လိုက်သည်...။
“ဒေါ်ညို သားစားဖို့ အလွယ် တစ်ခုခု လုပ်ပေးလိုက်..စာကြည့်ရင်း စားပါစေ...”
“ဟုတ်ကဲ့..”
သား မှာ အားလုံးကို လွယ်လွယ် နားထောင်ပေမဲ့ စာ အကြောင်း ကြားတာနဲ့ ရန်သူကြီးလိုမျိုး ရှောင်ပြေးဖို့ ချည်းသာတွေးတက်သည်..။
“ဇို..သားကို ဘယ်မှာ စာပြမလည်း..”
ဇို ရင်ထဲ ထိတ်သွားပေမဲ့ သတိမထားမိအောင် မျက်နှာ ပြင်လိုက်ပြီး...
“ဒီရက်ပိုင်းတော့ အောက်ထပ် ဧည့်ခန်းမှာပဲ စီစဉ်ပေးပါ..ဒါမှ အန်တီတို့လည်း စောင့်ကြည့်လို့ အဆင်ပြေမှာမလား..”
ဒေါ်စိမ်းမြရည် ကိုယ်လိပ်ပြာ ကိုယ် မလုံဖြစ်ရသည်..တကယ်လည်း စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးဖို့ ဒေါ်ညို နဲ့ ဦးရန်ဝေး ကို သေချာ မှာ ထားပြီးသား.ဒီ မိန်းကလေး .မိန်းမ မာန ရှိတာလား ပညာမာန ရှိတာလား  မသိပေမဲ့ ဒေါ် စိမ်းမြရည် သားကို စိတ်ချသွားရပြီ...။
“...အောက်ထပ်မှာပဲ စီစဉ်ခိုင်းထားမယ်.. ည  ၈နာရီ အဆင့်သင့် စောင့်နေပါလိမ့်မယ်..”
အခန်းတံခါးကို ပြန်စေ့ ပေးခဲ့ပြီး ၀ရန်တာ နဲ့ ဆက်နေတဲ့ သား အခန်းတံခါး ကို သွားခေါက်ပြီး သတိပေးခဲ့ရသေးသည်..။
“သား လာ..”
မာမီ က ဆိုဖာပေါ် ထိုင်နေပြီး ဘေးက စာကြည့်စားပွဲ မှာ ခုံနှစ်ခုံ ချထားတော့ ပူး စိတ်ပျက်ပေမဲ့ အပြုံး တစ်ခုတင်ရင်း ဆက်ဆင်းလာရသည်..။
အရင်က ဆို ပူး အခန်းထဲမှာ စာသင်နေကြပါ..ဘာလို့ အခုမှ အောက်မှာ စီစဉ်ရတာလည်း မသိသေးပေမဲ့ ကျူရှင် ဆရာ အသစ်ကို အားနာမိသည်..။
“စာတွေ မေ့နေပြီမလား..”
ပူး နှာခေါင်းရှုံ့ ပြီး ကလေး တစ်ယောက် အမူအယာ ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်..။
“မာမီ ပြောသားပဲ သား အချိန်ရရင် စာမလုပ်ပဲ ဖုန်းချည်း နှိပ်နေတာကိုး...”
မာမီက မျက်စချီ ပြီး သတ်ိပေးတော့ ပူးခေါင်းရမ်းရင်း..
“စာကြည့်လည်း ခေါင်းထဲမရောက်ဘူး..မာမီ..”
“အေးပေါ့လေ..”
မာမီ အပြောရပ်သွားအောင် လက်ထဲ ပါလာတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖွင့်ပြီး မြင်နေပေမဲ့ မတွေ့ရတဲ့ စာတွေကို ထိုင်ကြည့်နေလိုက်သည်..။
ဇို လှေကားက ဆင်းလာချိန် စိတ်ထဲ နည်းနည်းလန့်ချင်သလိုလို ဖြစ်လာပေမဲ့ မီကိုးလ် မျက်နှာလေး ပြန်မြင်ယောင်မိတော့ ဒေါသကြောင့် ကြောက်စိတ်တွေ လွင့်ပါး သွားရတော့သည်..။
ခြေလှမ်းသွပ်သွပ်နဲ့ လျှောက်လာပြီး စားပွဲက ဘေးတိုက် ခုံလွှတ်မှာ ၀င်ထိုင်လိုက်ချိန်. ဘောပင်ကို လှည့်ရင်းမော့ကြည့်လာတဲ့ သူက အံသြသလို မျက်လုံးဝိုင်းပြီး နှုတ်ခမ်းတစ်စုံ က တစ်ခုခု ပြောတော့မလို့ ပွင့်ဟ လာသည်..။
ဇို ပြောခွင့် မပေးပဲ စာအုပ်တစ်အုပ် ဆွဲယူပြီး အကြမ်းပတမ်းပုံစံ မဟုတ်ပေမဲ့ ခပ်သွပ်သွပ် လှန်ပစ်လိုက်သည်..။
ဇို လက်ဖျားတွေ ချွေးစို့လာရပြီး စာလုံးတွေက ကခုန်နေသလိုလို...
တစ်ခုမှလည်း နားမလည် တခြားကမ္ဘာက လာတဲ့ ဂြိုလ်သားစာတွေများလား...။
“အဟမ်း...အချိန်ညှိ ပေးရုံပဲ မလား အန်တီ..”
နောက်က မျက်တောင်မခတ်ပဲ အကဲခတ်နေသည့် ဒေါ်စိမ်းမြရည်ကို  ကျောခိုင်းလျက်သား အနေအထားနဲ့ပဲ လှမ်းမေးလိုက်သည်..။
“ဟုတ်ပါတယ်..သူ့ဆရာက တောင်ကြီးသွားလို့ နောက်သုံးရက်နေရင် ပြန်ရောက်ပါပြီ..အခုရက်ပိုင်းလေး တော့ ဂရုစိုက်ပေးပါ..”
“သားကို အလုပ်တွေကြောင့် အဝေးသင်ပဲ တက်ခိုင်းထားရပေမဲ့ ပညာရေးမှာ ထူးချွန်စေချင်တယ်လေ.”
ဇို ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ဘေးက ဓားစာခံလေးဆီ အကြည့်ပို့လိုက်တော့ မျက်လုံးဝိုင်းတွေနဲ့ ကြည့်နေဆဲ..ဘယ်လိုလေးလည်း....။
သူ့ မသိစိတ်က စွဲလမ်းမိတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်က သူ့ ရှေ့မှာ ရောက်လာတာ ဘယ်ယုံနိုင်ပါ့မလည်း..သူသိပ်ကြောက်ရတဲ့ အမေရှေ့မှာတင် သူနဲ့ ထိုင်နေတဲ့ မိန်းကလေးကို သိချင်စိတ်တွေ နဲ့ စောင့်ကြည့်နေတာ...ယုန်လေး တစ်ကောင်ရဲ့ စပ်စုချင်သော်လည်း ကြောက်ရွံနေသည့် မျက်လုံးမျိုးတွေ...။
မဂ္ဂဇင်း မှာ သူဖြေဖူးထားသည့် အမေ က သူ့အတွက် ဒုတိယ ဘုရားသခင်ဆိုတာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း လက်ခံလိုက်ရသည်..။
ဇို ရွေ့တဲ့ အကွက်တိုင်း ၀င်လာတာ အဖြစ်အပျက်တွေက စာမေးပွဲ တစ်ခုဆို အောင်ဖို့ သေချာနေပါပြီ..။
“ကောင်လေး မင်း ဆရာ ဘယ်လိုသင်လည်း ငါ မသိဘူး..ဒီတော့ ဒီနေ့တော့ ငါ့ ပုံစံ အတိုင်း သင်မယ်..”
ပူး မယုံကြည်နိုင်သေးပဲ ခေါင်းအလျင်အမြန်ညိတ်လိုက်ချိန် သူမ က လက်ထဲက ဖုန်းကိုယူပြီး ကြည့်နေသည်..ပြီးနောက် တစ်ခုခု နှိပ်ခါ..။
“ကြည့်ပြီး အာရုံစိုက်နားထောင်ပါ..သဘောမပေါက်ရင် ပြန်မေးပါ..”
“ဟုတ်ကဲ့..”
ပူး ခေါင်းညိတ်ခါ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖုန်းကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး သူမနဲ့ မျက်လုံးချင်းဆုံ မဲ့ အချိန်ကို စက္ကန့်ပိုင်းလောက် စောင့်ခဲ့ပေမဲ့ မရလိုက်ပါ..။
ဒေါ်စိမ်းမြရည် စောင့်ကြည့်နေတာ ၁၅မိနစ် ကျော်လာပြီ စိတ်လည်း မရှည်ချင်တော့သလို..တစ်ခုခု ပြောချင်လို့ ပါးစပ်ကလည်း တပြင်ပြင် ဖြစ်နေရသည်..။
မတွေ့ဖူး မကြုံဖူးသည့် ဆန်းလွန်းသည့်ဆရာမ..
သင်တန်းတစ်ခု က ပို့ချချက် ဗီဒီယို ဖိုင် ကို ဖွင့်ပြထားပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ မေးထောက်ထိုင်လိုက် ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်နဲ့ အလုပ်များနေတာ..သားဖြစ်သူ ကလည်း ဖုန်းကိုသာ မျက်လုံးမခွါပဲ ကြည့်နေရသည်..။
ဒီလိုဆိုရင် ဘာလို့ ဂိုက်လိုမလည်း..ပိုက်ဆံကုန်ခံပြီးခေါ်လိုက်ကတည်းက အနီးကပ်သင်ပြပေးစေချင်လို့ဆိုတာ ဆရာမတိုင်းတော့ သိပါသည်..သူ့ကျမှ...။
“အန်တီ အဆင်မပြေဘူးနဲ့ တူတယ်..”
ကျောခိုင်းထိုင်နေတာတောင် သိနေတဲ့ မိန်းမကို ဒေါ်စိမ်းမြရည် သြချမိတော့မည်...။
“ဟုတ်တယ်..ဒီလိုမျိုး သင်တာဆိုရင်တော့ မင်းကို ဘယ်လိုမလည်း .”
“ဟုတ်ပါတယ်..ဒီ သင်တန်းဆရာ က တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာ ဆိုရင်တောင် လူ နည်းနည်း ပဲ လက်ခံတာ..စာတမ်းတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်ရေးခိုင်းပြီး မရေးတက်မချင်းလည်း သင်ပေးနိုင်တယ်..
သင်ပြပုံက ရိုးရိုးနဲ့ လွယ်ကူပြီး စာတကယ်တက်အောင်သင်ပေးတာ..ပညာတက်အောင်ပေါ့လေ..သူ့သင်တန်းအတွက် တစ်နှစ်ကြိုယူထားရတာ..ကျူရှင်ခလည်း  ၃ဆ ပိုပေးရတယ်..ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ဇို သင်ရမဲ့ ကျောင်းသားကိုလည်း တကယ်စာတက်စေချင်လို့ပါ..သူ့မှာ မိန်းဆရာလည်း ရှိနေတော့ နားမရှုပ်စေချင်လို့ပါ..ကောင်လေး နားမလည် အပိုင်းတွေကို ရှင်းပြနိုင်ပါတယ်..ဒါပေမဲ့ ဆရာလောက် အသင်အပြတော့ မကောင်းဘူး..ဒါကြောင့် နားမလည်တာ မေးဖို့ ပြောထားပြီးသားပါ..”
ဒေါ်စိမ်းမြရည် နားထောင်နေသော်လည်း ဘ၀င်သိပ်မတွေ့လှပါ..သူက သင်တန်းဆရာ ဗီဒီယို ဖိုင်ကို ပြန်ရောင်းစားသလို ဖြစ်မနေဘူးလား..။
“ဇို ကတော့ ဒီပုံစံ အတိုင်းပဲ သင်တက်ပါတယ်..ဇို့ အချိန်လည်း မဖြုန်းချင်သလို ကောင်လေးလည်း စာကျက်ချိန်လျော့မှာစိုးတယ်..အန်တီ သဘောမတွေ့ရင် ကမ်စယ်လုပ်လိုက်ပါ..လခ ပြန်ပေးပါမယ်..”
ဒေါ်စိမ်းမြရည် စဉ်းစားသလို တစ်ချက်တွေဝေသွားပြီး သားဖြစ်သူဆီကို အကြည့်ရောက်တော့ မျက်နှာငယ်နဲ့ လှမ်းကြည့်နေသည်..။
“မမစိမ်းက ပူးကို အရမ်းကြပ်တာပဲကွာ..ရိန်း မှားတာကို ရှင်းပြတာနဲ့ တန်းသိတက်တဲ့ ကလေးပါ..မမစိမ်းလုပ်နေပုံက လူငယ်တစ်ယောက်ကို ဆက်ဆံပုံမျိုးမဟုတ်ဘူးနော်..လမ်းလျှောက်မဲ့ အရွယ် ကလေးကို ချောလဲမှာစိုးလို့  ချီထားမယ်ဆို လမ်းမလျှောက်တက်တဲ့ ကလေးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..လူငယ်ဆိုတာ အစကတည်းက အရိုင်းစိတ်လေးတွေက ရှိရဲ့နဲ့ သူ့လို နာမယ်ကျော်တစ်ယောက်က သူစိမ်းတရံရှေ့မှာ မျက်နှာ ငယ်ရပါများလာရင် နာသွားပါအုံးမယ် မမရယ်..တဲ့..”
ညီမ ဖြစ်သူရဲ့ သတိပေးစကားကို ပြန်ကြားယောင်ရင်း ဒေါ်စိမ်းမြရည် သက်ပြင်းခိုးချပြီ...
“သား အဆင်ပြေရဲ့လား..”
“..ဆရာအုန်း..ရှင်းပြသလိုပဲ နားလည် လွယ်ပါတယ်...”
စာသင်ရတဲ့ လူ အဆင်ပြေဖို့သာ အဓိက ကိုယ်က ဘေးထိုင် ဘုပြောပြီး ဝေဖန်မိတာ အားနာသွားပြီး.
“ဆောဒီးပါ..ဇို သားက ဒီလို အဆင်ပြေတယ်ဆို ဒီလိုပဲသင်ပေးပါ..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..အန်တီ နားလည်မှုလွဲ ပြီး ပြောခဲ့တာ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့..”
“ရပါတယ်..”
ဇို နှုတ်ခမ်းတွန့်ပြုံးရင်း ရှေ့မှာ ခေါင်းစိုက်ပြီး ဖုန်းကြည့်နေတဲ့ ကောင်လေးကို စိုက်ကြည့်နေပေမဲ့ သူကတော့ ခေါင်းမော့မလာပါဘူး..
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်တောင်တော့ ကျော်ပြီးသွားပြီ...။
……………………………

အရေးအသားမကောင်းလည်း
ဖတ်ပေးလို့ ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ် နော်
Love u all ❤
#စပိုက်ကာ