A wattpader's life(completed)

Chapter 12

Celestine's POV

"Chin up nak, ang ganda mo kaya. Hindi dapat kinakahiya ang ganyang mukha" pag papalakas ng loob sa akin ni mommy. As if interesado akong pumunta. Wala kase akong choice eh. Na cu curious na ako. Nakasuot ako ngayon ng isang floral above the knee dress at tinernuhan ng black stilettos. Inalalayan na ako ni mommy na sumakay sa kotse at nag drive na siya papuntang mansion ng mga hudson. Pamilyar ang apelyidong iyan na hindi ko alam kung saan ko narinig. Ilang minuto ang lumipas at natanaw ko na ang napakalaking gate ng mga hudson at may nakasulat na Hudson's residence na kulay ginto. Uso talaga ginto eh no? Kusa itong bumukas ng may scanner na nag scan sa mismong sasakyan namin. Tuluyan na kaming nakapasok at bumaba na ng kotse. Sinalubong naman kami ng babaeng nakita ko kahapon.

"Fatima! I'm glad you made it". bati ng babae. "Sure. Hindi ko papalampasin ito, leanna. Asan na nga pala ang anak mo?" Takang tanong ni mommy. "Oh. He's inside." Bigla namang lumipat ang tingin ng babae sakin. "Oh fatima, eto na ba ang dalaga mo?" Tanong ng leanna daw. "Uh oo kumare," sagot naman ni mommy at kapwa na sila nakangiti.
"Bagay na bagay ka sa anak ko iha. Lumaki kang napakagandang dalaga" sabi ng babae at bahagya pang hinaplos ang mukha ko. "Salamat po," naiilang kong sagot. "Tawagin mo nalang akong tita leanna, ija. Huwag kang mahiya. By the way. Let's get inside. Masiyadong mainit rito sa labas." Pag aaya sa min ni tita leanna. Sumunod kami ni mommy sa kanya at bumungad naman samin ang magarbong desenyo sa bawat sulok ng bahay. Nakahilera ang mga katulong sa magkabilang gilid namin at sabay sabay pa silang nag bow. Wow! Ang gara naman. Hindi ko maiwasang hindi humanga sa mga nakikita.

Ng makarating na kami sa dining area, bigla naman kaming nakarinig ng yapak mula sa second floor pababa sa hagdan. "Nak, dalian mo. Nandito na ang mga bisita." Pagtawag ni tita leanna sa kung sinong parating. Di nagtagal ay nakarating din dito ang lalaki. Unti unti akong lumingon sa kinaroroonan nito. "Chase!?" Gulat na sabi ko. Napangiti naman ito at naglabasan ang dimple sa magkabila niyang pinsgi. "Oh iha. Sabi naman sa iyo bagay kayo eh." Pang aasar ni tita leanna sa amin. "Let's just eat mom, and don't make her feel uncomfortable" seryosong pagpigil ni Asher sa mommy niya. Pinagmasdan ko siya at bigla namang kumabog ng malakas ang dibdib ko. Mas lalo pang dumagdag sa kaguwapuhan niya ang suot niyang black pants na bumagay sa suot niyang stripes na polo. Nagsimula na kaming kumain. " so kailan pa kayo nagkakilala?" Pag uusisa ni tita leanna. Nakinig lang si mom sa isasagot namin. " week ago." Maikling sagot ni chase sa mommy niya. "Ahh nag uusap naman kayo?" Tanong naman ni mommy. "Yes tita. Pag may pagkakataon" magalang na sagot ng katabi ko. Hindi ko naman maiwasang tignan siya sa gilid ng mga mata ko. Hindi ako makakain ng maayos dahil sa kanya. Ilang minuto din kaming ginisa sa mga tanong ng mga magulang namin. Wala daw si tito Steve dahil may biglaang business trip. Kaya na curious uli ako kung ano ang itsura niya o kung mabait ba siya?

Nang tapos na kaming kumain, ibinilin ako ni tita leanna kay Chase na i to tour daw ako. Sila naman daw ni mommy ang magba bonding dahil hindi na daw sila masiyadong nakakalabas dahil sa kanya kaniya nilang business. Mag kaibigan na pala sila dati pa ayon sa kuwento sa akin ni chase habang nakaupo kami ngayon at nakasilong sa puno ng narra at nakatanaw sa ilog. "The first time mom told me about the marriage, I rejected it. But now that I already know the person behind the name 'Celestine'." Tumingin siya sa akin. "I already want to thank mom for having A bestfriend with a Beautiful daughter" sinsero niyang saad habang nakatingin pa sa mga mata ko. Muli kong naramdaman ang pag kabog ng dibdib ko at pag wawala ng mga kung anong nilalang sa tiyan ko. Namula naman ako dahil sa narinig. "You're cute when you're like that" i heard him chuckle. Nagtaka naman ako "huh?" "I said, you're cute when you are blushing" ulit pa niya at pinisil ang pisngi ko. "I did not" deny ko naman at nag iwas ng tingin. Tumawa lang siya. Totoo ba ang narinig ko? Palagi nalang kaya akong kiligin para mamula ako at mag blush. Lah? Ano bang sinasabi ko? "They called this river, the river of hope."pag umpisa ni Asher sa kwento niya. Nakinig lang ako. "There was a Mother who lost her baby, she went to different places searching for her lost infant with a birthmark on his left arm. Then she came here in this place, In this exact tree to rest. But then, she heard a baby crying nearby. She slowly opened her eyes and saw a baby on this river that was placed in a basket." Tinignan ko siya at nakita ko naman siyang nag iwas ng tingin at itinuon nalang ang paningin sa ilog. "She opened the basket and saw a baby with a birthmark on his left arm. That's the day she found her baby. Sooner, the villagers named this river, the river of hope" pagtatapos niya sa kwento.

Nagandahan naman ako sa kuwento ni chase. "Talaga? Ang ganda naman ng story." Pagpuri ko sa alamat na kinuwento niya. "Yeah. If I feel lonely or depressed I came here to reminisce the legend of this river." Sabi pa niya. "I would like you to know this place. I brought you here, for you to know that this place is special. For you to know that you are important to me." Hinawakan niya ang kamay ko at pinagsalikop ang mga ito. "I can't hold it any longer." Nanginginig niyang sabi. " celes, will you accept me? Will you accept my heart? Will you" amin niya ng nakatitig pa sa mga mata ko. "Can I court you Celes? Can you be my life?" Naluha naman ako sa tanong niya. Di ko ine expect yung tanong niya. Napaiyak ako sa saya. Sino ba ako para tumanggi? "Yes." Sagot ko sa tanong niya. Bigla naman siyang napangiti at nag unahan ng tumulo ang mga butil ng luha sa mga mata niya. I can see the happiness in his grayish eyes. "Thank you." Sabi niya. And with that i found myself hugging him back.

Author's note:// picture by kellansworld ig account.