A wattpader's life(completed)

Chapter 14

                              Celestine's POV

Nandito na kami ngayon sa classroom at nakikinig sa guro. Bait namin diba? Pero akala niyo lang iyon. Hahah. Nagwa wattpad kaya ako habang may teacher sa harap. Kilig na kilig na ako sa binabasa kong story ng may biglang sumigaw. "Ano yan? Cellphone!?" Pasigaw na tanong ng higad na parang ngayon lang nakakita ng cellphone. Napatingin naman ang teacher na nasa harap sa akin. "Ms Peyton, linisin mo ang buong third floor now!" Galit na utos sakin. "Yes Ms." nakayukong sagot ko. Napangisi naman ng pang asar ang tilapiang higad. Buset!

Dumiretso na ako sa first floor para humiram ng cleaning materials sa janitor room. Pagkarating ko doon, sinabi ko agad sa guard ang kailangan ko at binigay din ang mga kailangan ko. "Thank you po." Pagpapasalamat ko sa guard. "Geh ineng, minsan kase huwag ka ng gumawa ng ikapapahamak mo." Pangangaral sa akin ng guard. Tinanguan ko na lang siya bilang sagot. Naglakad na ako paakyat. Patungong third floor. Ng makarating na ako don, sinimulan ko ng maglinis. Nasa kalagitnaan na ako ng paglilinis ng may biglang humablot sa hawak kong walis. Agad naman akong napatingin kay Chase. "Oh anong ginagawa mo?" Takang tanong ko sa kanya.

"Tinutulungan ka." Sagot naman niya ng nakakunot ang noo. Tinignan ko naman siyang mag walis at napangiti ako at nagpigil ng tawa. Pano ba naman kase, dalawang kamay ginagamit niya sa paghawak ng walis tambo. Pffft halata mong di alam maglinis eh. Tsk tsk. Bakit nga ba dito siya nag-aral. Inagaw ko ang walis tambo sa kanya at agad naman siyang napakunot noo. "You're doing it wrong" pagsuway ko pa sa kanya. Napakamot nalang siya sa batok at tumikhim. "Sorry, I'm just Tryi'nna help you." Bigla namang bumilis ang tibok ng puso ko. Sa loob loob ko, sinusuway ko na ito. Simpleng bagay palang yun dapat hindi ganto kalala. Pagpapaalala ko sa sarili ko, Pero wala paring epekto. "It's okay.hindi mo na kailangang pilitin." Sagot ko sa kanya. Ako naman ngayon ang napakunot ang noo dahil sa pagtataka. "Why are you here?" Tanong ko sa kanya. Napanguso naman siya sa tanong ko. "Tell me baby if you don't want me here." Nagtatampong saad niya. Hindi ko na mapigilan ang tawa ko at kinurot ko ang pisngi niya. "Aww. You're hurting me baby, stop it" again, for the second time, he called me baby which make my heart beats faster than I thought. "Asher, please just answer my question" taas kilay kong utos. "I'm just thirsty. So I came here to buy water. But then I saw you." Nakapamulsang pagsagot niya. "Okay" kibit balikat kong saad at nagpatuloy na sa paglilinis. " Drop it. damn it baby! Ako na ang bahala sa teacher na iyon." Napasabunot siya sa buhok niya habang nakatingin sa akin. Napalunok naman ako sa naging reaction niya. "Bakit ba baby ka ng baby sa akin eh hindi pa naman tayo?" Sagot ko sa kanya . Nagulat ako sa sinabi ko. Okay narin iyon para matahimik na ang puso ko at para narin hindi ako madistract sa paglilinis. Nakita ko naman ang disappointment sa mukha niya. Then he frowned . "Yeah right, wala palang tayo. Bakit nga ba ako nag aalala sayo?" Sabi niya at may tumulo ng luha sa mga mata niya. "So-." Mag so sorry na sana ako ng bigla siyang tumalikod at naglakad palayo.

And with that, it proves me that words can kill someone's heart. Sorry baby. Sabi ko nalang sa isipan ko at pinunasan ko na ang luhang tumulo mula sa mga mata ko na ngayon ay nag uunahan na sa pag agos. I wish i could be your heart's medicine.