A wattpader's life(completed)

Chapter 22

                              Celestine's POV

"Kainin mo to. It'll make you feel better." Sabi sa akin ni chase sabay lahad ng ice cream. Ngayon na kase ang operation at kinakabahan ako. We spend enough time sa mga nagdaang araw ni Chase. Naprapraning kasi ako eh. "Thank you Chase" he held my hand and hug me tight. "You'll be okay" pagpapakalma niya sa akin at hinalikan pa niya ang kamay ko. "What if I wouldn't?" Tanong ko sa kanya na siyang kinakunot ng noo niya. "You have to" nagbabantang saad niya. Anyway, si Amber kung itatanong niyo, umuwi na. May important matters kase sa philippines kaya umuwi muna.

"Miss Peyton, come inside. You'll going to have your operation now." Aya sa akin ng isang doctor. Yinakap lang ako ni Chase at binigyan ako ng halik sa noo at mahigpit na yakap. Pinakawalan niya na ako mula sa mahigpit niyang yakap tsaka siya tumango  na parang sinasabi niyang magiging okay rin ang lahat.
Pumasok na ako sa loob at pinahiga na ako sa isang hospital bed. Tinutok sa akin ang ilaw at tinurukan ako ng kung anong naging sanhi ng pagbigat ng talukap sa mga mata ko.
'If ever na hindi ko kayanin, gusto kong malaman mo Chase na mahal na mahal kita.' Sabi ko sa isip ko habang tumingin kay Chase na nakatingin sa akin mula sa salamin ng room ko na unti unti nang sinasara gamit ang kurtina. Tumulo ang mumunting luha mula sa mga mata ko bago ko tuluyang isara ang mga ito.

                      Chase Asher's POV

Hindi ako mapakali sa inuupuan ko. Tinawag ko narin ang lahat ng santo for her safety. "Chase asan si Celes?" Tanong ng mga kaibigan niyang kararating lang. nagkukumahog na sila sa pagtakbo at naluluha narin. "Shh. She'll be okay." Sabi ko sa kanila eventhough kahit ako, kinakabahan rin. Lord of all lords, help her to survive this operation. I swear. I am going to hell just save her eff*n soul. Please please. I promise to be good. Just please save he from this f*cking operation! And please hive her enough strenght for her to fight for her life continuesly. Don't take her yet. I will fulfill my promise to myself first. That I will never lose her. Please don't take her away from me.
We wait for f*cking hours. And when the doctor began to talk, I interrupted him. "Yes I am her husband. Tell me what the hell is going on" umaasang tanong ko. Nangunot naman ang noo niya na parang nag dadalawang isip. Pero nagsalita rin naman. "Her life is in trouble. But we are doing anything to save her sir." Sabi ng doctor na siyang nagpatulo sa mga luha ko. I never cried in public. But look at me now. Calling all the saints and begging for his mercy. Pumasok na ulit yung doctor at umupo ulit kami sa upuan. Tahimik lang kaming naghintay. Naglakad muna ako pabalik balik habang hinihintay ulit ang resulta. Ng bumukas ulit ang pinto, nakangiting mukha ng doctor ang sumalubong sa amin. Agad ko naman itong nilapitan. " it's miracle. She's a brave one. She's still unconscious. She will be transfered to one of the rooms here so you can already pay a visit." Sabi ng doctor na siyang ikinatuwa ko. Napatingala ako at tahimik na nagpasalamat sa Diyos.