5 Hayal Tek Gerçek

Bölüm 7

Multide Arda var gençler… İyi okumalar… Oy vermeyi unutmayın! <3

Toprak'ın ağzından;

Aras bir yabancıydı benim için ama sebepsizce güvenmiştim ona. Aslında çok da sebepsiz değil çünkü kör kütük sarhoş olmama rağmen benden yararlanmamış bir de ertesi gün bizim eve kadar gelmişti. Söylediğine göre beni merak etmiş. Onunla konuşurken sanki abimle konuşuyormuşum gibi hissediyorum. Bir abim olmasını çok isterdim.

Babam işi dolayısıyla sürekli annem ve benim yanımda olamıyor. Annem yaşı itibariyle de kendini korumayı benden dahi iyi biliyordu...

Bende kendimi koruyabilmek için yakın dövüş kurslarına gittim ancak gerçek hayattaki sokak kavgalarıyla kursta öğrendikleriniz çok farklı ve çoğu sokak kavgasında öğrendikleriniz ağzınızın burnunuzun kırılmasına engel olamıyor. Yani demem o ki; ya dayak yiyerek öğreneceksiniz hayatı ya da bir abiniz olacak ki hayatı dayak yemeden öğreneceksiniz...

Yazarın ağzından;

Aras, Toprak'tan tepki alamayınca uyuduğunu anladı. Gülümsemeden edemedi. Yakışıklı ve düşünceli abimiz Toprak'ı kucağına alarak yatağına götürdü. Yatağına yatırdığı sırada Toprak:

" Yalnız uyumaktan çok korkuyorum" diye mırıldandı. Aras, Toprak'ın masum yüzüne dayanamadı ve tişörtünü çıkararak yanına kıvrıldı. Toprak'ın uykusunda ağladığını fark ettiğinde içi acıdı Aras'ın... Toprak'ı uyandırmak istedi. Yapamadı. Ne kıyabildi, ne de dokunabildi..

Toprak'ın ağzından;

Aras yanıma yattığında kendimi güvende hissederek uyudum ama gördüğüm kabus bu huzurlu anın uçup gitmesine sebep oldu.

Arda, benim hayatımda babamdan sonra en çok ve ilk değer verdiğim erkekti. Uzun bir süre hoşlandım ondan sonra onun da bana karşı bir şeyler hissettiğini öğrendiğimde, kendimi hayatımın aşkını bulmuşum gibi hissettim. Sanki Zeus'un benden ayırdığı ikizimi, diğer yarımı bulmuştum. Hayatımın depremini, karakterimin alt üst oluşunu onunla yaşadım. Ona o kadar bağlanmıştım ki ne aşırı dozdan ölümünü ne de onun benden ayrılmasını kabul edebildim.

Aklıma onun son anındaki bana bakışları geldi, bana Aras'ın bakışlarını anımsattı. Arda kucağımda son nefesini vermeden önce son bir kez gözlerimin içine baktı, bende ona baktım ama gördüğüm surat Arda'nın suratı değil Aras'ın suratıydı...