Falling Inevitably

27th Fall

27th Fall

Today is another day but a lot worst. Tumindi na ang mga tingin nila na may panghuhusga. Napahawak na lang ako sa mag pi-pitong buwan kong tiyan. I'm still a regular student here, with no special treatment even though I'm pregnant.

The admin already knows after I got married to Tobias. They still welcome me here. But my department was a bit disappointed. They are having second thoughts why they acquire me from the Philippines.

Kaya naman araw araw kong pinapatunayan sa kanila na tama lang ang naging desisyon nila. I became one of the outstanding student here. Siguro naman ay sapat na ang nga grado ko para patunayan iyon.

Pero hindi ko mapigilang masaktan sa mga mapanghusgang tingin ng kapwa ko estudyante. I know I'm young to pregnant. Dahil ba duon.

Napatungo ako. Hindi ko kaya ang mga mata nila na nakatingin.

Medyo napatalon ako nung may umakbay sa akin. Nilingon ko ito at nakita si Courtney, umikot ang tingin ko sa kanila, Ali is on my right. The girls are around me. Nakita ko kung paano umiwas ang lahat ng tingin.

"Hey preggy, keep your chin up!" Sabi pa ni Courtney sa malakas na boses.

Lalong napahiya ang mga taong nakatingin sa akin. But some rolled their eyes.

I can't help but be emotional. Hindi ko inaasahan ang pagtanggap nila sa kalagayan ko. I thought they'll judge me but I was wrong. They even asked if they can become a godmother of my baby. I didn't expect that coming from them.

They are really my friends.

"Your husband will kill us if you're walking around alone," Ani ni Ali sa tabi ko na nagpatawa sa aming lahat.

Iyon pa si Tobias na over protective sa akin. Kulang na lang ay itrato akong parang balda. Hindi na ako masyado naiinis sa kanya ngayon. Ang sweet kasi ng gagong iyon.

Naalala ko naman ang pagbisita sa amin ng mga magulang niya. They brought some baby stuff. Halos kompleto na, parang hindi ko na nga kailangan mamili eh.

My OB is still his sister. Regular ang check up ko sa kanya kasama si Tobias. Lagi naman nag aasaran ang magkapatid kapag nagagawi kami ruon. Namana ata nila ito sa ama na sobrang kulit din. Ang mama nga lang nila ang nakakaawat sa kanila. Pero napapatigil ko rin naman si Tobias, sa paninipa at pambabatok sa kanya.

"We're going to reveal the gender of the baby today!" Tobias exclaimed as we both walked towards his sister's clinic.

Kinakabahan ako na natutuwa. Wala naman akong bias pagdating sa gender. Whether if it's a boy or girl, I'll still love him or her. But Tobias wants a girl. Lagi niya itong sinasabi kapag kinakausap ang tiyan ko.

Tris was beaming at us when we entered her office. Nagkaroon lang ng general check up sa akin bago kami nag proceed sa ultrasound. Hindi naman mapakali si Tobias na katabi ko.

"We're going to reveal the gender now..." Ani ni Tris.

Parehas kaming tutok ni Tobias sa screen. The bean shape is starting to have arms and legs. Hindi ko naman mapigilang mapaluha sa pagtingin sa kanya sa screen.

"Your baby is a boy!"

A baby boy! Akala ko ay madi-disappoint si Tobias sa tabi ko pero hindi. Nagtatalon ang gago sa tuwa. At sobrang tuwa niya ay dinampian niya ako ng halik sa labi. Gago talaga!

Mabilis ko naman siyang hinampas sa ginawa niya. But the usual it won't affect him. May pinit si Tri sa machine. We started to hear a faint heart beat.